synedrio-filosofiasΑφιερωμένο στον τρόπο ζωής και το περιβάλλον πραγματοποιήθηκε, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, Παγκόσμιο φιλοσοφικό συνέδριο, το 23ο. Το παγκόσμιο φιλοσοφικό συνέδριο γίνεται κάθε 5 χρόνια και αυτό δίνει ακόμη μία νότα στη σπουδαιότητά του.
Από 4-10 Αυγούστου, η Κοιτίδα του Πολιτισμού και της Φιλοσοφίας, η Αθήνα, φιλοξένησε σχεδόν 3.500 συνέδρους από τις 5 ηπείρους.
 
 
Ολη η διανόηση της Φιλοσοφίας Αρχαίας, Νεωτέρας και Σύγχρονης που περιελάμβανε όλα τα φιλοσοφικά ρεύματα και τους σύγχρονους κλάδους της λογικής, της επιστημολογίας, της φαινομενολογίας αναπτύχθηκαν και προβλημάτισαν.
Αλλά και φιλοσοφίες των Ανατολικών Θρησκειών και Πολιτισμών Κινέζων, Ιαπώνων, Θιβετιανών, Ινδών κλπ είχαν την τύχη να ακούσουν στις εκατοντάδες ανακοινώσεις που έκαναν διανοητές, καθηγητές, επιστήμονες και λόγιοι από όλο τον κόσμο.
Η επίσημη έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου έγινε στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Πολλά δρώμενα εμπλούτισαν το Πρόγραμμα στην Πνύκα, στο Λύκειο του Αριστοτέλους, στην Αγία Φωτεινή, στην Πλάκα, ομιλίες και γιορτές λάμπρυναν το Συνέδριο. Μεγάλα ονόματα όπως ο Γιούργκεν Χάμπερμας, ο Ουμπέρτο Έκο, παρόντες.
Ειδική Φιλοσοφική Συνεδρίαση, υψηλού συμβολικού νοήματος, έγινε στην Πνύκα με θέμα “Η Φιλοσοφία μια πρακτική σοφία”. Ομιλητές, ένας από την Ανατολή, ο καθηγητής Chen Lai από την Κίνα και δύο από την Δύση,   Juliana Gonzalez από το Μεξικό της Λατινικής Αμερικής και ο καθηγητής Αλέξανδρος Νεχαμάς από την Ελλάδα.
Είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η σύγκριση μεταξύ Κομφουκιανισμού και Αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας και ειδικότερα η αντίληψη της αρετής και της έννοιας της φιλοσοφίας από τους δύο πολιτισμούς της Ανατολής και της Δύσης.
Η Ελληνική Βουλή παρέθεσε χθες δείπνο, προς τιμήν τους.

 
Τον Δήμο Βούλας-Βάρης-Βουλιαγμένης επαξίως ετίμησε η συμμετοχή της καθηγήτριας Βούλας Λαμπροπούλου, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών επί πολλά έτη στην θέση της Φιλοσοφίας και των Γυναικείων Σπουδών. Η Βούλα Λαμπροπούλου μίλησε στα πλαίσια του Συνεδρίου με θέμα: "Η φιλόσοφος Υπατία εμπνέει και σήμερα τα Πανεπιστημιακά Τμήματα και τις Τέχνες" και καταχειροκροτήθηκε από τους ακροατές που παρέμειναν στην αίθουσα μετά την ομιλία της ζητώντας να μάθουν περισσότερα για την μαρτυρική φιλόσοφο, που γεννήθηκε το 370 μ.Χ. περίπου στην Αλεξάνδρεια και δολοφονήθηκε οικτρά το 415 μ.Χ.
Οι περισσότερες αναφορές στην Υπατία, όπως ανέφερε η Βούλα Λαμπροπούοου, «είναι πολλές, αλλά πτωχές σε ειδήσεις για το έργο της. Ο εκκλησιαστικός ιστορικός Σωκράτης περιγράφει λεπτομερώς τα περί του θανάτου της και τίποτε περισσότερον. Πολλοί δεν νεώτεροι μελετητές βασίσθηκαν μόνο επί των μαρτυριών του και αγνόησαν τους μεταγενεστέρους ιστορικούς”.
«Ο πατέρας της, Θέων, ήταν συγγραφέας ικανού αριθμού μαθηματικών έργων και σύμφωνα με την Σούδα ήταν συνδεδεμένος με το Μουσείο της Αλεξάνδρειας. Δεν έχουμε μαρτυρέις ότι ο Θέων ήταν φιλόσοφος. Από τις “Επιστολές” όμως του Συνεσίου και τον κατάλογον των έργων της Υπατίας συνάγεται ότι αυτός ενίσχυσε την φιλοσοφική και μαθηματική δραστηριότητα και την φήμη της. Η ίδια δε κατά τις αρχαίες μαρτυρίες, εμφανίζεται ως αντάξια μαθήτρια του πατέρα της: “ότι ούτος Υπατίαν την Θεώνος θυγατέρα παρά μεν του πατρός εξσκήσαι λέγει τα μαθήματα· πολλώ δε κρείττων γενέσθαι του διδασκάλου και μάλιστα γε περί την αστροθεάμονα τέχνην και καθηγήσασθαι πολλών εν τοις μαθήμασιν”.
Σύμφωνα με την Σούδα: “αύτη εν Αλεναδρεία και εγεννήθη και ανετράφη και επαιδεύθη” έγραψε δε: α) Υπόμνημα εις Διάφανον. Ο τελευταίος ήταν Αλεξανδρινός που ήκμασε τον 5ο αιώνα. β) Αστρονομικόν Κανόνα. γ) Τα Κωνικά Απολλωνίου Υπόμνημα. (Ο Απολλώνιος ήταν μαθηματικός από την Πέργαμο).
Η Υπατία διακρινόταν όχι μόνο “δια την υπερβάλλουσα σοφία της”, αλλά ιδιαίτερα για τις ικανότητές της στο πεδίο της αστρονομίας. Με την πνευματική της κατάρτιση, τη ρητορική της δεινότητα, την πολύπλευρη προσωπικότητά της και την ηθική της οντότητα η Υπατία κέρδισε την εκτίμηση και τον σεβασμό του λαού της Αλεξάνδρειας, καθώς και των Aλεξανδρινών πολιτικών.

 
Για να κατανοήσει κανείς το κλίμα της εποχής, αντιγράφουμε αποσπάσματα από την ομιλία της Β. Λαμπροπούλου. «Ας δούμε τι συνέβαινε στον Βυζαντινό - Ελληνικό χώρο σ’ εκείνους τους χρόνους. Ηταν εποχή θύελλας συζητήσεων και κλoνισμών όχι μόνο μεταξύ παλαιάς και νέας θρησκείας, αλλά και μεταξύ των ίδιων των Χριστιανών. Η παλαιά θρησκεία αντιπροσωπευόταν και υποστηριζόταν από τους περισσότερους φιλοσόφους και αυτό προκαλούσε την μήνιν των νεοφώτιστων Χριστιανών. Στην κυρίως Ελλάδα η κατάσταση είχε ως εξής: Συνεπεία των διαταγμάτων του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β’ (488-450 μ.Χ.) κλείσθηκαν οι περισσότεροι ναοί, έσβησαν και τα τελευταία ίχνη των ονομαστών Μαντείων και περιεστάλη η τέλεση των Ελευσινίων Μυστηρίων. Με την έκδοση δε του Θεοδοσιανού κώδικα καταργήθηκαν και τα τελευταία λείψανα του ελεύθερου πολιτειακού βίου και αφαιρέθηκαν τα προνόμια των Αθηνών και τους χρόνους 423 και 426 μ.Χ. διετάχθη πλήρης και τέλεια εφαρμογή όλων των προηγούμενων νόμων και διαταγμάτων κατά της εθνικής θρησκείας, αλλά ταυτοχρόνως απαγορευόταν η καταστροφή μνημείων της τέχνης και των ναών, των οποίων επιτρεπόταν ο εξαγνισμός δια της αναστηλώσεως επί αυτών σταυρών και η μετατροπή τους σε χριστιανικές εκκλησίες.
[...]   Σημαίνουσα προσωπικότητα στην Αλεξάνδρεια ήταν ο επίσκοπος Κύριλλος. Η περίοδος από το έτος 412 μέχρι το 428 μ.Χ. της αρχιερατείας του Κυρίλλου χαρακτηρίζεται από τον έντονο αγώνα του εναντίον των παλαιών αιρετικών και των εθνικών.
Η εκλεκτή δέσποινα, η θαυμάσια γυναίκα, που έζησε κατά τον αιώνα του θρησκευτικού φανατισμού και που δίδασκε την νεοπλατωνική φιλοσοφία, ολόψυχα αφιερωμένη στο έργο της προκάλεσε το φθόνο των οπαδών του Κυρίλλου για την επιτυχία της, επειδή «όσοι φιλοσοφείν ερωτικώς είχον, παρ’ αυτήν έτρεχον».
Ο Κύριλλος ήταν βίαιος και θερμόαιμος και είναι φανερό από τις σχέσεις του με τον Νεστόριο και γενικώς από όλη τη διαγωγή του. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όντως μηχανεύτηκε τη διλοφονία της Υπατίας από καθαρό φθόνο ένεκα της δημοτικότητάς της. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο Κύριλλος έλαβε μέρος δια χειρός στο έγκλημα. Η Σούδα γνωρίζει ότι οι παραγματικοί δολοφόνοι ήταν “θηριώδεις άνθρωποι”, υποδηλώνοντας ότι ήταν μοναχοί. Οι μοναχοί ήταν άνθρωποι που απαρνήθηκαν τη ζωή της πόλης και μια τέτοια άρνηση, για τον μέσο Ελληνα έκανε αυτούς είτε θηρία είτε θεούς, όπως ο Αριστοτέλης λέει στα “Πολιτικά”: «...ο δε μη δυνάμενος κοινωνεί ή μηθέν δεόμενος, δι’ αυτάρκειαν ουδέν μέρος της πόλεως, ώστε ή θηρίον ή θεός».
[...]
Κατά τον Συνέσιον (επιστ. Χ) η Υπατία σφαγιάστηκε στο βωμό του μίσους μεταξύ Χριστιανών και εθνικών και πλήρωσε με το αίμα της τον φθόνο των ανθρώπων προς κάποια εξαιρετική γυναίκα, καταπληκτικής δημοτικότητας, ρητορείας και καλλιέργειας.
Είναι εξαιρετικά λυπηρό το γεγονός ότι δεν έχουμε έργα τής “μακαρίας” γυναικός Υπατίας και μπορούμε να θεωρήσουμε ως μεγίστη απώλεια την καταστροφή των έργων της για την ιστορία του Νεοπλατωνισμού, της φιλοσοφίας και γενικότερα του Πολιτισμού».
Στοιχεία: Θάνος Αναγνωστόπουλος, Οικονομολόγος
 
Σημειολογικά...
 
Σήμερα στην Ευρώπη ο καθένας έχει το δικό του συμφέρον, πώς θα ενοποιηθούν όλοι αυτοί; Κάτω από ποια σημαία; Η Ε.Ε. είναι ένας γραφειοκρατικός μηχανισμός που δεν προκαλεί κανένα ενθουσιασμό, αγάπη ή όραμα. Δεν αντιπροσωπεύει τίποτα άλλο παρά ένα κοινό νόμισμα.
Αλέξανδρος Νεχαμάς (καθηγητής φιλοσοφίας στο Πρινστον)
 
Έχουμε ξεχάσει να σκεφτόμαστε...
Για τα σημερινά πολιτικά προβλήματα ο απλός άνθρωπος δεν ξέρει τίποτα. Τα περισσότερα γίνονται κρυφά, πίσω από κλειστές πόρτες. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να διαβάζουμε εφημερίδες, να ακούμε ραδιόφωνο και να μην πιστεύουμε τίποτα.
Τζον Γκλούκερ (καθηγ. φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ)
 
Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 225 επισκέπτες και κανένα μέλος