Το περασμένο ΣαββατοΚύριακο βρέθηκα με τον εξωραϊστικό Σύλλογο Ευρυάλη Βούλας (Κάτω Βούλα) στους Δελφούς, Ιτέα, Αγόριανη. Την ευθύνη της εκδρομής είχε ο αντιπρόεδρος Δημ. Ζησιμόπουλος.

delfoi-1Η πρώτη ημέρα πέρασε ανάμεσα στην Αράχωβα και την Ιτέα, η οποία είναι μια συμπαθητική παράλια πόλη, όπου και διανυκτερεύσαμε σε ένα εκσυγχρονισμένο ξενοδοχείο, το οποίο ομολογουμένως ήταν άριστο από πάσης πλευράς.

Η επόμενη ημέρα ήταν αφιερωμένη στον “ομφαλό της γης”, στους Δελφούς. Σ’ αυτό το σημείο της γης, συναντήθηκαν οι δύο αετοί που πέταξαν με εντολή του Δία από Aνατολή και Δύση για να προσδιορίσουν το κέντρο του κόσμου. Εκεί και ο ομφαλός, όπου έσκυβε η Πυθία για και ανέπνεε τις αναθυμιάσεις...

 

Μια καλά οργανωμένη εκδρομή σε έναν αρχαιολογικό χώρο έχει πολλά να σου μάθει, να σε μυήσει.

delfoi-3Ανηφορίζοντας το όχημα προς τους Δελφούς μπαίνοντας στο ορεινό τοπίο, στα βουνά που το περικλείουν, αρχίζεις να μπαίνεις στο “κλίμα”. Τα πανήψυλα βουνά, ο Φλεμπούκος, η Κίρφη, η κοιλάδα του Πλειστού και στης άγριας ομορφιάς την κορυφή της Κίρφης, οι Δελφοί, το ιερό του Απόλλωνα.

Η βραχώδης πλαγιά που βρισκόταν το Μαντείο, οι ναοί, τα γυμναστήρια, τα στάδια στέκεται πάνω της άγρια, γυμνή.

Απέναντι οι άλλες δυο βουνοκορφές πιο ήπιες και στο βάθος, στα ...πόδια τους η κασταλία πηγή, εκεί όπου ο επισκέπτης του Μαντείου, έπρεπε πρωτίστως να “μυηθεί” στο δελφικό πνεύμα. Γιατί ο θεοπρόπος (αυτός που ζητούσε χρησμό) έπρεπε να γνωρίζει τον εαυτό του (γνώθι σαυτόν). Κατά τον Πλούταρχο, το "Γνώθι σαυτόν" προερχόταν απ’ τον θεό Απόλλωνα και ήταν γραμμένο σε πολλά σημεία στα Δελφικά ιερά. (Πάνω σε κίονα, παραστάδα, μετόπη Ναού, προπύλαία).

Αυτός που πήγαινε στους Δελφούς για να πάρει χρησμό, διάβαζε πάνω στο προπύλαιο το γνώθι σαυτόν (γνώρισε τον εαυτό σου, καλυτέρευσε το Εγώ σου, άρχισε την αυτογνωσία).

Τόπος ευλογημένος από την πρωτογενή θεότητα τη Γαία! Η Γη χάρισε το μαντείο στην κόρη της Θέμιδα, αυτή με τη σειρά της στη Φοίβη και η Φοίβη στον Απόλλωνα (εξ’ ου και Φοίβος)!

Οι Δελφοί ανήκουν γεωγραφικά στη Φωκίδα, στη νότια πλευρά του Παρνασσού, στην ορεινή κοιλάδα του ποταμού Πλειστού. Κι απέναντι η Κίρφη.

 

Η ημέρα ήταν καλή για πεζοπορία και περιηγήση. Το ραντεβού με την ξεναγό ήταν ακριβές.

Η ξενάγηση άρχισε από το μουσείο και μετά περπατώντας ανάμεσα στους χώρους των Δελφών. Πόσο μελετημένα ήταν όλα! Με πόση σοφία τοποθετούσαν γεωγραφικά, γεωφυσικά οι αρχαίοι το κάθε τί.

delfoi-apociΤο όνομα Δελφοί, ετυμολογείται από τη ρίζα Δελφύς = μήτρα (Δελφς γρ μήτρα λέγεται), εξ’ ού και το -δελφός. Λατρεία της Μητέρας Θεάς της μεγάλης Δελφύ-δ-ος/ μητ(έ)ρας και των αδελφών <δελφοί>· ο κ τς ατς δελφύος γεγονότες.

Η ξεναγός μάς μετέφερε στην εποχή που το Μαντείο ήταν ζωντανό κύτταρο, γνωστό σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ο ομφαλός της γης, το άβατο, οι ιέρειες, η Πυθία και οι χρησμοί της.

Μετά την ξενάγηση του Μουσείου, με τον υπέροχο Ηνίοχο, τον πανέμορφο Αντίνοο, βγήκαμε στον υπαίθριο χώρο, στο ιερό του Απόλλωνα, βαδίζοντας στην ιερά οδό.

Κάθε πόλη-κράτος είχε το δικό του κτίσμα και τα δικά του δώρα-αφιερώματα: το ανάθημα του κοινού των Αχαιών, των ανάθημα των Λακεδαιμονίων, των Αθηναίων, ο θησαυρός των Σιφνίων, η σφίγγα των Ναξίων και.... και...

Η αίθουσα της Πυθίας είχε ένα σκίσιμο στο έδαφος, επάνω στο οποίο ακουμπούσε ο “ομφαλός της γης” από όπου έβγαιναν ατμοί δύσοσμοι, γιατί εκεί είχε θάψει ο θεός Απόλλωνας τον Πύθωνα αφού φόνευσε· και σάπιζε, γι’ αυτό έβγαιναν δύσοσμα αέρια...

Ο Πύθων ονομάσθηκε έτσι απο το πύθω- σήπω, απο το σαπίζω δηλαδή.

Για να λάβει κάποιος τον χρησμό καθάριζε το σώμα του στην Κασταλία πηγή, πρόσφερε φόρο, θυσίαζε στον Απόλλωνα ένα ζώο άρτιο, και μετά κατέβαινε με τους ιερείς στον οίκο δίπλα στο άδυτο, όπου ρωτούσε την Πυθία...

Στις απλές ερωτήσεις άκουγε ένα ναι ή όχι. Στις δύσκολες, τα ακατάληπτα λόγια της Πυθίας ερμήνευαν οι ...ειδικοί.

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Διαφήμιση

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 88 guests και κανένα μέλος