Φίλοιμκαλωσορίσατε

φίλοι μ’ αγαπημένοι,

κι εγώ μ’ αυτόν τον ερχομό

πολύ ευχαριστώ σας.

Δημοτικό τραγούδι



Ξεπέρασε κάθε προσδοκία το αντάμωμα των Ηπειρωτών και των φίλων, από κάθε γωνιά της Aττικής, που πραγματοποίηυσε το βράδυ της περασμένης Κυριακής ο Σύλλογος Ηπειρωτών Νοτίων Προαστίων “Ο Ρόβας” στην παραλία της Βάρκιζας.

rovas-varkiza-1Εκπρόσωποι κρατικών φορέων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και μια λαοθάλασσα “μετάλαβαν” από τα νάματα της ηπειρώτικης παράδοσης κι ένιωσαν στα τρίσβαθα της ψυχής τους ν’ αποφορτίζονται, ν’ αλαφρώνουν από τα βάθη της καθημερινότητας και να γαληνεύουν με τους μαγευτικούς ήχους του κλαρίνου του δεξιοτέχνη Νίκου Φιλιππίδη και της αυθεντικής παραδοσιακής φωνής του Σάββα Σιάτρα, του Αντώνη Κυρίτση και έντεκα ακόμη καλλιτεχνών που πλαισίωσαν την εκδήλωση.

Την εκδήλωση άνοιξε με το χαιρετισμό του ο πρόεδρος του Συλλόγου Πέτρος Θανόπουλος.

Στη συνέχεια τιμήθηκε με αναμνηστική πλακέτα η βετεράνος ερμηνεύτρια των ηπειρωτικών τραγουδιών Μπραχοπούλου, η οποία χάρισε και τρία τραγούδια στο ακροατήριο. Την πλακέτα επέδωσε ο πρόεδρος του Συλλόγου.

Ακολούθησαν αγαπημένα τραγούδια από τους καλλιτέχνες, οι οποίοι κατέβηκαν στον κόσμο και τον ξεσήκωσαν, ενώ στη συνέχεια το χορευτικό συγκρότημα του Συλλόγου Ηπειρωτών Αγίου Δημητρίου “Το Κούγκι” άνοιξε το χορό με χάρη και λεβεντιά απαράμιλλη.

Ο κόσμος, που ξεπέρασε κατά πολύ τις 2000 χόρευε στις καρέκλες... μέχρι που το χορευτικό παρέδωσε την πίστα.

Μια απέραντη πίστα που φάνηκε μικρή στους κυκλωτικούς χορούς των παρευρισκομένων.

Εκδηλώσεις σαν αυτές αναπτερώνουν το ηθικό και την εθνική μας αξιοπρέπεια. Τονώνουν την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, υπενθυμίζουν την αδήρητη ανάγκη για τη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας και “μετακενώνουν” στις ψυχές των παιδιών μας την αγάπη για το αυθεντικό, παραδοσιακό στοιχείο.

Αξίζουν συγχαρητήρια στο Σύλλογο “Ρόβα” και σε όσους δούλεψαν για την εκδήλωση αυτή καθώς και στους χορηγούς.

Λίγα για τον Ρόβα

Ο πηγεμός των Ηπειρωτών στη Βλαχία γινόταν δια ξηράς με τα καραβάνια (ζώα φορτηγά άλογα και μουλάρια) με επικεφαλής τον καραβανάρη, που διέθετε από 20 έως 100 ζώα. Το ταξίδι μακρύ και επίπονο, αφού διαρκούσε ένα μήνα ως 40 μέρες. Και δεν ήταν μόνο πολυήμερο, αλλά και δύσκολο με τα ποτάμια, τις κλεισούρες του και τον κακό καιρό αλλά και επικίνδυνο, γιατί συχνά έπεφτε σε συμμορίες ληστών, που γύμνωναν τους ταξιδιώτες ιδίως τους επιστρέφοντες ή και τους σκότωναν.

Ο καραβανάρης Ρόβας, που το ᾽λεγε η ψυχή του, σαράντα σχεδόν χρόνια ήταν ο μόνος σύνδεσμος της ελληνικής Ηπείρου με τη Βλαχία. Ταξείδευε μία και σπανιότατα δύο φορές το χρόνο από την Ηπειρό στο Δούναβη και αντιστρόφως και πάντα με ασφάλεια γι’ αυτό έγινε και θρύλος, με το γνωστότατο τραγούδι:

"Κίνησ' ου Ρόβας κίνησι μεσ' στην Βλαχιά να πάει

νύχτα σιλώνει τάλουγου νύχτα του καλιγώνει

βάνει τα πέταλα ασημιά καρφιά μαλαματένια

κι η αρματοσιά τ' αλόγου του χρυσό μαργαριτάρι.

Σαράντα μέρες έκανι σαράντα μερουνύχτια

όσο να φτάκει στη Βλαχιά στο έρμο Μπουκουρέστι.

rovas-geniki

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 713 επισκέπτες και κανένα μέλος