τιμήθηκε με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου ΒΒΒ
Με δικές του ενέργειες αναγνωρίστηκεη λίμνη της Βουλιαγμένης
και ο Λόφος της Φασκομηλιάς, ως μνημείο της φύσης
και Ζώνη Απόλυτης Προστασίας
Ο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης πραγματοποίησε εκδήλωση τιμής για τον αρχαιολόγο, συγγραφέα και καθηγητή Χρήστο Διονυσόπουλο, την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026 και ώρα 19:00, στο Δημαρχείο (Αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου, Λεωφόρος Κ. Καραμανλή 18, Βούλα).
Της εκδήλωσης προηγήθηκε απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου (27-1-26), η οποία ελήφθη ομόφωνα.
Με μία εισαγωγή του δημάρχου στην πορεία του επιφανούς δημότη του Δήμου ΒΒΒ, Χρήστου Διονυσόπουλου, ο δήμαρχος Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, απένειμε
το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης.
Συγκεκριμένα ο Δήμαρχος αναφέρθηκε σε ένα συνοπτικό - θα λέγαμε βιογραφικό του τιμώμενου προσώπου, Χρ. Διονυσόπουλου, μένοντας κυρίως σε ενέργειες του για τη σωτηρία της λίμνης Βουλιαγμένης και της Φασκομηλιάς.
Σημειώνουμε μερικά από τα λεγόμενα του Δημάρχου:
...«Μετά από επίπονο, μακροχρόνιο και πολυμέτωπο αγώνα από το 1992 έως το 2003 πέτυχε να αναγνωριστεί η λίμνη της Βουλιαγμένης και ο γύρω χώρος, ο λεγόμενος Λόφος της Φασκομηλιάς, ως μνημείο της φύσης και να ενταχθεί σε ζώνη απολύτου προστασίας με το γνωστό πλέον χρυσό διάταγμα 51 ΦΕΚ Δ 4/2/2013.
Ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών Βουλιαγμένης
Ως δημοτικός σύμβουλος στο τότε Δήμο Βουλιαγμένης (1992-94) ανέτρεψε το καταστροφικό τότε Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Βουλιαγμένης (1989-1991) το οποίο αποσκοπούσε στην τσιμεντοποίηση και εμπορευματοποίηση της λίμνης της Βουλιαγμένης αλλά και της γύρω περιοχής.
Συνέβαλε επίσης στην προσπάθεια αποτροπής της εγκατάστασης κωπηλατοδρομίου στο πεδίο της μάχης του Μαραθώνα συμμετέχοντας ως εμπειρογνώμων στην προσφυγή που έγινε ενώπιον του Σ.τ.Ε. από την Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία κ.ά.
Πήρε μέρος στο Διεθνές Συνέδριο για τη μάχη του Μαραθώνα που έγινε, τον Σεπτέμβριο του 2008, στον Μαραθώνα υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και του οικείου δήμου.
Και ένα απόσπασμα από δημοσίευμα της ΕΒΔΟΜΗΣ.
...Την τελευταία στιγμή, αλλά ευτυχώς έγκαιρα, πληροφορηθήκαμε ότι την εισήγηση στο ΣτΕ για το θέμα της Λίμνης είχε αναλάβει η κ. Μαρία Καραμανώφ, η οποία, όταν την επισκέφθηκα στο Γραφείο της, μου έδωσε μία ολιγοήμερη προθεσμία, προκειμένου να καταθέσω στοιχεία που θα αποδείκνυαν ότι η Λίμνη ως μνημείο της φύσης θα έπρεπε να ενταχθεί σε Ζώνη Απόλυτης Προστασίας. Ο φάκελος για τη Λίμνη ήταν από μέρους μας έτοιμος από καιρό, για την αποφυγή δυσάρεστων αιφνιδιαστικών εξελίξεων, και κατατέθηκε την επομένη στο ΣτΕ. Μεταξύ των παραστατικών στοιχείων τη σημαντικότερη θέση κατείχε η γνωμοδότηση της 1ης Εφορείας Νεώτερων Μνημείων, που είχε περιέλθει στην κατοχή μας...
...Όταν η κ. Καραμανώφ ολοκλήρωσε την ανάγνωση της γνωμοδότησης της 1ης Εφορείας Νεώτ. Μνημείων, με κοίταξε στα μάτια και κατασυγκινημένη μού είπε: «Κύριε Διονυσόπουλε, ο Θεός σάς έστειλε εδώ, η Λίμνη σώθηκε!»
Η φράση αυτή ήταν και θα είναι για πάντα για μένα μια μεγάλη ηθική επιβράβευση, η πιο σημαντική, θεωρώ, που έχω δεχθεί στη ζωή μου, είχε δηλώσει ο Χρ. Διονυσόπουλος.
Μια μικρή, ιστορία του Χρήστου Διονυσόπουλου
Την ανέφερε στην τιμητική εκδήλωση και συγκίνησε το κοινό.
Κάποτε γινόταν ένας διαγωνισμός από το εθνικό Ιδρυμα Ραδιοφωνίας, ήμουν τότε 12 ετών μαθητής δημοτικού. Διαγωνισμός ζωγραφικής.
Ο πρώτος θα έπαιρνε κάποιο χρηματικό βραβείο.
Καθώς προσπαθούσα εγώ να ζωγραφίσω το έργο τέχνης, ένα μήλο δαγκωμένο, ο Βαγγελάκης συμμαθητής του αδελφού μου, πέντε χρόνια μεγαλύτερος από εμένα, είχε ένα χρυσό χέρι, Λευκαδίτης. Με είδε που βασανιζόμουνα και μου είπε: άστο θα στο φτιάξω εγώ. Και το έφτιαξε εκείνος.
Την επόμενη χρονιά στη γιορτή του πατέρα μου, όντας κοινωνικός είχαμε κόσμο στο σπίτι και κάποιος από αυτούς, μου είπε: Χρηστάκη συγχαρητήρια, πήρες το πρώτο βραβείο. Το ανακοίνωσε και όλοι φώναζαν «μπράβο Χρήστο».
Ήταν η μεγαλύτερη ντροπή που πήρα στη ζωή μου. Γιατί; Γιατί δεν ήταν έργο δικό μου.
Και είπα, όχι δεν το ζωγράφισα εγώ. Ο Βαγγελάκης το ζωγράφισε.
Αργότερα ο πατέρας μου με είδε συγκινημένο και μου είπε: γιατί το είπες αυτό παιδί μου;
Γιατί ντράπηκα πατέρα, εξετέθηκα. Δεν μπορούσα να το δεχτώ, αφού το είχε κάνει ο Βαγγέλακης.
Ναι, μου είπε ο πατέρας μου, το διόρθωσες και αυτό σε τιμά.
Αυτό λοιπόν που εγώ ένιωθα ως μικρό παιδί 11 ετών, δεν το είδα σε πολλούς ηγέτες μας στη μετέπειτα ζωή μου. Δεν το είδα σε δημάρχους, δεν το είδα σε υπουργούς».
Μία αναζήτηση στην ιστοσελίδα μας www.ebdomi.com με το όνομο Διονυσόπουλος, θα βρείτε πλουσιότατο υλικό για τη δράση του σημαντικού Χρήστου Διονυσόπουλου.
Εκτιμούμε ότι ο Δήμος, πήρε αυτή την ομόφωνη απόφαση και τίμησε έναν δημότη, που ανάλωσε πολύτιμο χρόνο για να σώσει τη Βουλιαγμένη.
