η αγρότισσα δίνει μάθημα ψυχολογίας και παιδαγωγικής!
Αφαίρεσα μέρος της συνέντευξης Σαμαρά, για να αναφερθώ επιγραμματικά σε μιαν αγρότισσα, από την Ελασσόνα, που έβαλε τα γυαλιά σε Υπουργούς και βουλευτές και όλο το «γκοβέρνο» μιλώντας με δίκαιη οργή, μέσα απ' την ψυχή της, σε μια εκπομπή του OPEN, (13.11.25) που επιβεβαιώνει τον τίτλο της, «Καθαρές Κουβέντες», των δημοσιογράφων Σπύρου Χαριτάτου και Αλεξάνδρας Χατζηγεωργίου.
Η Θωμαΐς Δάουλα μιλάει απλά, αγνά, αγανακτισμένα. Δαβάστε και διδαχθείτε:
«Η φωνή η δική μου είναι όλων των αγροτών. Πώς μπήκε η ευλογιά, των προβάτων στην Ελλάδα; Δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί; Γιατί καταργήθηκε το Ινστιτούτο εκεί πέρα στα σύνορα; Τέλος πάντων, μπήκε. Αφού μπήκε, γιατί δεν περιορίστηκε τοπικά, όπως είχε γίνει το 1988, και άφησαν ν’ απλωθεί σ’ όλη την Ελλάδα; Εγώ νομίζω επίτηδες!
Τί έπρεπε να κάνουνε; Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να καλέσει τους επιστήμονες μηρυκαστικών, να καλέσει τους κτηνίατρος, μαζί με το Υπουργείο, να κάνουν σύσκεψη, να καλέσει και δύο παλιούς κτηνοτρόφους, που μέσα σ’ αυτή τη σύσκεψη θα ήταν πολύ χρήσιμοι, γιατί η νόσος δεν είναι τωρινή. Είναι παλιά αρρώστια. Αντί να γίνει αυτό, μέσα σ’ ένα βράδυ, έβγαλαν την απόφαση της εκρίζωσης. Είναι δυνατόν; Αυτό έγινε επίτηδες. Ποιος νοήμων άνθρωπος θα το πιστέψει αυτό που γίνεται στην Ελλάδα σήμερα;
Μπορεί να είμαστε αγράμματοι, χωρίς πτυχία, αλλά καταλαβαίνουμε πολύ καλά τι γίνεται. Κι άφησαν την ευλογιά ν’ απλώνεται. Κι έβγαλαν ένα νόμο, σ’ ένα βράδυ, για την εκρίζωση (σ.σ. ξεπάστρεμμα, θανάτωση).
Γιατί να μην απομονώνονται; Να καθίσουν να βάλουν τα πτυχία τους, που έχουν σπουδάσει, να καθίσουν κάτω και να βρουν λύση για το καλό όλων των κτηνοτρόφων, των ζώων κι όλου του κόσμου. Η λύση δεν είναι «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι». Βρήκαν την εύκολη λύση «αποφασίζουμε και διατάζουμε». Να μπαίνουν μέσα (στα κοπάδια) με το έτσι θέλω, να παίρνουν δείγματα, χωρίς τις απαραίτητες προδιαγραφές, ούτε απολυμάνσεις, ούτε πιστοποιητικά απολύμανσης, ανοίξτε μέσα να μπούμε». Εγώ αντέδρασα. Δεν πρέπει ν’ αντιδράσουμε;
Και μου ’παν «θα φέρω τον εισαγγελέα, είσαι στόκος»! Ναι, να έρθει ο εισαγγελέας να δει τί γίνεται εδώ μέσα στα μαντριά. Την Αστυνομία… δηλαδή όλα παράλογα. Τίποτα δεν είναι λογικό.
Κρίμα τα πτυχία τους, κρίμα τα χαρτιά τους… να τα βράσω!
– Δημοσιογράφος: Αγαπητή Θωμαΐς, έχετε ολοκληρώσει;
– Θωμαΐς: Όχι δεν έχω ολοκληρώσει.
Είναι καταρράκτης, κύμα αγριεμένο από την αγανάκτηση. Ο δημοσιογράφος πιέζεται από το κοντρόλ για να κάνει διάλειμμα για διαφημίσεις. Και αντιδρά. Τον θαύμασα! «Παιδιά, σας ζητώ να ολοκληρώσει, γιατί αν διακόψω την αγρότισσα, για να πάω σε διάλειμμα, όπως θέλει και πρέπει να κάνει η επιχείρηση, τότε θα έχει εκτεθεί στα μάτια των τηλεθεατών…».
Και συνεχίζει η αγρότισσα «το… μάθημα ψυχολογίας και παιδαγωγικής:
Και το δεύτερο που έχω να πω, εκεί στις φάρμες που θανατώνουν τα ζώα, εκεί κοντά είναι σπίτια, υπάρχουν οικογένειες. Μπροστά στα παιδιά, έρχονται τα ΜΑΤ, έρχονται αστυνομικοί λες και πάνε στο μέτωπο, στον πόλεμο· αγνοώντας τα παιδικά μάτια που βλέπουν. Αυτά τα μικρά πρόβατα, τα μεγάλωσαν τα παιδάκια. Αντί να παίζουνε με τις κούκλες, έπαιζαν με τ’ αρνάκια, με τα κατσικάκια, κι έρχονται αυτοί οι αδίστακτοι, να πάρουν τα ζώα και να τα θανατώσουν μπροστά στα μάτια των παιδιών. Τί είμαστε; Ζούμε στο μεσαίωνα; Είναι καταστάσεις αυτές, σε μια δημοκρατική χώρα; Πού ζούμε; Μας μιλάνε για δημοκρατία, πού την είδαν τη δημοκρατία, στον ύπνο τους; Γιατί εμείς δεν την είδαμε… Ο μόνος που είναι μαζί μας, είναι ο Περιφερειάρχης…
Μάθημα αγροτικής οικονομίας, από μιαν αγρότισσα, μάθημα υγειονομικής, μάθημα ψυχολογίας, μάθημα παιδαγωγικής, μάθημα δημοκρατίας, όπως δεν διδάσκεται στο Χάρβαρντ!
Αν ήμουν στη θέση του Μητσοτάκη, σήμερα θα την είχα ορίσει υφυπουργό Υπουργείου Γεωργίας. Εκεί που δεν χρειάζονται δικηγόροι ή πληροφορικάριοι ή οικονομολόγοι που δεν γνωρίζουν τον πρωτογενή τομέα, την αγροτιά, παρά μόνον από κάποια συγγράμματα.
Και «αύριο» θα αποδειχνόταν αν ήταν μια θηλυκή Ζαπάτα (τον Μεξικάνο επαναστάτη, μου θύμισε) ή μια κα ...Φεράρι· δεν το πιστεύω! Κ. Βενετσάνος
