Αδικαίωτοι οι νεκροί. Με πλημμελήματα προσπαθεί να κλείσει την υπόθεση η κυβέρνηση
Συμπληρώνονται - 22 Ιουλίου 2025 - επτά χρόνια από τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι. 23η Ιουλίου 2018, 104 άνθρωποι χάθηκαν στην πύρινη λαίλαπα που κατέβηκε από το βουνό πέρασε την Λεωφ. Μαραθώνος και χτύπησε το Μάτι στη Ραφήνα. Σκηνές ανείπωτης τραγωδίας οι στιγμές που έζησαν κι αυτοί που χάθηκαν στη φωτιά, κι αυτοί που έμειναν με σημάδια στο σώμα από τις φλόγες αλλά και σημάδια που δεν θα σβήσουν ποτέ, στην ψυχή τους.
Η τραγωδία στο Μάτι αποτέλεσε την πιο πολύνεκρη πυρκαγιά στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας.
Επτά χρόνια, κι όμως το ανύπαρκτο κράτος σέρνει την δικαστική εξέλιξη διατηρώντας την ψυχική οδύνη όσων επέζησαν και όσων έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους.
Με πλήμμελήματα προσπαθεί να κλείσει την υπόθεση η κυβέρνηση, η οποία να μην ξεχνάμε ότι την τραγωδία στο Μάτι την εκμεταλλεύθηκε όσο κανείς για να κερδίσει τις εκλογές.
Ο σύλλογος των συγγενών θυμάτων και εγκαυματιών εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά του, ζητώντας την αναβάθμιση του κατηγορητηρίου σε κακουργηματικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με καταγγελίες, τουλάχιστον 14 με 18 άτομα που βρέθηκαν απανθρακωμένα δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί!
Πώς κυκλοφορήσαμε εκείνη το μαύρο Σάββατο 28 Ιουλίου 2018
Το πρωτοσέλιδο δείχνει την εικόνα.
Λίγα απ' αυτά που περιγράψαμε. Απόγευμα. Φωτιά στο Νταού Πεντέλης, ώρα 5 το απόγευμα, (σύνορα Πικερμίου – Ραφήνας). Δεν άργησε να φτάσει στο Νέο Βουτζά. Οι πάρα πολύ δυνατοί δυτικοί άνεμοι, οδηγούν το μέτωπο της φωτιάς προς το Μάτι. Περί τις 7 το απόγευμα, περνάει τη λεωφόρο Μαραθώνος και με ταχύτητες “φωτός” αρχίζει να καταπίνει τον οικισμό Μάτι. Δέντρα, σπίτια, αυτοκίνητα και ανθρώπους!
Ο κόσμος που ξεπερνούσε τους 800, έφτασε στη θάλασσα, που και εκεί καιγόταν από το “θερμικό κύμα”.
Η θάλασσα μαύρη, σκοτεινή, από τον καπνό. Βάρκες, λέμβοι από ιδιώτες και του λιμεναρχείου, προσπαθούν να ανεβάσουν τον κόσμο και να τον μεταφέρουν στο λιμάνι της Ραφήνας.
Πολλοί τα καταφέρνουν, άλλοι πνίγονται, άλλοι τσακίζονται στα βράχια...
Η Ανατολική Αττική θρηνεί και όλη η Ελλάδα πενθεί.
Ποια καρδιά δεν ράγισε, ποιος άνθρωπος δεν “πάγωσε” από το δέος μιας φωτιάς, που σε “κατάπινε” πριν καλά - καλά τη δεις.
Όλος ο πλανήτης, έσκυψε στην εθνική τραγωδία.
