καταγράφηκε επισήμως στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας

Μπορεί οι αναγνώστες της ΕΒΔΟΜΗΣ που παρακολουθούν τα εσωτερικά και διεθνή νέα να έχουν πληροφορηθεί για το θέμα μας, αξίζει όμως, νομίζω, να φιλοξενηθεί το σύντομο αυτό σημείωμα για τους τυχόν ανενημέρωτους φίλους της “Ε”

Στις 4 έως 9 Δεκεμβρίου 2017, στη Ν. Κορέα συνεδρίασε η Διακυβερνητική Επιτροπή της UNESCO για την Σύμβαση της Διαφύλαξης της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας, για να επιληφθεί και αποφασίσει επί συναφών θεμάτων που είχαν υποβληθεί από τα κράτη-μέλη.

Η Ελλάς είχε καταθέσει/υποβάλλει για θεώρηση και περαιτέρω αξιολόγηση πλήρη και τεκμηριωμένο φάκελο για το Ρεμπέτικο τραγούδι, με αίτημα να καταγραφεί επισήμως στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας.

Μετά τις σχετικές διεθνείς διαβουλεύσεις, εκτιμήσεις και μελέτες, η Επιτροπή αποφάσισε την εγγραφή του Ρεμπέτικου στον παγκόσμιο κατάλογο.

Θα κομίσω γλαύκα εις Αθήνας αν μιλήσω και αναφερθώ στη διαχρονική πλέον, κοινωνική, καλλιτεχνική, πολιτιστική, παιδευτική και εθνική καταξίωση του ρεμπέτικου που είναι ταυτόσημο με την ιστορική νεοελληνική εξέλιξη στον 20ο αιώνα.

Αυτό θα το αφήσω να το διαμηνύσει η απόφαση της UNESCO, μεταφέροντας τα κύρια σημεία και εκτιμήσεις από το σκεπτικό της: «Το ρεμπέτικο είναι πολιτιστική έκφραση που συνδέει άμεσα το τραγούδι και τον χορό που διαδόθηκε στα αστικά λαϊκά στρώματα και ιδιαίτερα στην εργατική τάξη στις αρχές του 20ου αιώνα. Το ρεμπέτικο είναι ταυτόσημο με κάθε κοινωνική, μουσική εκδήλωση τονίζοντας τις αναφορές στα έθιμα και παραδόσεις της ελληνικής κοινωνίας, δηλώνοντας συγχρόνως ένα συμβολικό ιδεολογικό χαρακτήρα.

» Το ρεμπέτικο αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο του ελληνικού αστικού λαϊκού πολιτισμού, με επιρροές από το δημοτικό τραγούδι, τη βυζαντινή μουσική και το μικρασιατικό τραγούδι και για πολιτικο/κοινωνικούς λόγους αναπτύχθηκε και “υιοθετήθηκε” ιδιαιτέρως από τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, τους πρόσφυγες και τις φτωχότερες τάξεις, αλλά σήμερα είναι ζωντανή πολιτιστική κληρονομιά όλων των Ελλήνων και του κόσμου».

Η πλοήγηση στην ιστοσελίδα της UNESCO, μου έφερε μια επιπλέον ευχάριστη έκπληξη, αφού αγνοούσα το γεγονός ότι, εκτός από το Ρεμπέτικο, υπήρχαν ήδη άλλα τέσσερα (4) ελληνικά στοιχεία εγγεγραμμένα στον κατάλογο της Άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς.

   Με προηγούμενες αποφάσεις της Επιτροπής από το 2003 είχαν εγγραφεί στο κατάλογο τα εξής ελληνικά παραδοσιακά / πολιτιστικά στοιχεία:

― η Μεσογειακή Δίαιτα (από κοινού με Ιταλία, Ισπανία, Μαρόκο, Κροατία, Κύπρο),

― η Παραδοσιακή Μαστιχοκαλλιέργεια στη Χίο,

― η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία, καθώς και

― το εθιμικό δρώμενο των Μωμογέρων.

   Αξιοσημείωτη είναι η από κοινού (Γαλλία, Ιταλία, Κύπρο, Ελβετία, Ισπανία) τρέχουσα υποψηφιότητα της Ελλάδος για την εγγραφή στον κατάλογο της UNESCO της τέχνης της Ξερολιθιάς. Ο φάκελος υποψηφιότητας θα αξιολογηθεί το φθινόπωρο του 2018.

Tέλος δεν θα ήθελα να αφήσω ασχολίαστο το γεγονός, ότι μια τέτοια διεθνής πολιτιστική αναγνώριση δεν έλαβε την υποδοχή/αποδοχή και δημοσιότητα που της άξιζε στο εσωτερικό της χώρας από τις θεσμικές και μη οργανώσεις, συλλόγους κ.α. Στα δε περισσότερα ΜΜΕ πέρασε στα φευγαλέα και σε μονόστηλες αναφορές.

   Χρίστος Κοντοβουνήσιος

     π.Πρέσβυς (ποίηση-δοκίμιο)

Αφήστε σχόλιο...

Προσεχή Γεγονότα

Τετ Αυγ 05 @21:00 - 09:00PM
"Πέρσες"
Πεμ Αυγ 06 @20:00 - 08:00PM
Αντιγόνη
Σαβ Αυγ 15 @21:00 -
Χορευτικά σόλι

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 222 επισκέπτες και κανένα μέλος