Θα το διατυπώσω και θα το τεκμηριώσω κατά τον απλούστερο και σαφέστερο δυνατόν, τρόπο:

Αυτή η Βουλή, στην παρούσα συγκυρία και υπό τις παρούσες συνθήκες, ΔΕΝ δικαιούται, δεν νομιμοποιείται πολιτικώς, ηθικώς και συνταγματικώς, να λειτουργεί, να ψηφίζει κρισιμότατους νόμους και πολύ περισσότερο, να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ακόμη και με το σύνολο των βουλευτών της! Πολύ δε περισσότερο με 180 βουλευτές περιμαζεμένους από κόμματα ή υπολείματα κομμάτων, που ο κυρίαρχος Λαός κατά τον πλέον επίσημο τρόπο, στις Ευρωεκλογές, εξέφρασε την αποδοκιμασία του και την απαίτησή του να βρεθούν εκτός Βουλής ή την κραυγαλέα και σημαντικότατη συρρίκνωσή τους.

Η Βουλή αυτή, ΔΕΝ νομιμοποιείται να στηρίζει μια κυβέρνηση η οποία καταχράται της εξουσίας και χειρίζεται καίριες και κρίσιμες εθνικές υποθέσεις, χωρίς τον κίνδυνο μάλιστα να λογοδοτήσει. Χειρίζεται σημαντικότατα εθνικά θέματα ακολουθώντας απλώς, πιστά τις επιθυμίες και τις κατευθύνσεις της γερμανικής καγκελαρίας.

Εμφανή παραδείγματα, η θέση της και η στάση της έναντι της Ουκρανίας, της Ρωσίας και της ...Αργεντινής! Ναι, ναι, όλως προσφάτως η Ελλάς απείχε ψηφοφορίας του ΟΗΕ υπέρ της Αργεντινής και των άλλων χωρών που επιδιώκουν αναδιάρθρωση των χρεών τους!... Δηλαδή και της Ελλάδας!... Απείχε από την υπεράσπιση των συμφερόντων της!

Αν δεν είναι “τρελό”, είναι, ή προδοτική ενέργεια, ή ...”υψηλή” διπλωματία την περιπλοκότητα και ιδιοτυπία της οποίας αδυνατώ να κατανοήσω. Ισως στερούμαι της απαραίτητης ευκαμψίας (Αναφέρομαι στην απόφαση 68/304 του ΟΗΕ, που αναγνωρίζει ότι η αναδιάρθρωση δημοσίου χρέους αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα του κράτους. Κοίτα λεπτομέρειες σε άλλη στήλη).

Διερωτώμαι πώς και με ποια επιχειρήματα θα πάει αυτή η κυβέρνηση μετά απ’ αυτό, να ...διαπραγματευτεί για το δημόσιο χρέος της Ελλάδας! Δεν νομιμοποιείται από τη λογική. Βρισκόμαστε μπροστά σε χαρακτηριστική και παραδειγματική περίπτωση λογικής ανακολουθίας.

Συνταγματική ανακολουθία

Πάμε στη Συνταγματική ανακολουθία. Οχι, “απλά” δυσαρμονία, αλλά απο-αρμόνιση!

- Ναι, πιθανόν, αλλά όχι αντινομία. Η Κυβέρνηση είναι σύννομη. “Εχει καταργηθεί η συνταγματική διάταξη, περί δυσαρμονίας Βουλής - Εκλογικού Σώματος, από το 1986”.

Πράγματι, με την πρώτη αναθεώρηση του Συντάγματος, τροποποιήθηκε το άρθρο 41 §1 που προέβλεπε ορθώς και συνωδά προς την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας, ότι “ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δύναται να διαλύσει τη Βουλή, μετά γνώμην του Συμβουλίου της Δημοκρατίας1, εάν αύτη ευρίσκεται εν προφανή δυσαρμονία προς το λαϊκόν αίσθημα...»

Με την αναθεώρηση λοιπόν αυτή που ψήφισε η αναθεωρητική στρατευμένη Βουλή, - όπως όλες οι άβουλες μετά τη μεταπολίτευση, Βουλές, αυτή κατ’ εντολήν του Ανδρέα Παπανδρέου - απαλείφθηκε και αυτή η διάταξη!

Με τη στενή, λοιπόν, νομική ερμηνεία του Συντάγματος, η Κυβέρνηση μπορεί να δικαιούται να λέει ότι στις 25 Μάη δεν είχαμε εθνικές εκλογές, αλλά αυτοδιοικητικές (ποιος τις λογαριάζει) και για το Ευρωκοινοβούλιο. Να δίνει διάφορες ερμηνείες για το “μήνυμα” που έστειλε ο λαός στις... κάλπες και να λέει ότι, βουλευτικές εκλογές θα έχουμε το 2016, όταν θα λήξει η θητεία της παρούσας Βουλής, αφού θα μας έχει “τελειώσει” τελείως, θα έχει ξεπουλήσει τη χώρα και θα έχει επιφέρει ανήκεστο εθνική βλάβη στην Ελλάδα και στους Ελληνες. Ετσι, οι κινδυνεύοντες βουλευτές να πάρουν “το φιλί της ζωής” για δυο χρόνια κοντά, ακόμη. Είναι όμως έτσι; ΔΕΝ είναι. Στις 25 Μαΐου ο λαός κατέδειξε τη δυσφορία του προς τα κυβερνητικά κυρίως κόμματα. Το λαϊκό αίσθημα βρίσκεται σε καταφανή δυσαρμονία προς τη σύνθεση της παρούσας Βουλής.

«... η μέθοδος της παρατηρήσεως των θεσμών και της λειτουργίας αυτών, εν τω χρόνω (ιστορία) [...] είναι ο ασφαλέστερος οδηγός προς εύρεσιν των θεμελιωδών αρχών του Συνταγματικού δικαίου και της πολιτικής επιστήμης...» Διδάσκει εν αρχή των προλεγομένων του ήδη, ο Πρύτανης, η Νέστορας του Συνταγματικού Δικαίου Ν.Ν. Σαρίπολος. (Βλέπε και Επιστ.Ομ. “Αριστοβ. Μάνεσης” ΙΑ Επιστ. Συμπόσιο, Σύρος 9/2009).

Αυτή η ιστορία, λοιπόν, λέει ότι η Βουλή του 1985 - για την ακρίβεια η Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ - αποφάσισε με την αναθεώρηση του Συντάγματος, την πολιτειακή αλλαγή. Την μετατροπή του πολιτεύματος από «προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία» (Σ. αρθ. 1 §1) - όπου παραμένει τυπικά - σε πρωθυπουργικό-κεντρικό καθεστώς του ενός ανδρός αρχή, ουσιαστικά (Primum solo). Με μια κυβέρνηση υπηρετών (Υπουργών), όχι του Λαού και του δημοσίου (κοινωνικού) συμφέροντος αλλά των επιλογών του Μονάρχη - πρωθυπουργού, (προσφάτως δε και των επιτρόπων της τρόικα).

Με μια Βουλή - άβουλων και ετεροκαθοριζόμενων αιρετών υπαλλήλων, αγωνιζομένων για τη διατήρηση της καταφρονήτου μεν, αλλά λίαν ικανοποιητικής θέσεώς των. Δύσκολος στ’ αλήθεια διμέτωπος και πολυεπίπεδος αγών, διαρκούς “αξιολόγησης”.

Με έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας δια τας υπογραφάς και τα ξιφίδια...

Και ο Λαός; ο “κυρίαρχος;”

Η “κυριαρχία” του που κατοχυρώνεται με την κυρίαρχη και μη αναθεωρητέα διάταξη του Συντάγματος (αρθ. 1 § 2), η “κυριαρχία” του που αποτελεί το “θεμέλιο του πολιτεύματος” περιορίζεται στην άμεση και καθολική μυστική ψηφοφορία κάθε τέσσερα χρόνια (μπορεί να τα κάνουμε και πέντε, αν πετύχει ο “θεσμός”, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση όπου εφαρμόστηκε προσφάτως), για να εναρμονιστούν με τις ευρωεκλογές. Κάθε τέσσερα χρόνια ή όποτε συμφέρει τον εκάστοτε Πρωθυπουργό, υπό το κράτος της παραπληροφόρησης, της εξαπάτησης, της χειραγώγησης, της manipulation των ΜΜΕ και των επκοινωνιολόγων εκ του παρασκηνίου, του εκβιασμού και της τρομοκρατίας του στυλ του Αντ. Σαμαρά. Της “παιδαγωγικής” του μπαμπούλα: “Αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ την άλλη ημέρα, δεν θα μείνει ούτε ευρώ στις τράπεζες”!!!

- Εν παρόδω, τον καταγγέλω δημοσίως ως τρομοκράτη και καλώ οποιονδήποτε αρμόδιο και υπεύθυνο δικαστικό λειτουργό, να πράξει τα δέοντα... (Κοίτα και Τζ. Οργουελ: “Η φάρμα των ζώων”).

Μπορεί λοιπόν, για να επανέλθουμε στη “δυσαρμονία”, να καταργήθηκε η σχετική διάταξη, όπως καταργήθηκε, αλλά παραμένει κατ’ ουσίαν εν ισχύει λόγω της απαρασάλευτης θεμελιώδους αρχής της λαϊκής κυριαρχίας.

«Οταν ο Λαός δεν σε θέλει, τα κάστρα - και οι απατεωvιές και τα τερτίπια - ΔΕΝ σε σώζουν”, όπως λέει ο πολιτικοφιλόσοφος Ν. Μακιαβέλλι, γιατί “γίγνονται μεν ουν αι στάσεις ου περί μικρών, αλλ’ εκ μικρών· στασιάζουσι δε περί μεγάλων»2.

Αλλά επειδή είναι λεβέντες και δεν φοβούνται και επιπλέον πολλοί είναι και θρασείς και θέλουν να βγαίνουν κι από πάνω, είναι πολύ πιθανόν να περιμαζευτούν απ’ αυτή τη Βουλή 180 βουλευτές, που έχουν στη μεγάλη τους πλειοψηφία απορριφθεί από το λαό και να εκλέξουν Π.τ.Δ. Δεν χρειάζεται να χρηματιστούν, εάν θα ήταν ευκταίο πιθανόν για κάποιους· αρκεί η πολιτική τους επιβίωση!

Ομως με ποια ηθική νομιμοποίηση βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ και της Ν.Δ., δικαιούνται να εκλέξουν Πρόεδρο, όταν το 1/3 των βουλευτών του πρώτου και το σύνολο του δευτέρου κόμματος, έχουν χάσει κατ’ ουσίαν τη βουλευτική ιδιότητα, ενώ η Ν.Δ. έχει απωλέσει το 43% περίπου.

Ο ισχυρισμός ότι στις 25 Μαΐου δεν είχαμε εθνικές εκλογές αλλά ευρωεκλογές, είναι εκ του κουτοπόνηρου και εκτός λογικής.

Ας το κατανοήσουμε με ένα παράδειγμα: ένα ζευγάρι που έχει χωρίσει “από κλίνης και τραπέζης” μπορεί να ζει ευτυχισμένο στο ...σουβλατζίδικο; (Στο “ζευγάρι” ο “ένας” είναι τα κόμματα, η κυβέρνηση και η Βουλή, και ο “άλλος” είναι ο Λαός). Τους απέρριψε ο λαός στην Ευρωβουλή και τους θέλει να διαχειριστούν την ανεργία, το φτώχεια, το χρέος, την ανάπτυξη, το σκοπιανό, το κυπριακό... την εθνική μας υπόσταση; Αυτό είναι λογική αντινομία. Είναι ψυχική ανωμαλία - και ο Λαός μας ΔΕΝ είναι ανώμαλος.

Γι’ αυτό φοβούνται, γι’ αυτό τον εξαπατούν, γι’ αυτό τον τρομοκρατούν. Γιατί τον τρέμουν!


1. Σ. 1975 αρθ. 39 καταργήθηκε. Το Σ.τ.Δ. απαρτίζετο από τους διατελέσαντες προέδρους της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, τον πρόεδρου της Βουλής, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ως και των νομίμων πρώην πρωθυπουργών.

2. Αριστοτέλους, ΠΟΛΙΤΙΚΑ, Βιβλ. Ε’, κεφ. γ, 1.

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 206 guests και κανένα μέλος