venetsanosΗ Σάρα, η μάνα και ...το κακό συναπάντημα


Σαν άνθρωπος συνταράχτηκα. Ένα μικρό κορίτσι, η Σάρα, δεκατριών χρόνων, στην έναρξη της εφηβείας της, στην άνθιση τ’ ανθού της, μαράθηκε. Κόπηκε βίαια το νήμα της ζωής της, από αναθυμιάσεις μονοξειδίου του άνθρακα που προήλθαν απ’ το μαγκάλι που χρησιμοποιούσαν για θέρμανση, στη βόρεια Ελλάδα!

Η ΔΕΗ είχε κόψει το ρεύμα, όπως σ’ εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτές. Διάβαζε τα μαθήματά της με κεριά.

Η Σέρβα μάνα της συνελήφθη(!), μετά τον τραγικό θάνατο της κορούλας της, γιατί είχε λήξει η άδεια διαμονής της στη χώρα μας. (Αφέθηκε, ευτυχώς – όπως ειναι γνωστό – μετά την παρέμβαση του αρμόδιου Υπουργού).

Το τραγικό και απάνθρωπο αυτό κοινωνικό και πολιτικό έγκλημα συνέβη στις 2 Δεκεμβρίου. Στις αρχές της χρονιάς (28/2/13) στη Λάρισα, από την ίδια αιτία, πέθαναν δύο φοιτητές. Κινδύνευσε σοβαρότατα ο τρίτος και σοβαρά άλλοι δύο. Δεν είχαν λεφτά να βάλουν πετρέλαιο. Τον ίδιο χειμώνα, πέρυσι, που ήταν και ήπιος, το Δεκέμβρη, του 2012, τρία παιδιά 5, 7 και 15 ετών κάικαν ζωντανά στο Μεσορόπι Καβάλας, όταν ξέσπασε φωτιά από ξυλόσομπα. Το μεγάλο έχασε τη ζωή του όταν προσπάθησε, μέσα στις φλόγες να σώσει τα δύο μικρότερα αδερφάκια του! Αυτοθυσία και ηρωισμός απέναντι στην αναλγησία, την ενδοτικότητα, στην ατολμία, στην προδοσία των εμποράκων της πολιτικής.    

Διαλέξτε εσείς, ως αντικειμενικοί αναγνώστες τα επίθετα που ταιριάζουν στους οικονομικούς και πολιτικούς δολοφόνους.

Από νομικής πλευράς θαρρώ ότι δεν υπάρχει «αιτιώδης, συνάφεια» με την ασκούμενη πολιτική και γι’ αυτό προφανώς δεν ασκούνται διώξεις. Υπάρχει όμως πολιτική συνάφεια. Ποιοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί των 4 χιλιάδων αυτοκτονιών; Ποιοί «έδεσαν» την θηλιά στο λαιμό;

Κι αυτά, που θυμίσαμε παραπάνω, δεν είναι τα μοναδικά περιστατικά, βεβαίως.

Τον Ιανουάριο του ’13, ένας 75χρονος απ’ το Ρέθυμνο βρήκε τραγικό θάνατο, από σόμπα υγραερίου. Τυλίχτηκε στις φλόγες και κάηκε ζωντανός. Τον ίδιο μήνα, με παρόμοιο τρόπο τελείωσε τη ζωή του ένας 86χρονος στη Ν. Ιωνία. Το Γενάρη πάλι, μια 75χρονη κάηκε από ξυλόσομπα, στο Νομό Ροδόπης. Κι ο μακρύς τραγικός κατάλογος των «ατυχημάτων» συνεχίζεται. Σήμερα, 6/12, την ώρα που έγραφα αυτές τις γραμμές, νέα είδηση: 75χρονη καήκε από τζάκι στον Ασπρόπυργο.

Από τα συμβάντα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας προκύπτει ότι την πενταετία 2009 – 2013 έχουν καταγραφεί 41 τραγικοί θάνατοι από τη χρήση θερμαντικών μέσων, όπως αυτά που αναφέρθηκαν ήδη – μαγκάλια, ξυλόσομπες, σόμπες υγραερίου. Άλλοι ανεβάζους στους 65 ή 69, τους θανάτους που προήλθαν από διάφορα εναλλακτικά μέσα θέρμανσης.

Μου φτάνει όμως και ένας! Κάθε θάνατος είναι μοναδικός. Για την 13χρονη Σάρα η 2 Δεκεμβρίου ήταν το σημαντικότερο και τελευταίο συμβάν της σύντομης ζωής της. Μιας ζωής που δεν ολοκληρώθηκε... Ήρθε πρόωρα και ύπουλα ο θάνατος γι’ αυτήν. Αόρατος, άοσμος, «μεθυστικός»...

Και δεν αισθάνεται κανένας υπεύθυνος. Κανένας ένοχος. Προέχει η «αξιοπιστία» μας απέναντι στους «αξιότιμους» «εταίρους», «συμμάχους» κι άλλες «τρίχες». Προέχει η σωτηρία των τοκογλύφων δανειστών μας, των τραπεζών, η πολιτική μας καριέρα ή έστω, η επιβίωση. Γι’ αυτό ήρθε ο πανικός της έκτακτης σύσκεψης Πρωθυπουργού – Βενιζέλου και οι εντολές να εξετάζονται οι διάφορες περιπτώσεις διακοπής ρεύματος απ’ τους διευθυντές των καταστημάτων της ΔΕΗ σε συνεργασία με τους δημάρχους. Κάτι είναι κι αυτό. Αλλά δεν φτάνει.

Δεν είναι δυνατόν να έρχεσαι εκ των υστέρων και να προσπαθείς να μπαλώσεις. Πρέπει να προβλέπεις και να προλαμβάνεις.

Καλά, δεν καταλαβαίνουν ότι κάτι που αρχίζει «ωραία»,

- περικοπές, ανεργία, υπερφορολόγηση, κλείσιμο επιχειρήσεων, αυξήσεις εσόδων, «πλεονάσματα», χάρην της «αύξησης της ανταγωνιστικότητας» κλπ, κλπ, μπορεί να τελειώσει πολύ άσχημα; Ας ξαναδιαβάσουν Μακιαβέλλι.

Και μη νομίζουν ότι με τις δυνάμεις καταστολής, τα ΜΑΤ κλπ, μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν την εξαθλίωση.

«Όταν ο λαός δεν σε θέλει, τα κάστρα δεν σε σώζουν», έλεγε ο Φλορεντίνος πολιτικοφιλόσοφος. Ας τον ξαναδιαβάσουν, λοιπόν. Ας θυμηθούνε λίγο και τη «φυσική»! Κάτι λέει για τις «αντοχές»· κάτι λέει και για τη «δράση και αντίδραση». Και η ψυχική ιατρική κάτι λέει για την αναισθησία. Κι αν δεν υπάρχουν οι τύχεις και δεν σε κυνηγούν οι Ερινύες, είναι πολύ πιθανό, κάποια στιγμή, κάποιο παιδί – το παιδί σου – να σε κοιτάξει με περιφρόνηση! Ντροπή σας!...

Εγώ ντρέπομαι για το ανθρώπινο γένος. Με τέτοια διακυβέρνηση, σ’ αυτήν την κοινωνία, ντρέπομαι που είμαι άνθρωπος, γιατί δεν είμαι ανθρωπάκι.

Αφήστε σχόλιο...

Προσεχή Γεγονότα

Τετ Αυγ 05 @21:00 - 09:00PM
"Πέρσες"
Πεμ Αυγ 06 @20:00 - 08:00PM
Αντιγόνη
Σαβ Αυγ 15 @21:00 -
Χορευτικά σόλι

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 220 επισκέπτες και κανένα μέλος