Ευθύνη δεν έχουν μόνον ο Παπανδρέου, οι Υπουργοί και οι βουλευτές

ΕΥΘΥΝΗ έχει και ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

της Δημοκρατίας

 

Οταν άκουσα την Πρόεδρο τότε (Μάρτιος 2005) της ελληνικής Βουλής Αννα Ψαρούδα-Μπενάκη, να αναγγέλει στον Κάρολο Παπούλια (επί τη αναλήψει των καθηκόντων του), ότι η Βουλή τον εξέλεξε Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να τον προσφωνεί από χειρογράφου με τα παρακάτω λόγια, πάγωσα· απόρησα και θεώρησα ότι ο νέος τότε Πρόεδρος, ίσως από συγκίνηση, δεν κατάλαβε τι σηματοδοτούσαν αυτά που του έλεγε ή τα παρερμήνευσε λόγω Ε.Ε. Δεν είναι όμως δυστυχώς έτσι, όπως αποδεικνύουν τα γεγονότα.

Αννα Ψαρούδα – Μπενάκη (ως σύγχρονη Κασσάνδρα): «Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, για μια 5ετία κατά την οποία θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις. Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης. Τα εθνικά σύνορα κι ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν χάριν της ειρήνης και της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη. Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές, καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά ίσως και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων· και πάντως, η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης».

Τώρα αντιλαμβανόμαστε όλοι πλήρως, φαντάζομαι, τί εννοούσε η διατελέσασα Πρόεδρος της ελληνικής Βουλής και η οποία βεβαίως συνταξιοδοτείται, όπως και όλοι όσοι εστάλησαν στην «εφεδρεία» ή πρόκειται να σταλούν, χωρίς να αισθάνονται καμία συστολή, ντροπή και καταισχύνη για όσα ανέχθηκαν, υπέθαλψαν, προώθησαν σύμφωνα με άνωθεν εντολές και τα ψήφισαν αντίθετα προς το νόημα του Συντάγματος1, αντίθετα προς τον όρκο που έδωσαν και τη λαϊκή εντολή. Αντίθετα προς το εθνικό καθήκον και την ιστορία μας.

Τα λόγια αυτά της Α.Ψ. Μπενάκη, πέραν του ότι αποτελούν – και ακριβώς γι’ αυτό το λόγο - ακραία και ύπουλη διολισθαίνουσα εκτροπή, έπρεπε να είχαν γίνει «φύλλο και φτερό». Να είχαν δονηθει σεισμικά οι συνειδήσεις. Να είχε προκληθεί ειδική συζητηση στη Βουλή. Το ότι δεν έγινε, έχουν ευθύνη πλην της Προέδρου, η κυβέρνηση, ΟΛΑ τα κόμματα και ΟΛΟΙ οι Βουλευτές.

 

Τί έπρεπε να πει ο Πρόεδρος

 

Ο Πρόεδρος Κάρολος Παπούλιας, έμπειρος πολιτικός, αν συνειδητοποιούσε ή αν διερωτάτο τι εννούσε η Πρόεδρος της Βουλής, έπρεπε ν’ αντιφωνήσει περίπου ως εξής:

Τα ‘πε; ΔΕΝ τα ‘πε...

«Ολα όσα μου αναφέρατε είναι πολύ σημαντικά. Ορισμένα, χάριν της ευρωπαϊκής ενοποίησης, τα κατανοώ ως ένα βαθμό, υπό τον όρον βεβαίως της ισότητας και της αμοιβαιότητας των κρατών, όπως ορίζει και το Σύνταγμά μας. Ομως σας διαβεβαιώ ότι κατά τη διάρκεια της θητείας μου δεν θα επιτρέψω ούτε τα εθνικά μας σύνορα να περιοριστούν, ούτε η εθνική κυριαρχία ν’ απομειωθεί, ούτε τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη να παραβιαστούν».

 

Και θα μου πουν βεβαίως οι γνωρίζοντες το Σύνταγμα: «Πώς θα το έκανε αυτό, αφού οι αρμοδιότητές του, δεν του το επιτρέπουν».

Ακόμα και η αναπομπή, κατά το άρθρο 42§1, νομοσχεδίου, μετά την επαναψήφισή του από 151 βουλευτές υποχρεώνει τον Πρόεδρο στην έκδοση και δημοσίευσή του. Ναι... έτσι είναι.

Ομως ο Πρόεδρος, για να τα έχει καλά με τη συνείδησή του, το λαό και το έθνος έχει ένα ακαταμάχητο όπλο έναντι του πρωθυπουργοκεντρικού συστήματος: την παραίτησή του. Αυτήν ούτε την απαγορεύει το Σύνταγμα ούτε είναι δυνατόν να την απαγορεύσει.

Κάνει κι ένα ωραίο διάγγελμα στο Λαό και αιτιολογεί τη στάση του, κι ας μην το έχει προσυπογράψει ο Πρωθυπουργός. Ποιό κανάλι, ακόμη και κρατικό θα μπορέσει να του αρνηθεί, να το εκφωνήσει; Ποιός;

Αλλά βέβαια, για να συμβεί αυτό, πρέπει να έχει τη δύναμη να σταθμίσει τη στάση του και το χρέος του απέναντι στο Λαό, στο Εθνος και στην Ιστορία, στις σελίδες της οποίας, σ’ αυτήν την περίσταση, θα γραφόταν το όνομά του με χρυσά γράμματα.

Αυτή είναι η άποψή μου και εκφράζει, πιστεύω, την κοινή γνώμη! Ολα τα άλλα είναι, κατά τη γνώμη μου πάντα, επικοινωνιακές ιριδίζουσες παμφόλυγες (κοινώς σαπουνόφουσκες).

 

Τι θα γινόταν μετά

Η Βουλή θα συγκαλείτο να εκλέξει νέο Πρόεδρο και αν εξέλεγε, «να μου σφυρίζατε κλέφτικα». Θα είχα και εγώ άδικο και ο Παπούλιας (όπως θέλω να τον φαντάζομαι). Αλλά δεν θα γινόταν έτσι· θα διαλυόταν η Βουλή και θα προκηρύσσονταν εκλογές, οπότε η αντιλαϊκή κυβέρνηση θα πήγαινε «σπίτι της», 70-80 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και άλλοι από άλλα κόμματα θα πέρναγαν στην (μόνιμη) «εφεδρεία» και θα δρομολογούνταν δύσκολες, αρχικά, αλλά ευνοϊκές για την πατρίδα μας, τη δημοκρατία και το Λαό εξελίξεις.

Δεν πάει άλλο. Αυτή η κυβέρνηση των τραπεζιτών και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου – του στέρφου, του τοκογλυφικού, του παπατζίδικου – είναι εχθρική κυβέρνηση. Εξ’ άλλου είναι κυβέρνηση εντολοδόχων, όχι του Λαού, αλλά της τρόικας.

Την τρόικα ψήφισαν όσοι ψήφισαν ΠΑΣΟΚ; Δεν το νομίζω. Υπάρχει απόλυτη και καταφανής αναντιστιχεία βούλησης του εκλογικού ονόματος και του ακέφαλου σώματος της Βουλής.

Βουλή που ψηφίζει νόμους κατ’ εντολήν της τρόικας ή οποιουδήποτε, ΔΕΝ είναι Βουλή. Οι «νόμοι» της ΔΕΝ είναι νόμοι. Είναι καταπιεστικές και αυταρχικές αποφάσεις του τρικέφαλου ή πολυκέφαλου εξουσιαστή.

Αν δεν το καταλαβαίνει αυτό ο Παπούλιας, αφού δεν το καταλαβαίνουν οι βουλευτές που κοιτάνε τη θεσούλα τους, είναι κι αυτός υπεύθυνος στη συνείδηση του Λαού. Και αυτός και όλοι τους.

 

――――――――

1. (αρθ. 1§ 2 & 3, αρθ. 2§1, αρθ. 4§3 & 5 κυρίως,  αρθ. 5, αρθ. 7 § 2, αρθ. 11, αρ. 17 § 1, αρθ. 21§1 (υπό διασταλτική ερμηνεία), κ.ά. που αφορούν την κοιν. Πολιτική, αρθ. 22§1 και 3 κ.ά. αρ. 24§1, αρθ. 25, αρθ. 28§1, 2, αρ. 36, 41§2, αρθ. 42§1, αρ. 51§2, αρθ. 59§1 (επιορκία), 60§1, 61§1, ένα σωρό άλλα που μου διαφεύγουν γιατί δεν είμαι «Συνταγματολόγος» και οπωσδήποτε το ακροτελεύτιο 120 § 2, 3 και κυρίως § 4.

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 349 επισκέπτες και κανένα μέλος