Διαβάστε τι αλίευσα για το πώς πληροφορούμαστε!
του Κώστα Βενετσάνου
Οι αυτοκρατορίες είναι ισχυρές, όσο οι υποτελείς – υπήκοοι πειθαρχούν στους γραφτούς και άγραφους νόμους της αυτοκρατορίας και στα «γούστα του Αυτοκράτορα»!
Αυτό εξασφαλίζεται με σταθερότητα και διάρκεια, όσο οι κανόνες είναι μετριοπαθείς, με σεβασμό στην ιδιωτική ζωή των υπηκόων και, φαινομενική έστω, αναγνώριση της ισότητας «στρογγυλής τραπέζης» των τοπικών ηγεμόνων, που εκείνη έχει δημιουργήσει, της στοργής και της προστασίας που τους παρέχει ο Αυτοκράτορας, αλλά και στον εύσχημο «αποκεφαλισμό» των απείθαρχων «ταραξιών» όποτε κρίνεται αναγκαίο.
Ένα επιπλέον στοιχείο είναι η σταθερότητα των θεσμών και κυρίως το απαραβίαστο της ιδιωτικής περιουσίας και του εισοδήματος των υπηκόων. «Ξεχνά καθένας πιο εύκολα, το θάνατο του πατέρα του, παρά την απώλεια της πατρικής περιουσίας», που λέει και ο Μακιαβέλλι.
Ένα κράτος, ή μια ηγεμονία, ή, για να μιλήσουμε με τη σύγχρονη ορολογία, μια σχεδόν παγκόσμια Αυτοκρατορία δεν είναι μονοκρατορία – δεν είναι Ανώνυμη Εταιρία, να πει «τ’ αφεντικό, σχεδόν ηδονιζόμενο, στον ανεπιθύμητο υπάλληλο: ''Πέρασε από το λογιστήριο να πληρωθείς και άντε στο …!''» (ανάλογα με τη στιγμή και το χαρακτήρα).
Διαβάστε τι αλίευσα προ ημερών και αναλογιστείτε τη σοβαρότητα της κατάστασης, της ιστορικής στιγμής που διερχόμαστε και πως τα πληροφορούμαστε από τα Μέσα Μαζικής παραπληροφόρησης και στρεβλής ενημέρωσης.
«…την αλήθεια, όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια». Αμ, δε…
Αποσιωπούμε αυτά που δεν μας αρέσουν (δεν μας συμφέρουν),
Διογκώνουμε και εμπλουτίζουμε σχετικώς ό,τι μας αρέσει (μας συμφέρει) και
Ποικίλουμε το δελτίο ειδήσεων με ρεπόρτερ και «ζωντανό ρεπορτάζ», ώστε να δημιουργείται πραγματικός συνωστισμός ειδήσεων και, στην κυριολεξία, ένα «μποτιλιάρισμα» πληροφοριών με τα αντίστοιχα συναισθήματα και ψυχολογική κατάσταση, που δημιουργείται με το κυκλοφοριακό μποτιλιάρισμα!
Δράττομαι της ευκαιρίας να ρωτήσω, εκείνο το ζωντανό ρεπορτάζ, όπου ακούω τον Α να μιλάει τούρκικα και κάτω από τη φιγούρα του να μπαίνουν οι ερμηνευτικοί τίτλοι, το Β να μιλάει αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά… τί χρειάζεται όλο αυτό, για να μας δείξουν αυθεντικότητα;
Αφήνω το εξοργιστικό και ταπεινωτικό, ν’ ακούω τον Πρωθυπουργό της πατρίδας μου, να μιλάει στον Ο.Η.Ε.ή στην Ε.Ε. αγγλικά, ενώ ο Γάλλος, ο Γερμανός και ο Τούρκος μιλάνε στη γλώσσα τους!
Τόση αναξιοπρέπεια, τόση ξενομανία, τόση δουλικότητα! Ντρέπομαι· ντρέπομαι κι αγανακτώ!
Στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις για πρακτικούς λόγους, μπορούν να μιλούν σ’ αυτή τη γλώσσα που μας έχει επιβληθεί.
Εν τέλει το αλίευμα
Αλλά ας επανέλθουμε σ’ αυτά, στις ειδήσεις που αλίευσα, εξαιτίας των οποίων διατύπωσα την μακρά παρένθεση:
«ΔΙΑΣΤΑΣΗ στον Ο.Η.Ε.: Η ΓΑΛΛΙΑ ΜΑΣ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ… Το διπλωματικό Συμβούλιο(;) προφανώς το ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ του Ο.Η.Ε., έχει ανατιναχθεί. Σε μια ιστορική και εκπληκτική ψηφοφορία, οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέστησαν μια ταπεινωτική αναποδιά, στην προσπάθεια νομιμοποίησης της χρήσης βίας, για να κλειδώσουν το στενό του Ορμούζ.
Η είδηση δεν είναι βέτο Ρωσίας και Κίνας, αλλά «προδοσία» Παρισιού! Η Γαλλία καταψήφισε, σπάζοντας δεκαετίες αυτόματης ευθυγράμμισης με την Ουάσιγκτον…(…) το ότι η Γαλλία καταψήφισε (όχι αποχή αλλά αρνητική ψήφο) μαζί με τη Ρωσία και την Κίνα, είναι σεισμός 10 βαθμών ρίχτερ στην υπερατλαντική γεωπολιτική».
Είναι όντως πολύ σημαντικό! Έρχεται όμως η «Τεχνητή Νοημοσύνη» ΑΙ και το διαψεύδει ή μάλλον το …αντιστρέφει: «… η Γαλλία δεν καταψήφισε, αλλά μπλόκαρε (μαζί με τη Ρωσία και την Κίνα) ψηφίσματα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ που υποστηρίχθηκαν από τις ΗΠΑ και αραβικές χώρες (με πρωτοβουλία του Μπαχρέιν)». Και επεξηγεί η ΑΙ αναλυτικότερα και «περισσότερα».
«Τα βασικά σημεία της στάσης της Γαλλίας είναι:
- Αντίθεση στη χρήση βίας: Η Γαλλία αντιτάχθηκε σε ψήφισμα που θα έδινε το «πράσινο φως» για τη χρήση στρατιωτικής βίας («all necessary means») για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, θεωρώντας ότι αυτό θα οδηγούσε σε περαιτέρω κλιμάκωση.
- Προτίμηση σε ευρωπαϊκό σχέδιο: Η Γαλλία και η Βρετανία προώθησαν δικό τους, ξεχωριστό σχέδιο (…) το οποίο στοχεύει στην αποφυγή άμεσης εμπλοκής σε πολεμικές επιχειρήσεις που καθοδηγούνται από τις ΗΠΑ (Ντόναλντ Τραμπ).
(…) Τελικά στις 7 Απριλίου 2026, το ψήφισμα για τα στενά, το οποίο είχε «νερωθεί» μετά από διαπραγματεύσεις, καταψηφίστηκε από τη Ρωσία και την Κίνα, καθώς και η Γαλλία είχε εκφράσει την έντονη αντίθεσή της, στην αρχική μορφή του». (η υπογράμμιση δική μας)
Η Ελλάς, ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας τι ψήφισε; Υπέρ ή κατά;
«…υπερψήφισε το σχέδιο ψηφίσματος για την ''ασφάλεια στα Στενά του Ορμούζ'', στη συνεδρίαση της 7ης Απριλίου 2026», γιατί όπως δήλωσε η μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδος στον ΟΗΕ, Αγκλαΐα Μπάλτα (έτσι αναγράφεται από την ΑΙ, όχι Αγλαΐα), η χώρα (όχι το «κράτος»), παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην προάσπιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας (UNCLOS)».
Το αφήνω ασχολίαστο. Δείχνει μόνο πόσο βαθιά είμαστε χωμένοι σ’ αυτόν τον «βρώμικο» πόλεμο των ‘’συμμάχων μας’’ – εγκληματιών κατά της ανθρωπότητας, Νετανιάχου και Τραμπ.
Να στείλουν όμως, αυτοί που αποφασίζουν τα παιδιά τους στη γραμμή του πυρός κι όχι των αμέτοχων ‘’υπηκόων’’ τους, ή των ειρηνιστών.
«…Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί θεού κληθήσονται».
Ημέρες που είναι, οι ευχές και το χαρμόσυνο άγγελμα «Χριστός Ανέστη», όχι μόνο χάνουν την ουσία του περιεχομένου τους, αλλά φαντάζουν σαν ειρωνεία, σαν ύβρη, όταν αγνοούμε με τη διπλή έννοια της λέξης, δεν γνωρίζουμε και δεν δίνουμε σημασία, περιφρονούμε τα κηρύγματα.
