Πώς θα αισθάνονταν στη θέση του Μαδούρο, ο Τραμπ ή ο Νετανιάχου;
του Κώστα Βενετσάνου
Επικίνδυνη τοποθέτηση του Πρωθυπουργού
Θριαμβολόγησε ο Τραμπ, για την καλοσχεδιασμένη και επιτυχώς εκτελεσμένη εισβολή του στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, Καράκας και την γκανγκστερική απαγωγή τού Προέδρου του Κράτους Νίκολα Μαδούρο και της γυναίκας του, μετά από «χειρουργική», Στρατιωτική δράση ειδικών δυνάμεων.
Γυρίσαμε πίσω στο 1938; Ένα έτος προ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Στο μυαλό μου μού ήρθε πρώτα – δεν ξέρω γιατί – η αρπαγή, η «δίκη» και η εκτέλεση – φόνος, του Ιταλού Πρωθυπουργού Άλντο Μόρο, στο τέλος της δεκαετίας του 1970, από την ακραία επαναστατική οργάνωση, «Ερυθρές Ταξιαρχίες».
Μετά θυμήθηκα κι άλλες απαγωγές, κι άλλες φονικές δράσεις και εξοντώσεις, διακεκριμένων προσωπικοτήτων, από «προηγμένα» κράτη και «δημοκρατικές» κυβερνήσεις και παράνομες ή έκνομες οργανώσεις: του Προέδρου των ΗΠΑ, Τζον Κένεντυ και του αδελφού του Ρόμπερτ… (το σύστημα είναι αδίστακτο. Δεν αρκείται). Του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ – υπέρμαχο της μη βίαιης κοινωνικής αλλαγής, του τρομοκράτη Οσάμα Μπιν Λάντεν, – παλιό «φιλαράκι», όσο πολεμούσε τους Σοβιετικούς – με επιχείρηση ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ, στα βάθη του Πακιστάν, χωρίς αυτό να ενημερωθεί. (Το αγνόησε λες κι ενεργούσε σε έδαφος των ΗΠΑ)
Καλά, είναι σύνηθες φαινόμενο η παραβίαση των διεθνών κανόνων από τις ΗΠΑ. Αλήθεια, ποιος αντέγραψε ποιον, το Ισραήλ ή οι ΗΠΑ; Η τρομοκρατία βέβαια δεν καταπολεμήθηκε· η Αλ Κάιντα συνέχισε τη δράση της, μετεξελίχθηκε σε «Ισλαμικό Κράτος», επικηρύχθηκε και ...έγινε καθεστώς στη Συρία, όπου… αναγνωρίστηκε!
Είναι πολύ μακρύς ο κατάλογος. Να θυμηθούμε τον Σαντάμ Χουσεΐν του Ιράκ - «φιλαράκι» κι αυτός, όσο πολεμούσε με το Ιράν. Έγινε μέγας εχθρός και «δικτάτορας», όταν πήγε να βάλει χέρι στα πετρέλαια της «επαρχίας» του Κβέιτ (Κουβέιτ). Τότε, τη δεκαετία του 1990, κρατούσαν τα προσχήματα (ΟΗΕ, Συμβούλιο Ασφαλείας, Διαβουλεύσεις κ.λπ.). Την δεκαετία της νέας χιλιετίας, τον «φάγανε». Ακολούθησε άλλος «δικτάτορας», ο Καντάφι της Λιβύης με την «Αραβική άνοιξη», που τον «φάγανε» κι αυτόν, οι «δικοί» του, που ακόμα σκοτώνονται μεταξύ τους, «φάγανε» και οι «δικοί» μας τα πετρέλαιά τους, και «πάμε γι’ άλλα» στη γειτονιά μας.
Πετρέλαιο λοιπόν, παντού μυρίζει, όσο κι αν βρωμάει, μοσχοβολάει όταν τ’ αρπάζεις, με όποιον τρόπο!
Ποιός νοιάζεται λοιπόν αυτή τη «στιγμή» για τη νομιμότητα; Ωχ, αδερφέ, προσχήματα και νομιμότητες θα κοιτάμε τώρα; Δεν τα λέω εγώ. Πώς θα μπορούσα άλλωστε, να μιλήσω έτσι για τη νομιμότητα και το Διεθνές Δίκαιο, και τον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ειρωνικά ή χλευαστικά ίσως;
Τα είπε ο Πρωθυπουργός της χώρας Κυράκος Μητσοτάκης· σοβαρά!
«Στη λάθος πλευρά της ιστορίας», πάλι
Ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης.
«…φαίνεται να μην έχει διδαχθεί τίποτα από την πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία…»
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε ανάρτησή του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (Μ.Κ.Δ.), μεταξύ των άλλων γράφει: «Ο Νικολά Μαδούρο ηγήθηκε μιας βίαιης και κατασταλτικής δικτατορίας (…) Το τέλος του καθεστώτος του προσφέρει νέα ελπίδα για τη χώρα» και συνεχίζει: …δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να σχολιαστεί η νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών»… 03.02.2026.
Αλήθεια; Τα λέει ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος αυτά; Ο Πρωθυπουργός της «νομιμότητας» και του Διεθνούς Δικαίου; Που χαρακτηρίζει τους Ρώσους «εισβολείς» και τους παραλληλίζει με τους Τούρκους στην Κύπρο, (άλλο λάθος), ενώ τους Αμερικάνους σερίφηδες (αστυνομικούς), που «συνέβαλαν» τον Μαδούρο και παπαγάλισαν τον ψευδή όρο τους, «σύλληψη», πολιτικοί και δημοσιογράφοι, κρατική και ιδιωτική τηλεόραση, αντί του ορθού όρου αρπαγή ή απαγωγή [παράνομη αρπαγή και κράτηση προσώπου, με χρήση βίας. Συνιστά έγκλημα κατά της προσωπικής ελευθερίας]. Ενώ η «σύλληψη» είναι νόμιμη, πρόσκαιρη αφαίρεση της ελευθερίας, από αρμόδια όργανα. Οι στρατιωτικές δυνάμεις και μάλιστα ξένης χώρας ΔΕΝ είναι «αρμόδια όργανα», όπως δεν είναι και τα μέλη μιας πολιτικής ή τρομοκρατικής οργάνωσης και κανένα όργανο άλλου κράτους.
Αυτή η «σύλληψη» - απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλας, Μαδούρο και της γυναίκας του, μου θυμίζει καουμπόικα έργα της «άγριας Δύσης», όπου μανιασμένος όχλος πιστολέρο και μέθυσων, «συλλαμβάνει» τον ύποπτο ή τον αντιφρονούντα στα συμφέροντα του τοπάρχη-κτηματία, και τον …κρεμάει!
Όχι τον κτηματία, αλλά τον ανυπότακτο στα συμφέροντα!
Κράτος Δικαίου, είναι το Δίκαιο Κράτος. Όπως και Διεθνής Κοινωνία Δικαίου, είναι η Δίκαιη Κοινωνία των Εθνών! Όχι των συμφερόντων των εταιρειών. Αλλά των Δίκαιων συμφερόντων των λαών!
«Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή», τώρα «να σχολιάσουμε τη νομιμότητα» της γκανγκστερικής επίθεσης των ΗΠΑ του Τραμπ και των αντιλήψεών του και των εκπεφρασμένων αρπακτικών του διαθέσεων και της μεγαλομανίας του, ΤΩΡΑ;
Πότε θα είναι «η κατάλληλη στιγμή», κ. Μητσοτάκη. Όταν θα έχει «αγοράσει» τη Γροιλανδία, θα έχει «τελειώσει» την Κούβα, και το Μεξικό και θα έχει διευθετήσει και τις άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής και όταν θα έχει προσαρτήσει τον Καναδά στις Ηνωμένες Πολιτείες;
Όχι, δεν είναι όλες αυτές οι ρεαλιστικές επιδιώξεις του. Αυτά όλα είναι μέσα στο διαπραγματευτικό του παιχνίδι. «Τhe art of deals»1.
Τώρα, και κάθε στιγμή είναι επιβεβλημένη η υπεράσπιση, η προστασία, η τήρηση της νομιμότητας και της διεθνούς ειρήνης.
Κάθε στιγμή. Όχι για να «σχολιάσουμε», αλλά να πάρουμε θέση σθεναρά και ενεργά για την υπεράσπιση του Διεθνούς Δικαίου, της νομιμότητας και της Ειρήνης.
Ξέρετε πόσο σχολιάστηκε και στο εξωτερικό ιδίως, αυτή η φράση του Πρωθυπουργού, που δεν την χαρακτηρίζω, γιατί θα ήταν πολύ επιτιμητικός σχολιασμός. Στο εξωτερικό, στους καλλιεργημένους ιδίως κύκλους, η Ελλάς κρατάει ένα γόητρο ισχυρό, από την παλιά της, κυρίως, αίγλη. Γι’ αυτούς τους κύκλους η Ελλάδα δεν είναι απλά ένα μικρό Κράτος. Δεν είναι «σουβλάκι και ουζάκι». Η Ελλάδα είναι ιδέα!
Είναι η χώρα που ανέδειξε τις μεγάλες, τις αφηρημένες και σύνθετες, έννοιες· τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την αλήθεια, την ειρήνη… τις αξίες!
Γι’ αυτό και ξαφνιάστηκε η Βενεζουελάνικη κυβέρνηση της Αντιπροέδρου Ροντρίγκεζ και αντέδρασε δια στόματος του Υπουργού Εξωτερικών Πίντο. Έναν μόνο σχολίασε εξ όσων γνωρίζω2, τον Κυριάκο Μητσοτάκη! Λυπηρό, αλλά και σημαντικό: «Ο παρών πρωθυπουργός της Ελλάδος φαίνεται να μην έχει διδαχθεί τίποτα από την πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία. Ο ναζισμός χρησιμοποίησε ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα» (με αυτά του Τραμπ) «…ότι η απόρριψη μιας κυβέρνησης και της ιδεολογίας της μπορεί να δικαιολογήσει δολοφονία, εισβολή και κατάφορες παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου.
Αυτό το σκεπτικό όχι μόνον αντιβαίνει και την πιο σκοτεινή λογική, που η Ευρώπη ορκίστηκε να μην επαναλάβει ποτέ…»
Και η Ευρώπη έσπευσε ν’ απαντήσει πιο ξεκάθαρα είναι αλήθεια, επ’ ευκαιρία των ορέξεων του Τραμπ για την Γροιλανδία!
Ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμ. Μακρόν μιλώντας στους Γάλλους διπλωμάτες χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα για τις πολιτικές του Τραμπ και τις επιδιώξεις του.
«Απορρίπτουμε τη νέα αποικιοκρατία και το νέο ιμπεριαλισμό» (αυτοκρατορικές επιδιώξεις) τόνισε και συμπλήρωσε: «…αλλά απορρίπτουμε επίσης την υποταγή και την ηττοπάθεια…».
Πιο ξεκάθαρος ήταν ο Γερμανός Πρόεδρος Στάινμαγερ: «Σήμερα, στόχος μας είναι ν’ αποτρέψουμε την μετατροπή του κόσμου σε άντρο κλεφτών, όπου οι πιο αδίστακτοι παίρνουν ό,τι θέλουν, ενώ τα μικρά και ανίσχυρα κράτη θα μένουν εντελώς ανυπεράσπιστα».
Δεν έχω τίποτε άλλο να προσθέσω παρά τα λόγια του Ουίνστον Τσώρτσιλ σαν moto στον τελευταίο τόμο της ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: «Μέχρι στιγμής, η συντριπτική νίκη της μεγάλης Συμμαχίας έχει αποτύχει να φέρει την καθολική ειρήνη στον ταραγμένο κόσμο μας». Η θυσία 60.000.000 νεκρών προδόθηκε!
––––––––––––––
1. Βιβλίο του Ντ. Τραμπ: «Η Τέχνη των Συμφωνιών».
2. Provocateur: 4/1/2026, 21:42.
