Αδύναμους χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους ηγέτες. «Εξυπνους και μερικούς ηλίθιους»
«Γνωρίζω τους καλούς ηγέτες, ξέρω και τους κακούς. Ξέρω τους έξυπνους, ξέρω και τους ηλίθιους. Υπάρχουν και μερικοί πραγματικά ηλίθιοι»
Donald Trump (Πρόεδρος των ΗΠΑ)
Όσο κι αν δεν είναι η πρέπουσα συμπεριφορά, σύμφωνα με το Savoir vivre και τη διπλωματική γλώσσα, τέτοια έκφραση γνώμης ενός ηγέτη, για τους ομολόγους του και μάλιστα συμμάχους, οφείλω να ομολογήσω, εκφράζοντας, πιστεύω, και τη γνώμη της πλειονότητας της ευρωπαϊκής κοινωνίας, ότι ο Τραμπ είναι ωμός, αλλά ειλικρινής.
Εγώ θα τα πω πιο «κομψά», θέτοντας απλά ερωτήματα που δεν απαιτούν πανεπιστημιακές σπουδές, ούτε προϋποθέτουν ιδιαίτερη ευφυΐα για ν’ απαντηθούν. Κοινόν νουν χρειάζονται.
Ερωτώ:
– Δεν είναι ανοησία να καταστρέφεις την ακμάζουσα οικονομία σου, οφειλόμενη εν πολλοίς στις περιορισμένες ή σχεδόν μηδενικές στρατιωτικές σου δαπάνες – αναφέρομαι κυρίως στη Γερμανία – για την ικανοποίηση των ηγετικών σου επιδιώξεων και των ρεβανσιστικών σου παρορμήσεων;
Αυτό κάνει ο Ε.Ε. κυρίως από το 1991 – οπότε κατέρρευσε η Σοβιετική Ενωση, επί θλιβερού ηγέτη Γκορμπατσόφ και διαδόχου του Γιέλτσιν, στη Ρωσική Ομοσπονδία – υπό την ηγετική καθοδήγηση της Γερμανίας και την επίδραση των αυτοκρατορικών οδηγιών των ΗΠΑ, των Μπους, Κλίντον, Ομπάμα και Μπάιντεν.
Δεν είναι επικίνδυνη και εγκληματική ανοησία να ξεκινάς έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων με τη μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη, τη Ρωσία;
Να της επιβάλεις «μέτρα» και οικονομικές κυρώσεις που στο τέλος, τα πληρώνεις πολλαπλάσια εσύ; Αναφέρομαι στα αγροτικά σου και τα βιομηχανικά σου προϊόντα, που τους κλείνεις μια μεγάλη αγορά, αλλά και στον τουρισμό σου, αφού του στερείς πολλούς καλούς πελάτες Ρώσους, αλλά και Ουκρανούς, αφού βρίσκονται σε πόλεμο;
Κι απ’ την άλλη να στερείσαι τη φτηνή ενέργεια, που σου παρείχε το ρωσικό, φυσικό αέριο και το πετρέλαιο, απαραίτητα και στον πρωτογενή τομέα, και στον δευτερογενή, αλλά και στις υπηρεσίες;
Τα λέει εμμέσως αλλά σαφώς ο Τραμπ, στην εκπόνηση της «Νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ», που το κύριο μέρος της δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα και είναι αναρτημένο στον επίσημο ιστοχώρο του Λευκού Οίκου;
«…Η Ευρώπη κινδυνεύει με πολιτισμικό αφανισμό και σε είκοσι χρόνια από τώρα, μπορεί να καταστεί αγνώριστη». Και για να γλιτώσει η Ευρώπη απ’ αυτό τον κίνδυνο, θα πρέπει, «Να αποκαταστήσει μια σχέση στρατηγικής σταθερότητας με τη Ρωσία»!
Ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι εκλογές
Η Ρωσία όπως και ο Πρόεδρος Τραμπ έχουν τονίσει επανειλημμένως πως ο Ζελένσκι, εδώ και πλέον του ενάμιση έτους, είναι παράνομος Πρόεδρος της Ουκρανίας λόγω στρατιωτικού Νόμου. Έτσι όμως δεν εκφράζει βάσιμα, την εκπροσώπηση της βούλησης του λαού του.
Πρόσφατα ο Ζελένσκι δήλωσε ότι είναι «έτοιμος για εκλογές»: «Ζητώ τώρα, από τις ΗΠΑ να με βοηθήσουν, ίσως μαζί με Ευρωπαίους συναδέλφους, να διασφαλίσουμε την ασφάλεια για την διεξαγωγή εκλογών».
Λίγες ημέρες μετά το τροποποίησε, ίσως μετά από συμβουλή των «προθύμων» (Αγγλων – Γάλλων – Γερμανών), σε δημοψήφισμα, όχι εκλογή νέου προέδρου της Ουκρανίας, αλλά αν δέχονται την παραχώρηση εδαφών.
Κι όλα αυτά βεβαίως, μετά την επανειλημμένη τοποθέτηση του προέδρου Τραμπ ότι, «το Κίεβο χρησιμοποιεί τον πόλεμο για ν’ αποφεύγει τη διεξαγωγή τους». Σημειώνουμε ότι η θητεία του Ζελένσκι έχει λήξει τον Μάιο του 2024.
Φαίνεται ότι ο Τραμπ «διαβάζει» τα άρθρα μου στην «7η» (φ. 1374, 8.3.25).
Εν τω μεταξύ, τα θύματα των ενστόλων μετρώνται σε εκατομμύρια, και των αμάχων επίσης σε χιλιάδες. Των προσφύγων, των αγέννητων… τα ακριβή νούμερα θα τα μάθουμε μετά το πέρας αυτού του πολέμου, που δεν έπρεπε να είχε γίνει ποτέ.
Οι Άνθρωποι όμως δεν είναι «νούμερα». Για τον καθένα – που είναι συνισταμένη του συνόλου – είναι το άπαν· είναι το «είναι» και το «μη είναι». Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης τον κάνει ν’ αγωνίζεται για τη ζωή, και το ένστικτο της διαιώνισης του είδους – αλτρουϊστικό – να διαθέτει τη ζωή του γι’ αυτό· το είδος, την ανθρωπότητα.
Το «Δόγμα Τραμπ» και το «Δόγμα Μονρόε»
Δεν βιάζομαι να βγάλω συμπεράσματα για το νέο δόγμα, για τη «Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ», το δόγμα Τραμπ, αλλά φαίνεται πως οι ΗΠΑ συνειδητοποίησαν πως η μεταπολεμική τους πολιτική, εγκαθίδρυσης μιας Αμερικανικής μονοκρατορίας – φαινομενικής δημοκρατίας – και στην πραγματικότητα, μιας πρωτοφανούς παγκόσμιας Αυτοκρατορίας, όπως αυτή αποτυπώνεται από τον πρώην και επί πολλά έτη Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Μπρεζίνσκι (ZBIG. ΒRZEZINSKI) στο βιβλίο του «Η Μεγάλη Σκακιέρα». Ήταν λάθος. Και ήταν λάθος, γιατί, ενώ βοήθησαν με την προστατευτική τους στρατιωτική «ομπρέλα» όλες τις σύμμαχες χώρες, ιδίως τη Γερμανία και την Ιαπωνία, ν’ αναπτυχθούν οικονομικά, οι ΗΠΑ έχουν το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος. Το χρέος των ΗΠΑ ξεπερνά τα 38 τρισεκατομμύρια δολάρια και κάθε χρόνο καταβάλει γι’ αυτό, πάνω από ένα τρισεκατομμύριο, ενώ οι στρατιωτικές της δαπάνες πλησιάζουν το 1 τρις.
Αντίθετα η Κίνα εκτόξευσε το ΑΕΠ της από τα 5,6 τρις, το 2010, στα 19,23 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2025 (εκτιμώμενο).
Με την ευκαιρία να πούμε ότι το παγκόσμο χρέος συνολικά οδεύει στα επίπεδα μετά το τέλος του Β’ παγκ. Πολέμου, και εκτιμάται στα 315 τρισεκατομμύρια δολάρια! Αλήθεια, σε ποιους, πού οφείλεται αυτό το ιλιγγιώδες ποσό, που ξεπερνά το τριπλάσιο του παγκόσμιου Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ).
Σωστά, λοιπόν, ανέκρουσαν πρύμνα τα think tanks (δεξαμενές σκέψης) των Ηνωμένων Πολιτειών, υπό τις κατευθύνσεις του Τραμπ και κατάλαβαν και αποφάσισαν ότι ο κόσμος μας δεν μπορεί – ούτε και πρέπει – να είναι μονοπολικός, αλλά πολυπολικός ή ρεαλιστικά, ολιγοπολικός.
Φαίνεται να προκρίνει, βάση αυτού του σωστού σκεπτικού, τη σύσταση μιας νέας διεθνούς ομάδας κρατών – πέραν του G7 και G20, μια ομάδα Core 5, χωρών–πυρήνων στην οποία περιλαμβάνονται οι ΗΠΑ, η κίνα, η Ρωσία, η Ινδία και η Ιαπωνία. Τα κριτήρια συμμετοχής, όπως φαίνεται, είναι Οικονομικής ισχύος, στρατιωτικής και πληθυσμιακής, αλλά, συμπτωματικά ίσως, και διηπειρωτικά, Ευρώπη -- Ασία – Αμερική και πολιτισμικά.
Φαίνεται λοιπόν, συμπερασματικά, ότι το Δόγμα Τραμπ επικαιροποιεί και εκσυγχρονίζει βεβαίως, το δύο αιώνων «δόγμα Μονρόε», (τότε Προέδρου των ΗΠΑ) της μη αναμίξεως δηλαδή οιασδήποτε ευρωπαϊκής δυνάμεως στα πράγματα της Αμερικανικής Ηπείρου (κοίτα: www.ebdomi.com, αρχείο φύλλων, φ. 1200, 02/10/2021). Το άρθρο αυτό έδινε και δίνει τη σωστή, κατά την άποψή μας, κατεύθυνση της «Ευρωπαϊκής Ενωσης», για να είναι ευρωπαϊκή, και Τρίτη δύναμη στον κόσμο, όχι ανταγωνιστική, αλλά συνεργάσιμη και εξισορροπητική.
