Οι Λαοί ΔΕΝ θέλουν φέρετρα με σημαίες
του Κώστα Βενετσάνου
«Τρέμω για τη στιγμή που θ’ αναλάβουν την ηγεσία της Ευρώπης, γενιές πολιτικών, που δεν έχουν ζήσει τις τραγικές συνέπειες του πολέμου»
Χέλμουτ Κολ (πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας)
Οι στιγμές αυτές του τρόμου ήρθαν. Τις ζούμε, κι ας μην το πολυκαταλαβαίνουν πολλοί, έχοντας επί πλέον την ψευδαίσθηση ότι θα πετύχει η μπλόφα!
Οι Ρώσοι όμως παίζουν σκάκι, κι ορισμένοι αξιωματικοί του στρατού είναι μετρ, ή και γκραν μετρ. Εχουν έτοιμη την κίνησή τους για κάθε πιθανή κίνηση του εχθρού.
Αλλά με τον πόλεμο κανείς μυαλωμένος άνθρωπος, ιδιαίτερα αν έχει ζήσει τη φρίκη και τις συνέπειες του πολέμου, ΔΕΝ παίζει.
Παρεπιπτόντως, προσωπικά τον έχω ζήσει τον Β’ παγκόσμιο Πόλεμο, και τον εμφύλιο, κι έχει γκρεμίσει η βόμβα το απέναντί μου οικοδομικό τετράγωνο, κι έχουν σκάσει, σφυρίζοντας δίπλα μου σφαίρες κι έχω ακούσει το χούχλιασμα του όλμου, πάνω απ’ το κεφάλι μου, λίγο πριν πέσει δυο σπίτια πέρα απ’ το δικό μου. Εχω δει να πεθαίνουν σκελετωμένοι άνθρωποι απ’ την πείνα· σκελετωμένα παιδιά… εμένα!
Τα ’χω ζήσει! Όχι μόνον απ’ τα διαβάσματα και τις διηγήσεις. Ήμουνα μέρος του πολέμου. Υποκείμενο και αντικείμενο.
Τα παραπάνω λόγια του Χ. Κολ, που κατατέθηκαν στο πάνελ του OPEN, στο κλείσιμο της εκπομπής «Status Quo», της περασμένης Τρίτης (18.11.25), από τον πρώην Υπουργό και βουλευτή της Ν.Δ. Ευριπίδη Στυλιανίδη, με άγγιξαν βαθιά.
Δεν με προκατέλαβε η ιδεολογική αντίθεση με το κόμμα του και οι επικίνδυνες και άφρονες στρατηγικές επιλογές του αρχηγού της Ν.Δ. Πρυτάνευσε η ταυτόσημη λογική κρίση μαζί του.
«Πάρα πολλοί πολιτικοί και δη ηγέτες, συμπλήρωσε, κλείνοντας την τοποθέτησή του ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, πολλές φορές, για να απομειώσουν το πολιτικό κόστος και να ενισχύσουν το προσωπικό τους προφίλ – σ’ αυτούς εντάσσω ρητά και τον Ζελένσκι – δεν διστάζουν να κάνουν απερίσκεπτες ενέργειες, «ηρωικές ενέργειες», τις οποίες όμως, στο τέλος, τις πληρώνουν ακριβά οι χώρες τους (…) Πολλές φορές δημιουργούμε κι εχθρό, για ν’ αντιμετωπίσουμε δύσκολες εσωτερικές καταστάσεις».
Το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι
Έναυσμα γι’ αυτήν την συζήτηση ήταν η πριν λίγες ημέρες, δήλωση του Υπουργού Άμυνας της Γερμανίας Μπόρις Πιστόριους: «…Μερικοί στρατιωτικοί ιστορικοί πιστεύουν, ότι ίσως, έχουμε ήδη βιώσει το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι»1.
Δεν ήταν η μοναδική. Είχαν προηγηθεί μια σειρά παρόμοιου εκρηκτικού χαρακτήρα δηλώσεις διαφόρων προέδρων, στρατιωτικών και αξιωματούχων.
Την περασμένη Τρίτη, 18 Νοέμβρη, ο Γάλλος πτέραρχος Φαμπιάν Μαντόν, αρχηγός των γαλλικών ενόπλων Δυνάμεων, μιλώντας σε συγκέντρωση δημάρχων στο Παρίσι, τους προέτρεψε να προετοιμάσουν τους πολίτες, για έναν ενδεχόμενο πόλεμο με τη Ρωσία: «Έχουμε όλη τη γνώση (την έχουν;) όλη την οικονομική και δημογραφική δύναμη ώστε να αποτρέψουμε το καθεστώς της Μόσχας…», δήλωσε και συνέχισε, όμως «…εάν η Γαλλία δεν είναι έτοιμη να αποδεχθεί να χάσει παιδιά, και να υποφέρει οικονομικά, επειδή θα δοθούν προτεραιότητες στην αμυντική παραγωγή, τότε βρισκόμαστε σε κίνδυνο»!
Αποφεύγω να σχολιάσω τα «οικονομικά» γιατί ο λαός θα «υποφέρει», όπως ρεαλιστικά και ειλικρινά παραδέχθηκει, ενώ αποσιωπά ότι κάποιοι θα κάνουν πάρτι κερδοφορίας και άλλοι «προμηθειών» και «μίζας», για να ρωτήσω, για ποιο λόγο οι Γάλλοι, όλοι οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να είναι προετοιμασμένοι, «να αποδεχθούν να χάσουν παιδιά» και να υποδεχθούν φέρετρα;
Ενώ ο Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας συμπτωματικά(;) διαπιστώνει ότι «σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία επάνω. Ούτε καν με την ευρωπαϊκή σημαία»3.
Βέβαια, στη Γαλλία, ο πτέραρχος δεν έμεινε αλώβητος.
Δέχθηκε «πυρά» από αριστερά και (ακρο)δεξιά: Το κόμμα του Μελανσόν «Ανυπόταχτη Αριστερά» - εν αντιθέσει προς τη δική μας, που καταφανώς είναι υποταγμένη, όχι όλη – στηλίτευσε τις δηλώσεις του Αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων της Γαλλίας, αφ’ ενός από έλλειψη συναίνεσης, προετοιμασίας, για πόλεμο και αφετέρου, λόγω διαφορετικών εκτιμήσεων στο κατά πόσον η Ρωσία μπορεί (και επιθυμεί), ν’ αποτελέσει απειλή για τη Γαλλία. Ο Γραμματέας του Κομμουνιστικού κόμματος Φαμπιάν Ρουσέλ χαρακτήρισε τον Γάλλο πτέραρχο, πολεμοκάπηλο, ενώ το (ακρο)δεξιό κόμμα της Μαρί Λεπέν παρατήρησε ότι ο Μαντόν «Δεν έχει καμμιά νομιμοποίηση να κάνει τέτοιες δηλώσεις»2.
Τα Drones συμπαραγωγής και η Μόσχα
Παρ’ όλα αυτά η κυβέρνησή μας, ο Κυρ. Μητσοτάκης, ως «βασιλικότερος του βασιλέως» συμφώνησε με τον Ζελένσκι να συνεργασθούν στη συμπαραγωγή «μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας στα ελληνικά ναυπηγεία». Η συμπαραγωγή, σύμφωνα με την «Καθημερινή» αφορά τόσο τις ουκρανικές ένοπλες Δυνάμεις όσο και τις ελληνικές.
Η ανακοίνωση αυτή προκάλεσε όπως αναμενόταν εύλογα, την αντίδραση της Μόσχας.
Σε έκτακτη είδηση η Ζαχάροβα, χαρακτήρισε την πολιτική της κυβέρνησης «προκλητική και αντιρωσική», επισημαίνοντας ότι «η Αθήνα υπήρξε από τις πρώτες χώρες, που προμήθευσαν όπλα στην Ουκρανία, τα οποία χρησιμοποιούνται από τις Ουκρανικές δυνάμεις σε περιοχές όπως το Ντονμπάς, Ζαπορίζια, Χερσόνα, Κριμαία, όπου ζουν παραδοσιακά ελληνικές κοινότητες». Η συμφωνία για τα μη επανδρωμένα σκάφη «είναι μια ακόμη ένδειξη αντιρωσικών ενεργειών, οι οποίες έχουν αξιολογηθεί από τη Μόσχα και θα λάβουν την ανάλογη απάντηση»4.
Κι επειδή η γενιά των σημερινών ηγετών της Ευρώπης, δεν έχει ζήσει τις συνέπειες του πολέμου, καλούνται αυτοί και τα παιδιά τους, να φορέσουν στρατιωτική εξάρτηση μάχης και να πάνε στην πρώτη γραμμή, του ουκρανικού μετώπου ως απλοί θεατές, για μια «γεύση». Δεν θα το κάνουν, όπως βεβαίως και σε ενδεχόμενο πόλεμο της Ε.Ε. εναντίον της Ρωσίας.
Αυτοί όμως που θα πάνε, αυτοί και τα παιδιά τους, τι περιμένουν μοιρολατρικά; Να ακούνε πομπώδεις δηλώσεις «για την πατρίδα και τη δημοκρατία;», για νίκες και «καλύτερες ημέρες» και να βλέπουν φέρετρα με σημαίες, με «ήρωες» και ανάπηρους με παράσημα; Και ερείπια!
Κι αυτά, αν γίνει πόλεμος με συμβατικά όπλα. Γιατί αν γίνει με πυρηνικές βόμβες, σαν φυσική συνέπεια, Δεν θα βλέπουν τίποτα. Γιατί απλά, δεν θα υπάρχουμε.
–––––––––––––
Πηγές
1. Frankfurter Allgemeine Zeitung
2. POLITICO, «Καθημερινήα» 20-11-25, 15:45
3. In.gr, newspaper, 11-11-25/23Q16
4. ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ 20-11-25: 22:15
