Ανατροπή του πολιτισμού μας και πισωγύρισμα στις ρίζες του πρωτογονισμού
του Κώστα Βενετσάνου
«Πόλεμος ένδοξος, Ειρήνης αισχράς αιρετώτερος» Δημοσθένης
- Το ειρηνευτικό σχέδιο Τραμπ – (Νετανιάχου) για την Παλαιστίνη κυοφορεί διαιώνιση του πολέμου.
- Αποτροπή ίδρυσης κράτους της Παλαιστίνης
- Διάσπαση διεθνών λαϊκών αντιδράσεων στην γενοκτονία των Παλαιστινίων.
Ενδείκνυται:
- Άμεση μονομερής απελευθέρωση επτά – δέκα ομήρων από τη ΧΑΜΑΣ, σε ένδειξη αναγνώρισης των κινητοποιήσεων των λαών της Ευρώπης και της πλειονότητας της διεθνούς κοινότητας, για την αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους.
- Το σχέδιο Τραμπ, ως βάση διαπραγμάτευσης με Παλαιστινιακή αρχή (συμπεριλαμβανομένης της ΧΑΜΑΣ), καθώς και του Αραβικού κόσμου, και με την τελική έγκρισή του, από τον ΟΗΕ.
Διαιώνιση του πολέμου στη Μέση Ανατολή εγκυμονεί το «ειρηνευτικό» σχέδιο Τραμπ – Νετανιάχου, με κίνδυνο γενίκευσης.
Ή αλλιώτικα ανατροπή του πολιτισμού μας και πισωγύρισμα στις ρίζες του πρωτογονισμού. Του φόνου, της αρπαγής, του βιασμού, της βαρβαρότητας. Στον Κάιν που δολοφόνησε τον αδελφό του Άβελ «για ασήμαντη αφορμή».
Η σταθερή και πραγματική ειρήνη ΔΕΝ επιβάλλεται. Συμφωνείται και υιοθετείται και ικανοποιεί όλες τις πλευρές.
Άλλως δεν είναι ειρήνη· είναι υποταγή. Και ο υποταγμένος, πληγωμένος και αδικημένος θα ανθίσταται, θα αντιστέκεται και θα επαναστατεί.
Τι έγινε λοιπόν, τώρα;
Μετά τον αναβρασμό και τις λαϊκές κινητοποιήσεις της διεθνούς κοινότητας, ιδιαίτερα στην Ισπανία, στη Γαλλία και στην Αγγλία για την ανελέητη και βάρβαρη βία γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού, αναγκάζονται οι κυβερνήσεις κυρίως του Μακρόν και του Κιρ Στάρμερ στην Αγγλία, ν’ αναγνωρίσουν το κράτος της Παλαιστίνης και να φέρουν το θέμα στην τακτική Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όπου ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ απομονώθηκε και αποδοκιμάστηκε.
Μπροστά στον κίνδυνο ν’ απομονωθεί κι ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ και από τους συμμάχους του, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, και με μόνη πιθανόν την ψήφο του και το Veto του να μη γίνει δεκτή η πρόταση για την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης, ο Ντόναλντ Τραμπ μαζί με τον Νετανιάχου έκανε «τεχνικό οφσάιντ»(!) – να μιλήσουμε με ποδοσφαιρικούς όρους – διευκολύνοντας και τους «φίλους» του, Αγγλο-Γαλλο-Γερμανούς, γιατί τους έδινε σωσίβιο άλλοθι έναντι των λαϊκών κινητοποιήσεων.
Τί έκανε λοιπόν ο μεγαλοφυής Τραμπ;
Kίνηση αντιπερισπασμού
Έκανε μια σύσκεψη των Αράβων Ηγεμόνων και του Τούρκου «δημοκρατικού» Σουλτάνου Ερντογάν, για να τους κολακεύσει, έντεχνα να τους απειλήσει, να τους υποσχεθεί και άλλες μαλαγανιές ώστε να νομίζουν ότι συσκέπτονται με τον πλανητάρχη, που τους …«υπολογίζει», τα ‘πανε και με τον Νετανιάχου και τα συμφωνήσανε και έσκασε το «σοκολατένιο αυγό», με μεγάλη περιεκτικότητα «αρσενικού» (ισχυρότατο θανατηφόρο δηλητήριο), το επονομαζόμενο «ειρηνευτικό σχέδιο για τη Γάζα».
Έξυπνη και κυνική διευθέτηση του Παλαιστινιακού, το ειρηνευτικό σχέδιο Τραμπ· θα χαρακτηρίζαμε εν λόγω το σχέδιο Τραμπ, ιταμό τελεσίγραφο προς ηττημένο, είναι ο ορθός χαρακτηρισμός. Δεν είναι έντιμη και δίκαιη ειρήνη. Είναι «αισχρά ειρήνη» σύμφωνα με τη ρήση του Δημοσθένη, που προκρίνει αντ’ αυτής, τον ένδοξο πόλεμο.
Και γεννάται εύλογο το ερώτημα: Θα εδέχετο κάτι ανάλογο, ο Τραμπ, για τις ΗΠΑ σε περίπτωση ήττας από …εξωγήινους;
Ένα σχέδιο «ειρήνης» που αποφασίζει για το παρόν και το μέλλον της Παλαιστίνης, χωρίς την Παλαιστίνη;
Μια Γάζα που «…θα μετατραπεί σε αποστρατικοποιημένη ζώνη, απαλλαγμένη από τρομοκρατία και χωρίς να αποτελεί απειλή για τους γείτονές της» (Σχέδιο, §1), αλλά «οι γείτονές τους», που η αναβιώσασα αποικιοκρατία, μαζί με την «παγκόσμια αυτοκρατορία», ελεγχόμενη και καθοδηγούμενη από το Ισραηλινό λόμπι, θα είναι «νόμιμη» και μόνιμη τρομοκρατία για τους Παλαιστίνιους.
Και στην παράγραφο 2 συμπληρώνει με το …ελκυστικό: «Η Γάζα (η Γάζα λέει, όχι η Παλαιστίνη) θα ανασυγκροτηθεί προς όφελος των κατοίκων της, οι οποίοι έχουν υποστεί ήδη υπερβολικές δοκιμασίες».
Ψυχανεμισθήκατε, καταλάβατε; Πολυτελής Ριβιέρα, με φθηνό υπηρετικό προσωπικό, τους Παλαιστίνιους υποτελείς!
Και συμπληρώνει το σχέδιο σε 20 παραγράφους, με διοικητικές λεπτομέρειες (ακόμη και για τα …λείψανα. «Για κάθε Ισραηλινό Όμηρο των οποίων τα λείψανα επιστρέφονται, το Ισραήλ θα παραδίδει τα λείψανα 15 κατοίκων της Γάζας!»
Μακάβριο. Κι αν περισέψουν λείψανα, τι θα γίνουν; Από αρχαιοτάτων χρόνων, απ’ τον πόλεμο της Τροίας, ακόμη πριν, οι αντίπαλοι έκαναν εκεχειρία προκειμένου να θάψουν ή να καύσουν τους νεκρούς τους.
Και στο απώτερο και άδηλο μέλλον, η πρόταση δίνει και την ελπίδα (το τυρί) «…και εφόσον η Παλαιστινιακή αρχή υλοποιήσει πιστά το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων, μπορεί (μπορεί) να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για μιαν αξιόπιστη διαδικασία προς την παλαιστινιακή αυτοδιάθεση και κρατική υπόσταση, κάτι που αναγνωρίζεται ως φιλοδοξία(!) του παλαιστινιακού λαού» (§19). Τα περί αυτοδιάθεσης των λαών, σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ, εξ αρχής τα είχαν «γραμμένα» κάπου, που επιβάλλεται αποσιώπηση, για λόγους κοσμιότητας, και τώρα ξεχασμένα.
Α, ξεχάσαμε: «Στην περίπτωση που η ΧΑΜΑΣ καθυστερήσει ή απορρίψει την πρόταση, τα παραπάνω μέτρα – συμπεριλαμβανομένης της ενισχυμένης επιχείρησης παροχής βοήθειας – θα προχωρήσουν στις περιοχές απαλλαγμένες από τρομοκρατία, που θα παραδοθούν από την IDF στην ISF»1 (§ 17).
Εάν η ΧΑΜΑΣ απορρίψει το σχέδιο – τελεσίγραφο, όπως δήλωσε ο Τραμπ, στην κοινή συνέντευξη με τον Νετανιάχου, το Ισραήλ «θα ολοκληρώσει μόνο του τη δουλειά» και θα έχει «την πλήρη υποστήριξή του».
«Δουλειά» ονομάζεται η γενοκτονία των Παλαιστινίων, η εξαφάνιση ενός λαού με αρχέγονη ιστορία, που ορθά χαρακτηρίζεται από τον ΟΗΕ ως «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».
Η Αγνοια, η «κοντή» μνήμη και η προπαγάνδα
Πού στηρίζουν όμως την λογική και ηθική αιτιολογία του εγχειρήματος, μιας τέτοιας «ειρήνης;». Στην άγνοια και στην «κοντή» μνήμη των λαών και στην ασύστολη προπαγάνδα τους.
Λες και η ιστορία αρχίζει την 7η Οκτωβρίου 2023! Όπως πρέπει να δεχθούμε ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε πριν από 5.786 χρόνια, σύμφωνα με το εβραϊκό ημερολόγιο.
Η ιστορία της κρατικής οντότητας του Ισραήλ, όπως και της δυνητικής κρατικής οντότητας της Παλαιστίνης αρχίζει την 29η Νοεμβρίου του 1947, όταν η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε με την 181 (ΙΙ) κοινή απόφαση το «Σχέδιο Διαμελισμού της Παλαιστίνης», η οποία προέβλεπε την δημιουργία δύο κρατών, του εβραϊκού και του αραβικού.
Το Ισραήλ έγινε κράτος το 1948· γρήγορα κραταιό και τρομοκράτης του αραβικού και ισλαμικού κόσμου, και οι Παλαιστίνιοι με τις διάφορες αντιστασιακές – αντιϊσραηλινές οργανώσεις, τρομοκράτες των Ισραηλινών.
Μεσολάβησαν πόλεμοι (πόλεμος των 6 ημερών κ.ά.) φόνοι, εκτελέσεις, επιχειρήσεις εκτός Διεθνούς Δικαίου, η δολοφονία του Πρωθυπουργού του Ισραήλ Ισαάκ Ράμπιν το 1995, όχι από Παλαιστίνιο, αλλά από Ισραηλινό εξτρεμιστή, γιατί είχε καταλήξει σε συμφωνία με τον Παλαιστίνιο ηγέτη Γιασέρ Αραφάτ, ένα χρόνο αφότου είχαν πάρει από κοινού το Νόμπελ Ειρήνης για την ιστορική συμφωνία τους.
–––––––––
1. IDF, ISF: IDF, Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις, ISF, Διεθνής Δύναμη Σταθερότητας.
