Η τέχνη της πολιτικής: η εύσχημη αθέτηση των υπεσχημένων
του Κώστα Βενετσάνου
«Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη τέχνη της πολιτικής: Στην εύσχημη αθέτηση των υπεσχημένων…»1 Ναπολέων Βοναπάρτης
Στην εύσχημη αθέτηση των υπεσχημένων, βρίσκεται η μεγαλύτερη τέχνη της πολιτικής, λέει κατ’ ιδίαν ο Ναπολέων, σχολιάζοντας το πασίγνωστο έργο του Μακιαβέλλι, «Ο Ηγεμόνας».
Οι άλλοι και μάλιστα οι νεότεροι, δεν το ομολογούν, αλλά το εφαρμόζουν κατά κόρον! Γι’ αυτό, όταν ακούς πολλά για ειρήνη, μην αιφνιδιαστείς εάν «ξυπνήσεις» με πόλεμο.
Εάν έχει αποτραπεί μέχρι τώρα ο γενικός πόλεμος, αυτό οφείλεται στο φόβο των θερμοπυρηνικών όπλων.
Σήμερα, (στοιχεία του 2022, σύμφωνα με τον Οργανισμό Ειρήνης της Στοκχόλμης (SIRRI), εκτιμάται ότι βρίσκονται στα χέρια των πυρηνικών δυνάμεων, 12.500 πυρηνικές κεφαλές! Σύμφωνα με άλλες πηγές, έχουν ξεπεράσει τις 13.000, εκ των οποίων το 90% κατέχουν η Ρωσία (6.250) και οι ΗΠΑ (5.550). Τρίτη έρχεται η Κίνα με 350 και τέταρτη η Γαλλία, με 290.
Αλάσκα: «Pursuing PEACE» (= Επιδιώκοντας την ΕΙΡΗΝΗ) ήταν το σύνθημα της ιστορικής συνάντησης. …Και να τα κόκκινα χαλιά, οι θερμοί χαιρετισμοί, η συνεπιβίβαση στη λιμουζίνα του Τραμπ, οι συζητήσεις, που, φυσικά, δεν τις παρακολουθήσαμε, και οι δηλώσεις ενώπιον των δημοσιογράφων.
Τί συζητήθηκε; Σίγουρα όχι μόνο το Ουκρανικό ζήτημα, αλλά και άλλα σημαντικά προβλήματα της υδρογείου, «στα περισσότερα», όπως είπε ο Αμερικανός Πρόεδρος, «Ορισμένα από τα μεγάλα, στα οποία και συμφωνήσαμε». Πάντως ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε τη συνάντηση «πολύ παραγωγική».
Εξάλλου,
Όσον αφορά την Ουκρανία, ο Τραμπ δήλωσε ότι θα «ενημερώσει τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ, καθώς και τον Ζελένσκι..
Αυτό επιτάσσει τουλάχιστον η δεοντολογία, αλλά και ο διπλωματικός ελιγμός για τη δυνατότητα υπαναχώρησης ένθεν ή κείθεν. «…Η εύσχημη αθέτηση των υπεσχημένων», που λέγαμε.
Και ακολούθησε η συνάντηση του Τραμπ, στον Λευκό Οίκο, με ορισμένους υπολογίσιμους Ευρωπαίους ηγέτες του ΝΑΤΟ και του Ζελένσκι, για να τους «ενημερώσει». Δεν παρέλειψε ο Αμερικανός Πρόεδρος να «μοστράρει» τον πίνακα με το χάρτη της Ουκρανίας και τα κατακτημένα – απελευθερωμένα ρωσόφωνα εδάφη από τη Ρωσία, για να υπενθυμίζει στον Ζελένσκι και στους ρωσόφοβους κυβερνήτες ορισμένων χωρών της Ευρώπης, ποια είναι η πραγματική κατάσταση, και πως πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί ρεαλιστικά (Realpolitik).
Για όσους επικαλούνται το απαραβίαστο των συνόρων τουλάχιστον μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι έχουν επιλεκτική ιστορική μνήμη και επιλεκτική κρίση (κατά τα συμφέροντα) καθώς γνώση δικαίου.
Η ίδια η διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης επέφερε κοσμοϊστορικές αλλαγές στους γεωγραφικούς, πολιτικούς χάρτες. Το ίδιο και της Γιουγκοσλαβίας, στην οποία ενεπλάκησαν σε πόλεμο οι ΗΠΑ και χώρες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., και για τα οποία επαίρεται ο Ρ. Κούπερ. Να μη μιλήσουμε για την Κύπρο και τη συνενοχή του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της Αγγλίας και της Ε.Ε. και της Γερμανίας.
Όσον αφορά το επιλεκτικό Δίκαιο, να υπομνήσω την αρχή της αυτοδιάθεσης των Λαών, τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών κ.λπ.
Τελικά τί διαβλέπω; «Μαύρα» σύννεφα ή «ροζ» συννεφάκια;
Ο Ντ. Τραμπ για πολλούς είναι απρόβλεπτος. Εκείνο που τον χαρακτηρίζει μετά βεβαιότητας. Τολμώ να πω, είναι η επιμονή, η επινοητικότητα, το θυμικό. Η ισχυρή θέληση. Να διαβάσει κάποιος το βιογραφικό του για να τον καταλάβει καλύτερα.
Έχει συγγράψει βιβλίο, «Η τέχνη της διαπραγμάτευσης» («The Art of Deal»), που έγινε μπεστ – σέλερ. Πόσοι απ’ όσους διαπραγματεύονται μαζί του, το έχουν διαβάσει;
Επιδιώκοντας την ειρήνη στην Ουκρανία, δεν κινείται από το συναίσθημα. Αν ήταν αυτός ο λόγος δεν θα ενίσχυε τον Νετανιάχου στη Γάζα να σκοτώνει παιδιά και νήπια, να λιμοκτονούν, να αποστεώνονται και να σβήνουν από το χάρτη την Παλαιστίνη!
Η λογική και το συμφέρον επιβάλλουν τη λήξη αυτού του πολέμου και ο φόβος να εξελιχθεί σε έναν γενικό πόλεμο, που αν χρησιμοποιηθούν ατομικές βόμβες – που θα χρησιμοποιηθούν – θα είναι ο τελικός πόλεμος!
Θυμίζω τα λόγια του Αϊνστάιν, όταν ρωτήθηκε σχετικά: «Δεν γνωρίζω αν σε ενδεχόμενο τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποιηθούν ατομικά όπλα, άλλά αν χρησιμοποιηθούν, ο τέταρτος εξάπαντος θα γίνει με πέτρες»
–––––––––––––
1. Μακιαβέλλι: «Ο Ηγεμόνας», έκδοση «ΣΚΑΡΑΒΑΙΟΣ», σελ. 102 (σχόλιο του Ναπολέοντα, που συμπληρώνει «ότι δεν ξέραμε να την σπρώξουμε αρκετά μακρυά»
Σχόλιο Κ.Β.: «Τώρα ¨ξέρουν¨ αρκετά και την έχουν σπρώξει, αναπτύξει …ικανοποιητικά!»
