Η συμφωνία, η ΕΝΟΤΗΤΑ, η ανοχή ΕΛΚΕΙ· Οι διαφωνίες, η διχόνοια ΑΠΩΘΕΙ

του Κώστα Βενετσάνου

Ιστορική επετειακή αναφορά - Υπόδειγμα δράσης

 

«Η ιστορία διδάσκει και τους ανεπίδεκτους τους τιμωρεί»

Την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου συμπληρώνονται 81 χρόνια από την ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (Ε.Α.Μ.), το 1941· τότε ήταν Κυριακή.

Η Ελλάς στέναζε κάτω από την μπότα του κατακτητή εδώ και πέντε μήνες. Χρόνος που δεν έμεινε άπραγος. Χρόνος αναγκαίος για περίσκεψη, προετοιμασίες και διαβουλεύσεις.

Είχαν εκδηλωθεί ήδη οι πρώτες αντιδράσεις, όπως η εντυπωσιακή αφαίρεση της σβάστικας από τον ιστό της Ακρόπολης από τους Μαν. Γλέζο και Αποστ. Σάντα, η ίδρυση του Ε.Δ.Ε.Σ. (11.9.41), με ηγέτη το στρατηγό Πλαστήρα και στρατιωτικό αρχηγό τον Ν. Ζέρβα, όταν με πρωτοβουλία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, (ΚΚΕ), του Σοσιαλ. Κόμματος Ελλάδος (Σ.Κ.Ε) της Ε.Λ.Δ. και του Αγροτικού Κόμματος Α.Κ.Ε., γνωστοποιείται στον ελληνικό λαό η ιδρυτική πράξη του Ε.Α.Μ.

Ιδρυτική διακήρυξη

Επιβάλλεται ν’ αναφέρουμε τα κύρια σημεία της διακήρυξης όχι μόνο για την ιστορική αναφορά, αλλά ως απόδειξη της επιτυχίας του ΕΑΜ στην οργάνωση του Αντιστασιακού αγώνα και την ανταπόκριση του λαού, όσο και ως παράδειγμα για οργάνωση και δράση, που δίνει για τις παρούσες και μέλλουσες γενιές:

Τρία σημεία κοινής αποδοχής

Σκοπός του ΕΑΜ, λέει η διακήρυξη, είναι:

Α) «Η απελευθέρωση του Έθνους μας από τον σημερινόν ξένον ζυγόν και η απόκτησις της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας μας».

(ΣΣ. Ποιος Έλληνες μπορούσε να διαφωνήσει σ’ αυτό).

Β) «Ο σχηματισμός προσωρινής κυβερνήσεως του ΕΑΜ αμέσως μετά την εκδίωξην των ξένων κατακτητών, μοναδικός σκοπός της οποίας θα είναι η προκήρυξις εκλογών δια συντακτικήν εθνοσυνέλευσιν, με βάσιν την αναλογικήν, ίνα ο λαός αποφανθή περί του τρόπου διακυβερνήσεώς του».

(Σ.Σ. δηλ. Πολιτειακό ζήτημα. Ποιος δικαιόφρων μπορούσε να διαφωνήσει;) Και τρίτος σκοπός:

Γ) «Η κατοχύρωσις του κυριαρχικού τούτου δικαιώματος του Ελληνικού Λαού...».

(Σ.Σ. ιδιαίτερα ανησυχητική, για τις “Μεγάλες Συμμαχικές δυνάμεις”!)

Τρία μόνον αδιαμφισβήτητα σημεία για κάθε εχέφρονα Έλληνα πατριώτη, ασχέτως ιδεολογικής διαφοράς και αποκλήσεως.

Και προσέξτε, παρακαλώ, με ποιες προϋποθέσεις εθνικής και αγωνιστικής ενότητας: «Εις το ΕΑΜ γίνεται ισοτίμως δεκτόν και παν άλλο κόμμα ή οργάνωσις που δέχεται τας αρχάς του παρόντος ιδρυτικού (...) δίχως να εξετάζεται το παρελθόν ή αι αντιλήψεις των σχετικώς με την μελλοντική ανασυγκρότησιν της ελευθέρας και ανεξαρτήτου Ελλάδος (....)»1.

Καταλάβατε; Ασχέτως ιδεολογικών διαφορών και συμπεριφοράς, κατά το παρελθόν, και ασχέτως ιδεολογικών διαφορών και οραμάτων μέλλοντος. Αυτό είναι ενωτικό μέτωπο!

Γι’ αυτό και στην «κυβέρνηση του βουνού» (Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Αντίστασης, - ΠΕΕΑ) συμμετείχαν και δύο βασιλόφρονες!

Δεν έλεγε τίποτα για ...σοσιαλισμό, χριστιανοτέτοιο ή άλλο τι, σ’ αντίθεση με τον ΕΔΕΣ που στη διακήρυξή του αναφερόταν στις σοσιαλιστικές επιδιώξεις του αντιστασιακού αγώνα! (άρθρο 1. Να ιδρύσει (το ΕΔΕΣ) εις την Ελλάδα το Δημοκρατικόν πολίτευμα, σοσιαλιστικής μορφής, (...)

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

– Λιτό και απέριττο κείμενο χωρίς απεραντολογίες και «γαρνιτούρες».

– Δεν χρησιμοποιήθηκε η «δημοτική» γλώσσα, που χρησιμοποιούσε στα κείμενά του το ΚΚΕ και τ’ αριστερά γενικώς κόμματα, αλλά η απλή καθαρεύουσα – η γλώσσα των εφημερίδων – κατανοητή και αποδεκτή από το σύνολο της κοινωνίας. Και τούτο για να μην αποτρέπει ούτε με το γλωσσικό ιδίωμα.

– Χρησιμοποιήθηκε ως αρχή του ΕΑΜ η φυσική, ψυχολογική και λογική έκφραση των μαθηματικών. Δηλαδή στα ελάχιστα θα συμφωνήσουμε ΟΛΟΙ και οπωσδήποτε η μεγάλη πλειονότητα. Ενώ στους πολλούς σκοπούς, επιδιώξεις, προϋποθέσεις, είναι αδύνατον να υπάρξει συμφωνία. (δηλαδή το Ελάχιστο Κοινό Πολλαπλάσιο).

Αποτέλεσμα: Τα ελάχιστα κοινά παραδεκτά έχουν πολλαπλάσιο αποτέλεσμα· και μάλιστα πολλαπλασιαστικό. Γιατί;

Η συμφωνία, η ΕΝΟΤΗΤΑ, η ανοχή ΕΛΚΕΙ· Οι διαφωνίες, η διχόνοια ΑΠΩΘΕΙ.

Αυτό πέτυχε το ΕΑΜ, ώστε να προσελκύσει τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού, μέχρι που να ’ρθει τεχνηέντως από εξωτερικές γεωπολιτικές και γεωστρατηγικές επιδιώξεις, με μερίδα εσωτερικών οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων, η διχόνοια.

 

Απλά: πέσαμε «μπουνταλάδικα» στο σακί του Τσώρτσιλ – των συμφερόντων της γηραιάς Αλβιώνος – (και όχι του Γ. Παπανδρέου, που είπε ο Ν. Ζαχαριάδης, γιατί έπεσε κι ο Παπανδρέου μέσα.

Ας μη λέω κι εγώ πολλά, γιατί χάνω την μέγιστη συμφωνία στα λεγόμενά μου! Συγχωρείστε με.

Τελειώνω με τη διαπίστωση των Γερμανών κατακτητών, από τα επίσημα γερμανικά αρχεία για την ελληνική Εθνική Αντίσταση.

«Αν το επαναστατικό δυναμικό ενός λαού διοχετευθεί σε Αντίσταση κατά του κατακτητού και παράλληλα η ικανότητά του να αντιμετωπίσει τις πιο δυσβάσταχτες περιστάσεις για να επιβιώσει, αποτελούν μέτρο της ηθικής αντοχής του και της καθόλου υγείας του σαν συνόλου, τότε ο ελληνικός λαός απέδειξε κατά τρόπο αδιάβλητο στα χρόνια της εθνικής κατοχής, ότι είναι λαός με νεανική ευρωστία και ζωντανά ιδανικά»2.

―――――――

1. Τάσος Βουρνάς: «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ» 1940-45, εκδ. ΤΟΛΙΔΗ Ο.Ε., σελ 8283 κ.επ.

2. Ως άνω σελ. 96 και Βας. Μαθιόπουλος: «Η ελληνική Αντίσταση...» σ. 70 κ.επ.

Αφήστε σχόλιο...

Περιφέρεια Αττικής

Προτεινόμενο Video

Διαφήμιση

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 98 guests και κανένα μέλος