Στην Ιδρυτική Συνθήκη του Βορειο-Ατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), της 4ης Απριλίου 1949, στην πρώτη φράση της πρώτης παραγράφου διακηρύσσεται εκ νέου η πίστη των Συμβαλλομένων Κρατών «… εις τους σκοπούς και τας αρχάς του Χάρτου των Ηνωμένων Εθνών», αφενός και αφετέρου, «η επιθυμία των να διαβιώσουν εν ειρήνη μεθ’ απάντων των λαών και απασών των κυβερνήσεων».

Τηρήθηκε αυτό; Ερωτάται ο μέσος νοήμων ελεύθερος πολίτης αυτού του κόσμου, τηρείται;

Δεν πρόκειται να παρουσιάσουμε και τα 14 άρθρα της Συνθήκης ασκόπως, αλλά κυρίως εκείνα που μας κεντρίζουν ιδιαιτέρως και καθιστούν το λόγο ύπαρξης του ΝΑΤΟ, όχι απλά άνευ αντικειμένου – θα ήταν το ολιγότερο – αλλά αχρείον για εμάς, κατά τη Θουκυδίδεια διατύπωση, και επικίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη, όπως έχει καταδειχθεί επανειλημμένα.

Το ΝΑΤΟ δεν εξυπηρετεί και είναι επικίνδυνο και για τον ίδιο τον Αμερικανικό λαό.

Εξυπηρετεί μόνο τους σκοπούς και τα συμφέροντα της πολιτικοστρατιωτικής και οικονομικής κάστας κυρίως των ΗΠΑ και μερικών άλλων «μερών».

 

Ας δούμε λοιπόν μερικά χαρακτηριστικά άρθρα

της Συνθήκης σύστασης του ΝΑΤΟ, που ενισχύουν τον ισχυρισμό μας, πως όχι μόνον απέτυχε στους διακηρυγμένους σκοπούς του, «να διαβιώσουν εν ειρήνη μεθ’ απάντων των λαών και απασών των κυβερνήσεων» αλλά αντιθέτως, οδήγησε τον κόσμο σε διαρκείς τοπικούς πολέμους, με καταφανή κίνδυνο να οδηγηθούμε σε έναν τελικό παγκόσμιο πόλεμο αφανισμού της ανθρωπότητας.

Αφήνουμε ως καταγέλαστο εκείνο το«… και απασών των κυβερνήσεων»!

 

Στο Άρθρο 1 του Συμφώνου, ορίζεται σαφώς πως τα συμβαλλόμενα μέρη (τα κράτη) αναλαμβάνουν την υποχρέωση να «…απέχουν της απειλής ή της χρησιμοποιήσεως βίας καθ’ οιονδήποτε τρόπον απάδοντα προς τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών». (U.N. – OHE).

Ερωτάται ο ίδιος πολίτης – ο νουν έχων – στα 73 χρόνια διαδρομής του ΝΑΤΟ τηρήθηκε αυτό;

 

Στο Άρθρο 2 τονίζουν πως «…θέλουσιν επιδιώξει την εξάλειψιν των συγκρούσεων εις την διεθνή αυτήν οικονομικήν πολιτικήν…».

Πώς; Με την συχνή επιβολή εμπάργκο και επιθετικών μέτρων; Ή μήπως με τα περίπλοκα «παιχνίδια» του Χρηματοπιστωτικού τομέα, τους εκβιασμούς και την τοκογλυφία;

Περιττό να ερωτηθεί ο ίδιος ‘’μέσος πολίτης’’. Ας διερωτηθεί ο ίδιος, ως εκ περισσού.

 

Στο Αρθρο 4 «Τα Συμβαλλόμενα Μέρη (κράτη) θέλουσι συσκέπτεσθε από κοινού, οσάκις, κατά την γνώμην οιουδήποτε εξ αυτών, απειλείται η εδαφική ακεραιότης, η πολιτική ανεξαρτησία ή ασφάλεια ενός οιουδήποτε των Μερών».

Ερωτάται ο μέσος Έλληνας πολίτης και πολίτες των «Μερών» του ΝΑΤΟ: Τηρήθηκε αυτός ο όρος όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, πρωθυπουργός της Ελλάδος, μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, το 1974, «…εζήτησε να συνέλθη εκτάκτως το Συμβούλιον του ΝΑΤΟ (…) την 30ήν Ιουλίου 1974…» και ουδέποτε συνήλθε (για να διευκολύνει, προφανώς, την προέλαση των Τούρκων στην Κύπρο, με την επέλαση του ‘’Αττίλα 2’’), διότι, όπως του εμήνυσε ο τότε Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γιόζεφ Λουνς, «ο ίδιος θ’ αναχωρούσε για διακοπές, όπως και οι περισσότεροι Υπουργοί Εξωτερικών»1!

Τούτα πάντα τα προκλητικώς θρασύτατα, που κατήργησαν ουσιαστικά το παρόν άρθρο 4, παρά τη ρητή επιπλέον δήλωση του Άρθρου 9 πως «...το Συμβούλιο (που αντιπροσωπεύονται όλα τα κράτη - μέλη, για την παρακολούθηση της εφαρμογής των όρων της Συνθήκης) θέλει ούτω οργανωθεί ώστε να είναι εις θέσιν να συνέρχητε ταχεώς και πάσαν στιγμήν».!

Θαυμάστε κραυγαλέα αθέτηση όρων του Συμφώνου από τη ‘’Συμμαχία’’!

Περιττό να ερωτηθεί ο «μέσος πολίτης». Ας συγκρίνει και διαπιστώσει την ταυτότητα στάσης του τότε και του νυν Γεν. Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ.

 

Άρθρο 5: (το οποίο επικαλείται συχνά – πυκνά ο Γεν. Γραμματέας του, ο οποίος αρκείται απλώς να ‘’ενθαρρύνει’’ τον γκρίζο λύκο και το ‘’πρόβατο’’ ‘’να τα βρουν’’).

«Τα συμβαλλόμενα Κράτη (τα λέει ‘’Μέρη’’ γιατί προφανώς παύουν να είναι ανεξάρτητα κράτη) συμφωνούν ότι, ένοπλος επίθεσις εναντίον ενός ή πλειόνων εξ αυτών (…) θα συνδράμει (το ΝΑΤΟ) τα υφιστάμενα την επίθεσιν (…) περιλαμβανομένης της χρήσεως ενόπλου βίας…».

Πουθενά δεν αναφέρει ότι κωλύεται ή τί θα πράξει στην περίπτωση που κράτος – μέλος υποστεί επίθεση ή απειλείται προς τούτο, από άλλο κράτος – μέλος, όπως διατείνεται ο Στόλτενμπεργκ, γιατί κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο μεταξύ πραγματικών συμμάχων.

Μετά ταύτα τα ολίγα, ερωτάται ο νουνεχής μέσος Έλληνας πολίτης:

Έχει πετύχει, έστω μερικώς, το ΝΑΤΟ τους διακηρυγμένους στην ιδρυτική του Συνθήκη τους… ευαγείς σκοπούς του;

Έχει τηρήσει τους όρους της Συνθήκης; Και εάν ‘’ΟΧΙ’’, ποιος ο λόγος της ύπαρξης των συμμαχικών δεσμεύσεων που μας οδήγησαν σ’ έναν διαρκή ακήρυχτο πόλεμο με την ‘’σύμμαχο’’ Τουρκία, με την ‘’δαμόκλειο σπάθη’’ του casus belli, με την διαρκή οικονομική αιμορραγία για εξοπλισμούς και ‘’αναχαιτίσεις’’ που μάλλον τη ‘’Συμμαχία’’ εξυπηρετούν και τους μεγαλοβιομήχανους παραγωγής όπλων.

Ας σκεφθεί, λοιπόν, ας περισκεφθεί ο ‘’μέσος Έλληνας πολίτης’’, κι ας αντιδράσει επιτέλους δεόντως.

Ας απεξαρτηθεί, ας απελευθερωθεί επιτέλους από την κομματική – οπαδική ντόπα!

 


1. Αρχείο Κων/νου Καραμανλή, τομ. 8ος, σελ. 36 κ.ε. Κοίτα και κύριο άρθρο της 7ης, φ. 1220.

Κώστας Βενετσάνος

 

 

Αφήστε σχόλιο...

Περιφέρεια Αττικής

Προτεινόμενο Video

Διαφήμιση

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 58 guests και κανένα μέλος