«...σκότος θέλει σκεπάσει την γην και ζόφος τα έθνη...»
παλ. Διαθήκη, Ησαΐας 60:2

 

«Μέχρι στιγμής, η συντριπτική νίκη της Μεγάλης Συμμαχίας έχει αποτύχει να φέρει την καθολική ειρήνη στον ταραγμένο κόσμο μας»
Ουίνστον Τσώρτσιλ
 
«Είμαστε όλοι Ουκρανοί» (Πρόεδρος της Δημοκρατίας)
γιατί το θέλουν οι Αμερικανοί (για την αντιγραφή, Κ.Β.)

 

Μούγκα, ο Ζελένσκι στην ελληνική και την Κυπριακή Βουλή, για την Τουρκική εισβολή και κατοχή της Βόρειας Κύπρου.

Η Κύπρος αντέδρασε! Ο Πρόεδρος και η Βουλή της Κύπρου. Εμείς; Οι Ελλαδίτες (Η Κυβέρνηση και η Ν.Δ.); Σσσς, να μη δυσαρεστήσουμε τον Μπάιντεν και την «Ιερά Συμμαχία» του ΝΑΤΟ.

 

Ντροπή για την Ανθρωπότητα - Αισχύνη και όνειδος για την Ελλάδα

Ακούγοντας τις ειδήσεις, τις δηλώσεις και ορισμένες αναλύσεις, αισθάνομαι μια βαθιά λύπη και μιαν απέχθεια.

«...έχει αποτύχει (η συμμαχία των Μεγάλων) να φέρει την καθολική ειρήνη...», λέει ο Τσώρτσιλ, το 1948 – Σκέψου τώρα – στην «Ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου» (υπότιτλος στον 4ο τόμο).

Η ανθρωπότητα έχει αποτύχει, μετά τις θαυμαστές επιδόσεις της στην τεχνολογική εξέλιξη, να απαγκιστρωθεί από τη βαρβαρότητα των πολέμων.

Από τα ποταπά ένστικτα της αρπαγής, της βίας, της επιθετικότητας, της πλεονεξίας, της απληστίας, των δολοπλοκιών της κυριαρχίας. Σκουλήκια, όχεντρες, γύπες ποδηγετούν τους λαούς, τους δηλητηριάζουν, τους κατασπαράσσουν.

Τους λαούς... Δεν εννοώ τους ξεχωριστούς λαούς σε ξεχωριστά κράτη και διαφορετικά έθνη. Εννοώ τον λαό του καθενός και όλων.

Όταν λέμε, «ο ελληνικός λαός», «ο αμερικανικός λαός», ο τούρκικος, ο ρωσικός, ο γερμανικός...» ΔΕΝ είναι ένας λαός στο σύνολό του. Είναι πολλοί λαοί και ξεχωριστοί άνθρωποι· και διαχρονικοί!

Δεν ζούμε όλοι στην ίδια εποχή. Κάποιοι έχουν εκπαιδευτεί, καθοδηγηθεί, πιο μεθοδικά παρά ποτέ, να ζουν στον κατεστημένο «πολιτισμό» της εποχής μας. Είναι «οι καλοί πολίτες» της ηγεμονεύουσας «τάξης», που θα ζήσει, αν ζήσει, το πολύ μέχρι το τέλος του αιώνα μας. Είναι οι «Καλοί πολίτες» του Κώστα Βάρναλη:

«...μια μέρα τράβηξα το λάζο,
για να σκοτώσω τον Τζανή,
τον άντρα της Κωνσταντινιάς –
μα σκόνταψα σ’ ένα σκαμνί
κι έτσι δεν έγινα φονιάς...»
 

και όχι μόνον κλέβει ποικιλοτρόπως, συκοφαντεί, σκοτώνει – με ή χωρίς εισαγωγικά – είναι «νομοταγής», θρησκευόμενος, «εμφορείται από υγειά κοινωνικά φρονήματα» – αυτά που συμφέρουν και βολεύουν τα κυρίαρχα κοινωνικά στρώματα – πειθαρχεί στους ισχυρούς και στην ιεραρχία... είναι το σύγχρονο τμήμα του λαού, κάθε εποχής.

Υπάρχουν όμως κι άλλοι «λαοί» μέσ’ το λαό: Άνθρωποι του περασμένου αιώνα – με αντιλήψεις, ένστικτα, αισθήματα και αισθητικές ακόμα του 20ού αιώνα!

Μη φανταστείτε πως αυτοί μπορεί να είναι αναχρονιστικοί, οπισθοδρομικοί και τα παρεμφερή. Αυτοί μπορεί να είναι πιο προοδευτικοί από τους σύγχρονους. Εξάλλου, ο ίδιος ο άνθρωπος δύναται για διαφορετικά πράγματα, σε άλλα να είναι προοδευτικός ή μοντέρνος και σε άλλα να έχει τις αντιλήψεις του παππού μου!

Άλλοι πάλι ζουν στο μεσαίωνα, στη βαρβαρότητα, στην αρχαιότητα ή… στον προσεχή αιώνα! Τον εικοστό δεύτερο!

Όλοι αυτοί οι ιδιαίτεροι «λαοί» ζουν και συμβιώνουν –αλήθεια, πως τα καταφέρνουν– μέσα στον ίδιο λαό, σ’ όλους τους λαούς. Υπάρχουν καλοί Τούρκοι και κακοί Τούρκοι. Καλοί και κακοί Αμερικανοί, Ρώσοι, Γερμανοί...

Όχι πως κάθε λαός δεν έχει και τις ιδιαιτερότητές του και τις ποικίλες ποσοστώσεις.

Αλλά εδώ, στην Ελλάδα, ιδίως στις ηγεσίες μας, θαρρώ πως οι ιδιαιτερότητες, είναι πιο ζοφερές. Πολλές φορές γινόμαστε «βασιλικότεροι του βασιλέως»! Τρέχουμε να προλάβουμε, να βγούμε μπροστά και από τους επικυρίαρχους της αμερικανικής κατεστημένης ηγεσίας, που δεν είναι σώνει και καλά αυτή που προβάλλεται ως κεφαλή, ενώ συνηθέστατα – ιδίως μετά τον Κένεντι – είναι «η περικεφαλαία της κεφαλής», κατά την ευφυή ρήση του Γεωργίου Παπανδρέου.

Δεν θα το αναλύσω. Είναι εμφανές και διάχυτο.

Δεν κερδίζεις, δεν κερδίσαμε ποτέ με τη δουλοπρέπεια. Χάνουμε κάθε δυνατότητα διπλωματικών ελιγμών για την εξυπηρέτηση των εθνικών μας συμφερόντων, χάριν των “συμμαχικών” και “εταιρικών”· διαρρηγνύουμε σχέσεις αιώνων. Είμαστε πλέον δεδομένοι· της καρπαζιάς. Αντί να γίνουμε οι πρωτομάστορες γεφυροποιοί, παραχωρούμε τον ρόλο αυτό στην Τουρκία και εμείς υποβιβαζόμαστε σε παραγιούς, σε κοπέλια...

Εχθρός ο Ερντογάν, αλλά εγώ τους αντιπάλους μου τους σέβομαι. Αυτός είναι ηγέτης· και δεν έχει σπουδάσει στο Χάρβαρντ. Aφερίμ!

Δεν μπορώ πια να βλέπω και ν’ ακούω αυτές τις ειδήσεις. Για ποιους μας περνάνε;

Άθελά μου, εδώ κι ενάμισι μήνα, μου ’ρχεται διαρκώς στο μυαλό εκείνος ο ιστορικός εκφωνητής της ελληνικής ραδιοφωνίας του 1941:

«Έλληνες, οι Γερμανοί εισβολείς βρίσκονται στα πρόθυρα των Αθηνών (...)Προσοχή· ο ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών, ύστερα από λίγο, δεν θα είναι ελληνικός· θα είναι γερμανικός (αμερικάνικος) και θα μεταδίδει ψέματα...»

Έλληνες, ύστερα απ’ αυτό, η κυβέρνηση μπορεί να βρει τρόπο να μας ...κλείσει!

Έλληνες, όσοι κρύβουν βαθιά στην καρδιά τους την Ελλάδα, όσους φωτίζει ακόμη της δικαιοσύνης ο ήλιος, ο νοητός, ψηλά το κεφάλι! (το δικό σας κεφάλι, όχι όποιο υφίσταται «πλύση»).

Κώστας Βενετσάνος 

Αφήστε σχόλιο...

Περιφέρεια Αττικής

Προτεινόμενο Video

Διαφήμιση

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 77 guests και κανένα μέλος