Παραβίαση του Συντάγματος και των αρχών της Δημοκρατίας

γράφει ο Κώστας Βενετσάνος

«...Μετά την παρεμπόδιση της κυκλοφορίας τους (των βουλευτών) από αστυνομικά όργανα, τώρα παρεμποδίζεται και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος...» δήλωσε μεταξύ άλλων ο επικεφαλής του κόμματος «ΜΕΡΑ 25», Γιάνης Βαρουφάκης, αναφερόμενος στην απόφαση της Βουλής για την άρση ασυλίας, της βουλευτού του Αγγελικής Αδαμοπούλου, κατόπιν μηνύσεως συνδικαλιστών αστυνομικών, για «συκοφαντική δυσφήμιση» της Ελληνικής Αστυνομίας.

Προβληθείσα αιτία, «όσα υποστήριξε από το βήμα της Βουλής στη διάρκεια της ψήφισης (...) νομοσχεδίου της κυβέρνησης για τις διαδηλώσεις, σχετικά με τη δράση κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών καταστολής του διεκδικητικού κινήματος...».

Δεν θα σταθώ σε όσα βάσιμα υποστήριξε η βουλευτής για τους τρόπους δράσης της αστυνομίας, γιατί αποτελεί ένα ξεχωριστό ογκώδες και λυπηρό κορυφαίο κεφάλαιο, για τις αντιλήψεις και τις πρακτικές της «τήρησης της δημόσιας τάξεως», της «προστασίας του πολίτη» και του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Οι μέθοδοι είναι γνωστές από τον καιρό του... Μπαϊρακτάρη!

Για να μη φανταστούν κάποιοι προκατειλημμένοι ή ακραιφνείς ...επαναστάτες του καναπέ, ότι το αποφεύγω φοβούμενος τις συνέπειες, μιας κι εγώ δεν δικαιούμαι διακριτικής ασυλίας, πλην της συνταγματικής προστασίας του άρθρου 14 και ειδικότερα της παρ. 1 και 2, δηλώνω ξεκάθαρα ότι συμφωνώ σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν με όσα καταμαρτύρησε, η βουλευτής, στην ΕΛ.ΑΣ. για τους τρόπους δράσης ορισμένων αστυνομικών με ευθύνη και της υπηρεσιακής και της πολιτικής τους ηγεσίας, διαχρονικά, και για τον τρόπο εκπαίδευσής τους.

Θα πω μόνον ότι η ιστορία και η προσωπική εμπειρία ενός εκάστου, είτε αρνητική είτε θετική, δεν διαγράφεται.

Οι δε αστυνομικοί, εάν θέλουν ν’ αντλήσουν θετικά παραδείγματα, μπορούν να τα αντλήσουν και από προσωπικές τους εμπειρίες, αλλά κυρίως από τη συμπεριφορά της αστυνομίας κατά τη διάρκεια των ολυμπιακών αγώνων του 2004!

Τότε που ήταν άψογη, για να δείξουμε το πολιτισμικό μας επίπεδο. Και ορθώς, αλλά το «ορθώς» έπρεπε να το διατηρούμε.

Το ΣΥΝΤΑΓΜΑ και η συστηματική ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ του

Το τί είπε η βουλευτής είναι δευτερεύον. Θα το πούμε επιγραμματικά παρακάτω. Εκείνο που είναι πρωτεύον και έχει βαρύνουσα σημασία για την απρόσκοπτη λειτουργία του βουλευτή ως «αντιπροσώπου του Έθνους» είναι αυτό που ορίζεται ρητά, από το Σύνταγμα στο οικείο Κεφάλαιο: πως «οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου, κατά συνείδηση» (Σ. αρθρ. 60 § 1) και πως «ο βουλευτής δεν καταδιώκεται ούτε εξετάζεται, με οποιονδήποτε τρόπο, για γνώμη ή ψήφο που έδωσε κατά την άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων του» (Σ. αρθ. 61 § 1).

Επιμένουμε στις παραπάνω ουσιαστικές συνταγματικές διατάξεις – χωρίς ν’ αναφερθούμε στη θεμελιώδη συνταγματική αρχή της «διάκρισης των εξουσιών», και στην κατάφωρη και συστηματική εξασθένιση του «βουλευτικού» - του κοινο-βουλίου – του νομοθετικού και δικαστικού σώματος, με τη δυσανάλογη ενδυνάμωση της εκτελεστικής εξουσίας καθώς και στη ρητή συνταγματική διάταξη: «οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το Έθνος», (Σ. αρθ. 51 § 2) – μένουμε σ’ αυτά «που στηρίζεται η ανεξαρτησία του βουλευτή για την εκτέλεση της λειτουργικής του αποστολής»1.

Ο υποβιβασμός και στην ουσία μετάλλαξη των βουλευτών και, κατ’ επέκταση, της Βουλής από μιας εκ των τριών εξουσιών, - και μάλιστα της πρώτης, ως εκπροσωπούσα τον κυρίαρχο λαό – σε sui generis (ιδιότυπο) παράπλευρο όργανο της εκτελεστικής και μάλιστα της ηγεσίας των κομμάτων, συνετελέσθη με την εισαγωγή του άρθρου 29, που αφορά την ίδρυση και λειτουργία των κομμάτων.

Τα ξαναμαζεύω για να επιμείνουμε στο «απεριόριστο δικαίωμα» των βουλευτών να εκφέρουν ελεύθερα τη γνώμη τους και στο «ακαταδίωκτο με οποιοδήποτε τρόπο» των βουλευτών για την έκφραση της γνώμης τους και της ψήφου τους στη Βουλή.

Αλλά, επειδή δεν αρκεί να λέμε μόνο την αλήθεια, αλλά και ΟΛΗ την αλήθεια, οφείλουμε να συμπληρώσουμε ότι «για πρώτη φορά στη συνταγματική μας ιστορία εισάγεται (με το ισχύον Σ. του 1975) σημαντική εξαίρεση από τον κανόνα: «ο βουλευτής διώκεται μόνο για συκοφαντική δυσφήμιση...»2 (γι’ αυτό εγκαλείται η βουλευτής της μειοψηφίας Αγγελ. Αδαμοπούλου) «... ύστερα από άδεια της Βουλής...»3 (Η οποία δόθηκε με ψήφους της Ν.Δ. και της «Ελληνικής Λύσης») μετά από 54 ημέρες, «αφότου η έγκλιση περιήλθε στον πρόεδρο της Βουλής», ενώ σύμφωνα με το Σύνταγμα «θεωρείται ότι οριστικά δεν δόθηκε (η άδεια) αν η Βουλή δεν αποφανθεί μέσα σε 45 ημέρες...»3 (σ.σ. απλός... αναριθμητισμός, το 45., 54;) Αυτό το τελευταίο είναι το τυπικό , αν και ουσιώδες, μέρος της υπόθεσης.

Η ουσία είναι το δικαίωμα της απεριόριστης έκφρασης γνώμης μιας βουλευτή για την άσκηση του δικαιώματος ελέγχου της κυβέρνησης και του αρμόδιου Υπουργού, μιας εκπροσώπου του ελληνικού Κοινοβουλίου – την οποία δεν γνωρίζουμε – και που συμπτωματικά είναι γυναίκα, δικηγόρος, κι όπως την ακούσαμε, άξια του αξιώματός της, ευγενική, δυναμική (αυτό το τελευταίο, ίσως ενοχλεί ιδιαιτέρως κάποιους, ενσυνειδήτως ή μη, συντηρητικούς φαλλοκράτες).

Ποιά όμως είναι η συκοφαντική δυσφήμιση που της καταμαρτυρούν – πιστεύουμε αυτοβούλως – οι εύθικτοι συνδικαλιστές αξιωματικοί της αστυνομίας της... κεντρικής Μακεδονίας;

Ότι κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, για τις «δημόσιες Υπαίθριες Συναθροίσεις» η εν λόγω βουλευτής ανέφερε κατά την ομιλία της ότι «”μπαχαλάκηδες” συχνά είναι τα ίδια τα αστυνομικά όργανα, τα οποία ως κουκουλοφόροι θα ρίξουν μια μολότωφ, για να διαλύσουν τη διαδήλωση».

Για τη φράση αυτή την οποία έχω διαβάσει σε εφημερίδες και έχω ακούσει, όχι από άσχετους, ουκ ολίγες φορές, αποπειράται ο εκφοβισμός και η φίμωση των βουλευτών! Και ψήφισαν την άρση της ασυλίας της, εκπροθέσμως μάλιστα, βουλευτές!!!

Η βουλευτής διευκρίνισε από το βήμα της Βουλής λέγοντας ότι «στην ελληνική Αστυνομία υπάρχουν αστυνομικά όργανα, που φορούν κουκούλες... κλπ.».

Δηλαδή ότι υπάρχουν κάποια όργανα αστυνομικά... «ΌΡΓΑΝΑ» δεν είναι μόνο αστυνομικοί. Αλλά κι αν είναι; Τί είναι η ΕΛ.ΑΣ., σώμα αγίων; Ή μήπως δεν έχουν συλληφθεί και καταδικαστεί αστυνομικοί ως συνεργοί κακοποιών του κοινού ποινικού δικαίου; Δυστυχώς!

Μήπως δεν υπάρχουν και δικηγόροι και δημόσιοι λειτουργοί κακοί;

Εξαιρώ τους δημοσιογράφους που.. είναι αρσακειάδες!

Κι αν δεν υπάρχουν «κακοί» τότε τί δουλειά κάνουν όλες εκείνες οι «ανεξάρτητες αρχές» στις οποίες έχω αναφερθεί σε πρόσφατο άρθρο μου. (7η, φ. 1156/14.11.20). Τι λόγο ύπαρξης έχει η «Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων» της ΕΛ.ΑΣ.;

Και για να τελειώνουμε, από τα πολλά στοιχεία που ανέφερε η βουλευτής, μόνο ένα αρκεί:

Η επανειλημμένη δήλωση του τ. Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Ν. Τόσκα (Υποστράτηγος τεθωρακισμένων ε.ά.) ΑΝΤ1, πρωινή εκπομπή 21/12/19: «Κατήργησα την ομάδα Δέλτα, και θα την ξανακαταργούσα, γιατί ήταν μια ομάδα μπαχαλάκηδων...»!

―――――――

1. Δημ. Θ. Τσάτσος: «Συνταγματικό Δίκαιο», εκδ. 3η Σάκουλα, μέρος 6ο, σελ. 322 κ.ε.

2. Ως άνω, σελ. 323.

3. ΣΥΝΤΑΓΜΑ, αρθ. 61 § 2.

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 145 guests και κανένα μέλος