να το κάνουμε ή να μην το κάνουμε;

γράφει ο Κώστας Βενετσάνος

Εμβόλιμα, γιατί δεν κατατάσσεται στη θεματολογία μου, είμαι υποχρεωμένος, μετά κι από πολλά ερωτήματα αναγνωστών, που ανησυχούν για την υγεία μου – αλλά και την δική τους – ν’ ασχοληθώ και με την υγειονομική επικαιρότητα: Με το εμβόλιο λοιπόν!

Εμβόλιο: ετυμολογικά σημαίνει το «ρυπτόμενο, το βαλλόμενο, ακόντιο δόρυ»1 κ.λπ. Στην ιατρική, όπως λίγο – πολύ, όλοι το γνωρίζουμε, είναι βιολογικό παρασκεύασμα, συνηθέστατα σε υγρή μορφή, που «εμβάλεται» στον ανθρώπινο οργανισμό και που έχει σκοπό τη διέγερση του αμυντικού συστήματος του οργανισμού, έναντι συγκεκριμένων παθογόνων μικροοργανισμών, ώστε ν’ αποκτήσει ανοσία. Συνήθως Περιέχει νεκρό ή αδρανοποιημένο, μη ενεργό συγκεκριμένο νοσογόνο παράγοντα, ώστε το ανοσοποιητικό μας σύστημα να το αναγνωρίσει και να παράξει τα αντισώματα που θα τον καταστρέψουν2.

Μετά τη σύντομη λεξικολογική και εγκυκλοπαιδική προσέγγιση, ας πάμε στην ουσία:

Να το κάνουμε το εμβόλιο ή να μη το κάνουμε; Επειδή δεν είμαι λοιμοξιολόγος, η προσέγγισή μου θα είναι καθαρά εμπειρική, λογική και ...φιλοσοφική.

Κατ’ αρχήν, εμπειρικά να σας πω ότι έχω και αρνητικά «απωθυμένα», τα οποία όμως έχω ανακαλέσει και αποκαλύψει:

― Το πρώτο μου «σκασιαρχείο» στο σχολείο, στην «πρώτη μικρή», ήταν όταν μας έβαλαν στη σειρά στην αυλή, για να περάσουμε δυο – δυο στην αίθουσα που θα γινόταν ο εμβολιασμός. Βήμα – βήμα προχωράγαμε και πλησιάζαμε στο «θάλαμο εκτελέσεως» Είχα πανικοβληθεί· η αυλόπορτα όμως του σχολείου ήταν ορθάνοιχτη και τ’ αποφάσισα: «θα το σκάσω τρέχοντας, αρκεί να μη μ’ αντιληφθούν οι δάσκαλοι». Και την κατάλληλη στιγμή εκσφενδονίστηκα εκτός σχολείου και διέσχισα κάθετα την οδό που οδηγούσε στη λύτρωση· στο σπίτι!

Ατυχώς εκεί με περίμενε η μητέρα μου, που μετά από μια σύντομη ανάκριση και νουθεσία, αφού «μου τις έβρεξε», με οδήγησε ξανά στο σχολείο· έκανα το εμβόλιο – δεν θυμάμαι ποιο – και, ώ του θαύματος, δεν έπαθα τίποτα!

Βέβαια, μετά από χρόνια σκέφθηκα ότι είχα γλυτώσει από έναν μεγάλο κίνδυνο, διασχίζοντας τρέχοντας την οδό, να με «πλακώσει» κανένα διερχόμενο αυτοκίνητο. Ευτυχώς τότε (1940) ήταν ελάχιστα.

Τελειώσαμε; Όχι: Η ιστορία για τα παλιά χρειάζεται για ν’ αντιμετωπίσεις προετοιμασμένος τα τωρινά και να προβλέπεις τα μελλούμενα.

Μετά πιο μεγάλος, δευτέρα(;) δημοτικού, μας κάνανε εμβόλιο κατά της «ευλογιάς». (Αναρωτιόμουν γιατί το 'λεγαν έτσι, ενώ ο παππάς στην εκκλησία και στο κατηχητικό μας «ευλογούσε». Δεν θα μιλήσουμε γι’ αυτόν, γιατί θα πάει μακριά. Η βατσίνα, όπως το λέγανε, λατινικής προέλευσης – γινόταν κάπως έτσι: Μας χάραζαν ελαφρά μ’ ένα ξυραφάκι, στο μπράτσο ή στο μηρό, και μας έσταζαν ένα υγρό. Μετά για να μη μολυνθούμε μας έβαζαν ένα καπάκι με αντισηπτικό υλικό, σε μέγεθος δίευρου περίπου. Αποτέλεσμα; Πυορροή και μια τρύπα στο μηρό 3 εκατοστά, που «τρόμαξε» να κλείσει και να μη μείνω κουτσός. Πάει, πέρασε κι αυτό και συνέχισα τα διάφορα εμβόλια, μέχρι και τώρα με το εμβόλιο της γρίπης, χωρίς να μ’ ενοχλεί τίποτα.

Α, το εμβόλιο κατά της γρίπης Η1 Ν1 δεν το έκανα γιατί «κάτι μού μύριζε».

Τώρα με τον ΚΟΡΩΝΑΪΟ, τί γίνεται;

Τι με κάνει σκεπτικό:

Μόνο το 40% του ιατρο-νοσηλευτικού προσωπικού έχει δηλώσει ότι θα το κάνει (ΠΟΕΔΗΝ). Το 60% ή έχει εκφράσει την αντίρρησή του ή δείχνει απρόθυμο.

― Πολύ γρήγορα βγήκε στην αγορά και ναι μεν εξελιγμένη τεχνολογία, και πολύ ενδιαφέρον και χρήμα αλλά και ανταγωνιστικότητα που θυμίζει «ψυχρό πόλεμο»!

― Σιωπή, χλεύη και.. καραντίνα σκέπασε το ρωσικό εμβόλιο που ανακοίνωσε ο Πούτιν.

― Για το κινέζικο ή άλλο δεν άκουσα τίποτα!

― Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε την από κοινού προμήθεια από κάποιες αμερικανικές εταιρείες, απ’ όπου βεβαίως, ως ουραγός και εξαρτημένη χώρα, θα το προμηθευθεί και η Ελλάδα.

Εμπάργκο και στα φάρμακα, εν μέσω απειλητικής για την ανθρωπότητα πανδημίας; Αυτό δεν μπορώ να το διανοηθώ ούτε σε πόλεμο· εκτός και πρόκειται για βιολογικό πόλεμο και ας αφήσουν τις μεθοδευμένες επιστημονικά αντι-συνωμοσιολογίες!

Συνωμοσία, δεν ωρροδούν να συστήσουν για τη μείωση του πληθυσμού – νεκραναστένοντας τον Μάλθους – και είναι δυνατόν να υπάρχει η συνωμοσία, όπως υπάρχει και ο ιός (covid-19), πιθανότατα εργαστηριακά καλλιεργημένος.

Σας καθησυχάζω, αλλά εσείς συνεχίστε ν’ ανησυχείτε. Εξ άλλου, «τι μπορούμε να κάνουμε». Αν δεν το κάνουμε κινδυνεύουμε να προσβληθούμε. Κι αν το κάνουμε κινδυνεύουμε απ‘ ότι μπορούμε να φανταστούμε. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Και μη φανταστείτε πως δεν θα το κάνουν οι πολιτειακοί και πολιτικοί παράγοντες, διεθνώς, για να μας πείσουν. Θα το κάνουν, και θα είναι γνήσιο· το εμβόλιο που θα κάνετε κι εσείς.

Επίσης θα ’θελα να σας προτρέψω να μην περιμένετε να το κάνουν «οι άλλοι», για να δείτε τι θα γίνει, και μετά να ξεθαρρέψετε.

Οταν θα ξεθαρρέψετε να φοβάστε, γιατί αν υπάρχει αυτή η «καλοπροαίρετη» συνωμοσία «χάρη της ανθρωπότητας και της αρμονίας της φύσης» τότε θα εκδηλωθεί· όταν θα ξεθαρρέψετε.

Ξέρω, θα πουν πολλοί πολλά· και σεις, αγαπητοί μου, φίλοι αναγνώστες. Ποτέ δεν ήσαν αρεστές οι Κασσάνδρες. Όχι γιατί προμαντεύουν δυσάρεστα πράγματα, αλλά γιατί ενίοτε επαληθεύονται.

Και για να μην έχετε την περιέργεια, «τι θα κάνω εγώ», μην αγωνιάτε.

Εγώ έχω περάσει ήδη την τρίτη ...εφηβεία και το προσδόκιμο ζωής, έχω κάνει, ό,τι έχω κάνει, έχω ζήσει, έχω αγωνιστεί, κάτι έχω αφήσει...

Λατρεύω τη ζωή, αλλά, δεν φοβάμαι να κλείσω το βιολογικό μου κύκλο· είμαι ελεύθερος!

Οφείλω να δώσω τόπο στα νιάτα και στους... δραστήριους χρήσιμους συνανθρώπους μου. Τους Πρωθυπουργούς, τους προοδευτικούς, τους πολιτικούς όλων των διαμετρημάτων, την πνευματική ηγεσία που παρέδωσε γενναιόδωρα τα ηνία στους άπληστους, άχρηστους και αλαζόνες· τόπο στους προοδευτικούς, στους βολεμένους και επαναστατημένους.

Τόπο και στους συνομηλίκους μου, που φοβούνται μη χάσουν τρία, πέντε, δέκα χρόνια απ’ το υπόλοιπο της ζωής τους...

Στιγμές, στιγμές είναι η ζωή. Όποιος πολλές θα ζήσει, αργότερα τραβάει προς τη δύση! (Σαίξπηρ).

Υ.Γ. Σαν υστερόγραφο να επισημάνω στους κρατούντες, να μην αποτολμήσουν να κάνουν υποχρεωτικό τον εμβολιασμό!

Και η υποχρεωτική «απόλαυση», είναι αποκρουστική είναι βιασμός.

Αν γίνει υποχρεωτικός, ακόμη και εμμέσως – π.χ. «αν δεν εμβολιαστείς, δεν ταξιδεύεις», τότε θα έχουν εγκαθιδρύσει την απεχθέστερη δικτατορία. Θα έχουν πισωγυρίσει στη δεκαετία του 1940 και του ’50: «Αν δεν έχεις ψηφίσει, δεν παίρνεις άδεια οδήγησης»!!!

Ωμός εκβιασμός. Πειθαναγκασμός...

―――――――

1. LIDDELL & SCOTT: «Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης», τομ. Β΄.

2. ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 135 guests και κανένα μέλος