Οι απειλές, τα “νταϊλίκια” και οι εκφοβισμοί είναι πανάρχαιες πολεμικές τακτικές και μάλιστα λίγο πριν απ’ την τακτική μάχη.
Στον αιφνιδιασμό· αντίθετα, προηγούνται δηλώσεις ειρηνικής διάθεσης, εξομάλυνσης σχέσεων, εκτόνωσης κ.λπ.
Ο Τούρκος πρόεδρος προτιμά την πρώτη περίπτωση, χωρίς όμως ν’ αποκλείουμε τη δεύτερη.

Προς τί όμως ο παραλληλισμός με τον Μέγα Ναπολέοντα;
Το Ναπολεόντειο σύμπλεγμα!
Πρόκειται για κόμπλεξ ενός συνόλου ασυνείδητων παρορμήσεων και συνειρμών που επηρεάζουν τη συμπεριφορά του ατόμου1. Συνήθως εκδηλώνεται ως σύμπλεγμα ανωτερότητας ως αντίδραση σε προϋπάρχον κόμπλεξ κατωτερότητας. Από το σύμπλεγμα αυτό διακατήχετο ο Ναπολέων Βοναπάρτης και γι’ αυτό, ως αντιπροσωπευτικός τύπος, πήρε το όνομά του.

Ο Ναπολέων «είναι ένας άνθρωπος, λέει ο Σταντάλ, προικισμένος με εξαιρετικά ταλέντα και με μιαν επικίνδυνη φιλοδοξία...»2 Επειδή η καταγωγή του ήταν της κατώτερης βαθμίδας των ευγενών, ενώ η μητέρα του του έλεγε πως «δεν του λείπει τίποτα για να είναι βασιλιάς, παρά μόνον το ...βασίλειο», φρόντισε να το αποκτήσει στον ανώτατο βαθμό της αυτοκρατορίας, μετατρέποντάς, με την αξία του βέβαια, το αίσθημα κατωτερότητας σε σύμπλεγμα ανωτερότητας!

Αλλά δεν γράφω τώρα για τον Ναπολέοντα3 αλλά για τον Ερντογάν. Καθ’ υπερβολή και κατά παραχώρηση παραλληλισμός γίνεται λόγω του ταυτόσημου συμπλέγματος, όχι όμως, βεβαίως, και της δυνατότητας ταυτόσημης αντίδρασης.

Ο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι Τούρκος, Τουρκο-γεωργιανής καταγωγής γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1954. Στα 13 του χρόνια, ενώ ήταν μαθητής σε θρησκευτική σχολή «αναγκαζόταν να δουλεύει στο δρόμο για να εξασφαλίσει περισσότερα χρήματα», λέει η ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ. Αυτό για μας, τον τιμά. Αλλά ταυτόχρονα του δημιουργεί ένα κόμπλεξ κατωτερότητας, στο οποίο αντιδρά στο βαθμό και τον τρόπο που μπορεί. Δεν θα γίνει ποτέ Ναπολέων, αλλά ακολουθεί τ’ αχνάρια του. Μεταστροφή του συμπλέγματος κατωτερότητας σε κόμπλεξ ανωτερότητας. Έγινε περίπου Σουλτάνος. «Βγάζει γλώσσα» στον Γάλλο πρόεδρο! Έχει άμεσες επαφές με τους «μεγάλους»... Έχει πουλήσει μούρη» στις ελληνικές κυβερνήσεις και στην πολιτειακή μας ηγεσία!... Μέχρι που μας στρίμωξε στον τοίχο κι αρχίσαμε ν’ αντιδρούμε.

Η «επικίνδυνη φιλοδοξία», που λέει ο Σταντάλ για το Βοναπάρτη, ισχύει στον υπερθετικό βαθμό για τον Ερντογάν. Ας το προσέξουμε αυτό. Δηλαδή ας το προσέξουν οι ηγέτες όλων των βαθμίδων και αποχρώσεων, αν δεν θέλουν να το πληρώσει η Ευρώπη, η Μεσόγειος, ο κόσμος, ως άλλου είδους «πανδημία»!

 


1. Καρλ Γιουγκ, «ψυχολογία του βάθους»
2. Παναγ. Κανελλόπουλου: ΙΣΤΟΡΙΑ του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, τομ. VIII, σελ. 146 κ.ε.
3. Εχω πλούσιο υλικό, τόσο από το παραπάνω βιβλίο κ.ά., όσο και από τον ίδιο τον Μέγα Ναπολέοντα Βοναπάρτη, στα πλούσια σχόλιά του πάνω στον «ΗΓΕΜΟΝΑ του Μακιαβέλλι, εκδ. ΣΑΡΑΒΑΙΟΣ 2018

 

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 173 guests και κανένα μέλος