αντικοινωνικές για τους κοινωνιολόγους, ασφαλείς για τους κακοποιούς

γράφει ο Κώστας Βενετσάνος

«...πάσαν πόλιν ορώμεν κοινωνίαν τινά ούσα και πάσαν κοινωνίαν αγαθού τινός ένεκεν συνεστηκυΐαν»1

Αριστοτέλης

 

Με την πόλη, τον ορισμό της, τη φύση της και το σκοπό της αρχίζει, αφιερώνοντας πολλές σελίδες, το περίφημο, κλασικό και βασικό Έργο του, για τις πολιτικές επιστήμες, «Τα Πολιτικά», ο μέγας φιλόσοφος Αριστοτέλης.

Και πώς θα γινότα αλλιώς αφού η «πολιτική», «οι πολιτικοί», η «πολιτική οικονομία», η «πολιτική φιλοσοφία», η «πολιτική επιστήμη», ο πολιτισμός και άλλα είναι παράγωγα της πόλης.

Κάθε πόλη, όπως βλέπουμε, υπάρχει και εφκράζει κάποια συγκεκριμένη κοινωνία και κάθε συγκεκριμένη κοινωνία έχει συσταθεί λοιπόν, όπως λέει ο Σταγειρίτης, για κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, απόλαυσης συγκεκριμένου αγαθού (-ών). Κι αυτό συνήθως είναι όχι η απλή διαβίωση, αλλά η “καλή”, το «ευ ζην». Όποιο όμως κι αν είναι το «αγαθό» που επιδιώκει η συγκεκριμένη κοινωνία της όποιας πόλεως, αυτό το «αγαθό» είναι κοινό, λίγο-πολύ, για ΟΛΟΥΣ τους κατοίκους. Αλλο είναι το «αγαθό» που επιδιώκει μια βιομηχανική πόλη, ένα λιμάνι, ένα τουριστικό μέρος κ.λπ., άλλο «αγαθό» επιδιώκει το Λας Βέγκας, άλλο η Μύκονος άλλο οι Βρυξέλλες, άλλο η Φιλοθέη και η Βούλα.

Αν επιχειρήσεις να βάλεις άλλο σκοπό για ένα κομμάτι μιας πόλεως – μιας συνοικίας – και έναναντίθετο κι όχι τουλάχιστον παρεμφερή για μια γειτονική ή και πιο απομακρυσμένη συνοικία, τότε οδηγείσαι αναπότρεπτα στην ουσιαστική διάσπαση της πόλης. Στην κοινωνική αντιπαράθεση και τελικά στην κοινωνική αποσύνθεση. Και η ευθύνη σ’ αυτές τις περιπτώσεις, δεν βαρύνει μόνον όσους ενήργησαν γι’ αυτή τη διάσπαση και όσους συνήργησαν, βεβαίως, αλλά και τους αμέτοχους πολίτες τους αδιάφορους, τους «αχρείους», κατά τον Θουκυδίδη2.

Τους αμέτοχους που ξαφνικά είδαν «μεγάλα κι υψηλά τριγύρω τους πως έχτισαν τείχη»3.

Και, στην περίπτωση των περίκλειστων πόλεων – πόλη μέσα στην πόλη – τα «τείχη» δεν έχουν μεταφορική έννοια, αλλά πραγματική!

Πραγματική και νεο-φεουδαλική, αντικοινωνική, και εχθρική για την πόλη μας. Και σγκεκριμένα τη Βούλα και κατ’ επέκταση την «Τρίπολη» του Δήμου Βάρης, Βούλας, Βουλιαγμένης.

(Όνομα Δήμου να σου πετύχει, ειρήσθω εν παρόδω, αν ερωτηθεί κάτοικος αυτού του Δήμου πού μένει, που κατοικεί, τί απαντά, «στα ΒουΒουΒου», στα «3Β», ή στη Βάρη, Βούλα, Βουλιαγμένη, που παραπέμπει σε ονομασία παλιομοδίτικης Ο.Ε).

Αναφέρομαι όπως αντιλαμβάνεσθε, όσοι παρακολουθείτε τα τεκταινόμενα στη «μικρή μας περιοχή», στο «πέναλτι» της... επένδυσης κατασκευής περίκλειστης πόλης, φεουδαλικής δομής, από αλλοδαπές εταιρείες (για ...αλλοδαπούς αγοραστές), που «αγόρασαν» ή αγοράζουν επίδικες ιδιοκτησίες από το «Μουσείο Μπενάκη» και ο ενδιαφερόμενος Δήμους Βου, Βου, Βου, αντί ν’ αντισταθεί και να το ανατρέψει, “συμφωνεί με την επένδυση”, αλλά κοιτάζει να προκύψουν «και κάποια οφέλη για την τοπική κοινωνία, με όρους βιώσιμης ανάπτυξη», όπως δήλωσε στην «Καθημερινή» (29.8.20) ο Δήμαρχος.

 

Υπ’ όψιν ότι την ίδια – αρνητικκή - θέση είχε η εφημερίδα μας όταν με πρόσχημα τους «Ολυμπιακούς αγώνες» του 2004 είχε κατασκευασθεί η πρώτη «πόλη εν πόλει» στην Παλλήνη, στο «Λόφο Έντισον», που μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες πουλήθηκε «αλμυρά» σε μικροφεουδάρχες για να αισθάνονται ότι “κάτι” είναι. Για παράδειγμα, τα παιδιά των «φεουδαρχών» του Λόφου μπορούν να παίζουν στις παιδικές χαρές» στις αθλητικές εγκαταστάσεις του «λαουτζίκου», αλλά τα παιδιά του λαού απαγορεύεται να πλησιάσουν στην παιδική χαρά της περίκλειστης πόλης, του Λόφου Έντισον.

Τα αυτοκίνητα των «εκλεκτών» μπορούν φυσικά, ελευθέρως να κυκλοφορούν, να ρυπαίνουν παντιοτρόπως, να ενοχλούν τους «παρακατιανούς» δημότες της «έξω πόλεως» και να φθείρουν τα οδοστρώματα ή να προκαλούν ατυχήματα, αλλά οι ίδιοι είναι προστατευμένοι από την όχληση της πλέμπας, με μια μπάρα και τους ιδιωτικούς φρουρούς.

Θα μπορούσα ν’ απαρριθμίσω σωρεία περιπτώσεων, αλλά προτιμώ ν’ αφήσω τη δική σας φαντασία να δουλέψει βοηθώντας έτσι και την ευθυκρισία σας.

Οι περίκλειστες πόλεις είναι αντικοινωνικές για τους κοινωνιολόγους και για τους «νουν έχοντες», ενώ είναι «καλές» κι επιθυμητές για τις ...Σουσούδες, τους αρχοντοχωριάτες – τους νεόπλουτους – τους νεοφιλελεύθερους οικονομολόγους, τους αλλοδαπούς, τους κατασκευαστές (το χρήμα τους νοιαζει), κάποιους που διαφοροτρόπως έχουν κάποια μικρά ή μεγάλα οφελήματα, δεν ξέρω ποιους άλλους και βέβαια, τους «φαύλους» που λέει πάλι εκείνος ο ενοχλητικός Αριστοτέλης και συμπληρώνει: , 13«ότι λοιπόν ο άνθρωπος είναι ζώο κοινωνικό είναι φανερό.

 

Η πόλη, η ενιαία πόλη, η κοινωνική πόλη «είναι πιο σημαντική από την οικία και απ’ τον καθενα από εμάς», λέει παρακάτω και ολοκληρώνει: «εκείνος που δεν είναι μέλος μιας κοινωνίας ή δεν την χριεάζεται λόγω της αυτάρκειάς του (...) αυτός δεν είναι μέλος της πόλεως και κατά συνέπεια είναι είτε θεριό, είτε θεός»(!)

 

Το βέβαιο είναι ότι είναι «ξένο σώμα» κάτι σαν καρκίνωμα· και σαν τέτοιο, πρέπει να αποβάλλεται.

 

Σημείωση: Περίκλειστες πόλεις άλλου τύπου υπήρχαν στην ΕΣΣΔ και σήμερα στη Ρωσία, στις ΗΠΑ και πολλές άλλες χώρες για λόγους επιστημονικών και στρατιωτικών απορρήτων, και δεν αφορούν την περίπτωσή μας.

 

 

―――――――

1. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ: ΠΟΛΙΤΙΚΑ, βιβλ. Α΄, 1252α 1.

2. ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ: Επιτάφειος λόγος Περικλέους («τον τε μηδέν τώνδε μετέχοντα ουχ απράγμονα, αλλά αχρείον νομίζομεν»).

3. Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ: «ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ, ΤΕΙΧΗ.

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 54 guests και κανένα μέλος