Αν θες ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο
γράφει ο: Κώστας Βενετσάνος

 

Τα τύμπανα του πολέμου δεσπόζουν της λοιπής ειδησεογραφίας. Δεν συμβαίνει το ίδιο και στις συνειδητές αντιλήψεις πολλών ομάδων της κοινωνίας, της πνευματικής και πολιτικής ηγεσίας και του επιχειρηματικού, αθλητικού και καλλιτεχνικού» κόσμου.

Σε μεγάλο μέρος της πνευματικής και πολιτικής ηγεσίας προέχουν οι κομματικές και προσωπικές αντιπαραθέσεις και επιδιώξεις. Στον επιχειρηματικό κόσμο, οι επαπειλούμενες ζημίες ή τα προσδοκόμενα οφέλη από μια εκτεινόμενη και παρατεταμένη ένταση ή και σύρραξη ακόμη, ενώ κάποιοι... βρίσκονται στον κόσμο τους. Αθλητικά ματς, ντέρμπι, «συναυλίες», που ο θεός να τις κάνει τέτοιες, πάρτι σε βίλες ή σε μαγαζιά – γήπεδα «μεγάλες... των οικιών ημών εμπιπραμένων, ημείς άδομεν!»

Σε ρόλο μαέστρου τα ΜΜΕ, κυρίως τα ηλεκτρονικά και ...κλακαδόροι εξ ημών (πολλοί) με το στρουθοκαμηλισμό τους. Η τουρκική, νεοοθωμανική επεκτατική επιθετικότητα είναι πολύ πιο επικίνδυνη από την πανδημία του covid 19, του κορωναϊού.

Πρέπει να το καταλάβουμε. Βρισκόμαστε ενώπιον πολεμικής απειλής, ενώπιον πιθανότατης πολεμικής σύρραξης και εμείς... κοιμόμαστε ήσυχοι, όπως οι Λονδρέζοι του Τσάμπερλεν πριν από τον πόλεμο του 1939.                                

Κι όταν λέω «εμείς», δεν εννοώ εμάς.

Εννοώ την Ευρωπαϊκή Ένωση και την μ’ ελαχιστότατες εξαιρέσεις, κατώτερη των περιστάσεων ηγεσίες της.

Εννοώ την «συμμαχία» του ΝΑΤΟ, που ο Γραμματέας του δεν θελει ν’ αντιληφθεί την έννοια της Συμμαχίας!

Εννοώ τις «μεγάλες» δυνάμεις ΗΠΑ, ΡΩΣΙΑ, ΚΙΝΑ...

Εννοώ την Διεθνή κοινότητα και τον επίσημο φορέα της, τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, που συνήθως αρκείται στο ρόλο του πυροσβέστη ή του εκδότη ανέξοδων και ατελέσφορων ψηφισμάτων.

Εννοώ την διεθνή κοινωνία, τους λαούς, εκείνους που συνήθως αποκαλούμε «αθώους», άμαχους κ.λπ., ενώ είναι υπεύθυνοι τουλάχιστον για τις ηγεσίες τους. Αθώα είναι μόνο τα παιδιά· όχι οι «φιλήσυχοι», οι αδιάφοροι – οι ιδώτες, οι άχρηστοι, οι αχρείοι κατά Θουκυδίδη.

Η κατάσταση με την Τουρκία δεν είναι μια ασήμαντη διένεξη μεταξύ δύο κρατών. Όποιοι νομίζουν ότι πρόκειται για μια ΕλληνοΤουρκική διαφορά, που πρέπει «να τα βρούμε», είναι ανιστόρητοι, άσχετοι με την κοινωνική ψυχολογία και τη φυλογένεση των λαών, άρα άχρηστοι και επικίνδυνοι για τα δύσκολα.

Η Τουρκία κατά ένα μεγάλο μέρος, η πολιτικοστρατιωτική της ηγεσία και κυρίως ο κυβερνήτης της Ερντογάν διακατέχεται από έντονο Ναπολεόντιο Σύμπλεγμα! Ενεργεί με βάση προδιαγεγραμμένου σχεδίου ανασύστασης της οθωμανικής αυτοκρατορίας και όταν απιλεί δεν μπλοφάρει· το εννοεί και την κατάλληλη στιγμή, όταν και το γενικό κλίμα είναι ευνοϊκό, ενεργεί. Λίγο εκνευρισμό έπαθε τώρα με την απρόσμενη Ελληνο-Αιγυπτιακή συμφωνία.

«Τα σύνορα της καρδιάς του» δεν περιορίζονται στις «γαλάζιες πατρίδες», το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. «Τα σύνορα της καρδιάς του» φτάνουν από τη Μέση και εγγύς Ανατολή, στην Β. Αφρική και στη ...Βιένη και οπωσδήποτε, ως περιφερειακή δύναμη, πολύ μακρύτερα, έστω ως ζωτικός χώρος, επιρροής ή πατρωνίας του Ισλάμ.

Ο Ερντογάν ενεργεί και εκκολάπτεται ως σύγχρονος Ναπολέων της Ανατολίας. Ας τον σταματήσουν τώρα, για να μην οδηγηθούμε σ΄ένα σύγχρονο, πολύ πιο αιματηρό Βατερλώ. (Ο παραλληλισμός είναι απόλυτος).

Ξεκάθαρες θέσεις

Διακηρύξεις

Ένας Κινέζος φιλόσοφος της τέχνης του πολέμου ο Σουν Τζου, είχε πει 2500 χρόνια πριν: «Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη».

Κι αυτό είναι εφικτό, αν ενεργήσεις δυναμικά, αποφασιστικά, έξυπνα, μεθοδικά. Κι εδώ, πριν απ’ όλα, έπρεπε να είχαμε κάνει αυτό που δεν κάναμε αρκετά ή καθόλου, τουλάχιστον από το 1974 (εισβολή στην Κύπρο και Κατοχή ακόμη του 40% της έκτασής της, με όλες τις γνωστές συνέπειες): Αναδιάρθρωση της δομής των Ενόπλων Δυνάμεων και των οπλικών συστημάτων (όχι, πού θα κερδίσουν περισσότερα κάποιοι έμποροι όπλων και θα βγάλουν περισσότερη μίζα κάποιοι ασυνείδητοι πολιτικοστρατιωτικοί). Δημιουργία Εθνικής αξιόπιστης πολεμικής βιομηχανίας και συμπαραγωγής, όπου είναι ανέφικτη η αυτοδύναμη.

― Συμμαχίες επι τη βάσει σύμπτωσης συμφερόντων, αμφοτεροβαρείς, ως ισότιμοι σύμμαχοι, αξιόπιστοι, αλλά όχι δεδομένοι.

Τώρα, την υπάρχουσα κατάσταση, πάνω – κάτω την έχουμε αντιληφθεί όλοι μας. Το δίκτυο συμφερόντων και δεσμεύσεων είναι πολυσύνθετο και περιπεπλεγμένο. Διεισδύουν και ενυπάρχουν ακόμη και προσωπικά συμφέροντα και υποβόσκοντες συναισθηματικοί δεσμοί και προτιμήσεις.

Μπροστά λοιπόν σ’ αυτή την υφιστάμενη κατάσταση, εξαπολύεις με ξεκάθαρες και αξιόπιστες θέσεις ένα μπαράζ διπλωματικών ενεργειών και αποδέκτες σ’ όσους προανέφερα (Ε.Ε, ΝΑΤΟ, Ο.Η.Ε., ΗΠΑ κ.λπ.).

Δεν γνωρίζω τι είπαν ο Μητσοτάκης με τον Τραμπ και πολύ περισσότερο ο δεύτερος με τον Ερντογάν στην πρόσφατη τηλεφωνική τους επικοινωνία. Εκείνο που πρέπει να πει ο Μητσοτάκης στον Τραμπ, στην Μέρκελ, στον Πούτιν και στους άλλους και βεβαίως «μεθαύριο» στους άλλους 26 της Ε.Ε. πρέπει να είναι ξεκάθαρο:

Εμείς οι Έλληνες επιδιώκουμε την ειρήνη και τη συνεργασία των λαών και για τούτο είμαστε αποφασισμένοι ακόμη και μόνοι μας να την υπερασπιστούμε ακόμη και με αμυντικό πόλεμο.

Μας το επιβάλει η ιστορία μας και η αξιοπρέπειά μας. Όμως, για το αίμα που θα χυθεί αν φτάσουμε ως εκεί για την οικονομική επιδείνωση που θα υποστούν νικητές και ηττημένοι, αλλά και οι «ουδέτεροι», υπεύθυνοι και υπόλογοι απέναντι στην ιστορία, απέναντι στους λαούς, θα είναι αυτοί με την ανεκτικότητά τους απέναντι στην αδικία, απέναντι στη μεσαιωνική βαρβαρότητα της τουρκικής αρπακτικότητας και της περιφρόνησης του Διεθνούς Δικαίου που του διακρίνει, απέναντί στους λαούς της Ελλάδας, της Κύπρου, της Συρίας, των Κούρδων, του Λιβάνου... της ίδιας «της άλλης Τουρκίας», σήμερα, όλων των λαών αύριο, όταν θα το μπορεί.

Υπεύθυνοι θα είναι αυτοί και τα κοντόθωρα οικονομικά και γεωστρατηγικά τους συμφέροντα.

Εμείς έχουμε ταχθεί να φυλάμε Θερμοπύλες και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε.

Μόνο που αυτή τη φορά θα πρέπει να φροντίσουμε να έχουμε και μνήμη και ομόνοια!

Να μην ξαναπέσουμε μπουνταλάδικα στο σακί... του οποιουδήποτε πουροφόρου!

Και ο νοών νοείτω.

Πάντως δεν είναι δυνατόν ν’ ακούμε «σφυρίζοντας αδιάφορα» από μια ή έναν πρόεδρο της Βουλής να λέει σ΄έναν νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι: «...τα εθνικά σύνορα κι ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν χάριν της ειρήνης και της ευημερίας(!) και της ασφάλειας της διευρυμένης Ευρώπης...» (που δεν είδαμε, παρά αντιθέτως τ’ αντίθετα), και η ευθύνη η δική μας είναι ότι δεν τους πήραμε με τις πέτρες, γιατί «ειρήνης αισχράς, πόλεμος ένδοξος αιρετώτερος» - Δημοσθένης

 

 

Αφήστε σχόλιο...

Προσεχή Γεγονότα

Καμία εκδήλωση

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 384 guests και κανένα μέλος