“…να ενεργοποιήσουμε και πάλι το εθνικό μας εμβόλιο…, το φιλότιμό μας…”
Κυρ. Μητσοτάκης

 

Μεγάλη κουβέντα είπε ο Πρωθυπουργός, αναφερόμενος, μετά την τηλεδιάσκεψη της 4ης Αυγούστου για τον Κορωνοϊό, στο ελληνικό φιλότιμο.

Τι είναι όμως το “φιλότιμο” που, όπως λέγεται, δεν υπάρχει σε άλλη γλώσσα στον κόσμο;

(Υπάρχει σε όλες τις γλώσσες, αλλά αποδίδεται είτε περιφραστικά, είτε αλλοιωμένα, είτε παραπλήσια και κατά προσέγγιση).

Τα ίδια τα ελληνικά λεξικά το αποδίδουν με διαφορετικές ερμηνείες σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Αν ρωτούσατε τον παππού σας, δεν θα δυσκολευόταν να σας απαντήσει: “φιλότιμο είναι… το φιλότιμο”. “Να έχεις μπέσα μωρέ. Αξιοπρέπεια! Να σ'εκτιμά η κοινωνία γι'αυτό που είσαι και γι'αυτό που κάνεις ανιδιοτελώς” και τέτοια. “Αυτός που ωθείται να πράξει κάτι, από ευγενικά κίνητρα”, λέει ο Μπαμπινιώτης, επικαλούμενος τον Ξενοφώντα. “…προς την πόλιν συμβάλλεσθαι μετά ζήλου, προς το μεγαλείον αυτής.” Λυκούργος 167.39), λέει μεταξύ άλλων το λεξικό Liddel & Scott.                                   

Για να υπάρχει όμως αυτός ο ζήλος για το μεγαλείο της πόλης – της πατρίδας – απαιτούνται κάποιες προϋποθέσεις που οι σύγχρονοι Έλληνες, στο μεγαλύτερο ίσως ποσοστό τους, τις παρακάμπτουν ή τις αγνοούν, αν δεν τις περιπαίζουν. Και πρώτη προϋπόθεση είναι η παραδοχή της Σωκρατικής παραίνεσης, “Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστίν η πατρίς και σεμνότερον και αγιότερον και εν μείζονι μοίρα και παρά Θεοίς και παρ' ανθρώποις τοις νουν έχουσι”.

Κι αυτή όμως η προϋπόθεση στηρίζεται στην προϋπόθεση της Δικαιοσύνης, της ισοδυναμίας και της αναλογικής ισότητας των πολιτών ΟΛΩΝ.

Ασχέτως ευθύνης πάντως και αιτιών είναι μάλλον αμφίβολη η ύπαρξη της φιλοπατρίας, όπως ορίζεται παραπάνω, για το πλείστο των νεο-ελλήνων... Ευρωπαίων! Κι αν δεν έχει απωλεσθεί τελείως, βρίσκεται κάπου παραπεταμένη, εν υπνώσει…

Για το πλείστον των νεοελλήνων καθισχύει του Σωκράτη ο Άγγλος – Ευρωπαίος αξιωματούχος διπλωμάτης Robert Cooper1 που διαπιστώνει θριαμβολογώντας πως «στο νεοτεριστικό κράτος (...) η κοινωνία είναι λιγότερο εθνικιστική (...) και οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν θέση ως κεντρικό στόχο της ζωής τους την προσωπική τους εξέλιξη (για την πάρτη τους, δηλ.) και την προσωπική κατανάλωση. (...) ο καταναλωτισμός είναι ένας στόχος για τον οποίο η αυτοθυσία δεν έχει νόημα»2...

Για ποιά φιλοπατρία και πιο φιλότιμο λοιπόν μιλάμε;

Τρανό κακό παράδειγμα άλλά όχι σπάνιο, βεβαίως το θράσος «ρεαλιστικής» παρότρυνσης – πίεσης, «διδαχής» του πρώην αρχηγού της πυροσβεστικής, όπως η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» αποκάλυψε, για το πώς σήμερα (στην παρούσα τουλάχιστον γενιά) παίζονται τα... «παιχνίδια»!

Ποιό φιλότιμο λοιπόν επικαλείται και αναζητά ο... 52χρονος πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Ας φροντίσει πρώτα να το αφυπνήσει! Αλλά για να το αφυπνήσει απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας του ιδίου, των στελεχών και των οπαδών του! Αλλά και του συνόλου του λαού με τις προϋποθέσεις που προτάξαμε και που, φοβάμαι, μοιάζει με φαύλο κύκλο. Και είναι αυτό ακριβώς που με φοβίζει: Η φαυλότητα!

Καλές διακοπές και χωρίς... κορώνες και ιούς!

Το ότι θα μπορούσε το φιλότιμο ν’ αποτελεί το εμβόλιο των Ελλήνων, με βρίσκει σύμφωνο με τον Μητσοτάκη. Είναι όμως το ζητούμενο· η ύπαρξή του και η συντήρηση των προϋποθέσεων αφύπνησής του.


1. R. Cooper: «διαπρεπής Ευρωπαίος διπλωμάτης. Πρωην Σύμβουλος του Τόνι Μπλερ, μέχρι προ 5ετίας περίπου, Γενικός Διευθυντής του Συμβουλίου της Ε.Ε., σε θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και πολιτικο-στρατιωτικών υποθέσεων. (Αυτός δηλ. που σχεδίαζε και εφάρμοζε την πολιτική της Ε.Ε.

2. Βλέπε έργο του R.C. «Η Διάσπαση (διάλυση) των Εθνών». Εκδ. Κέδρος σελ.85, πριν και μετά.

 

Αφήστε σχόλιο...

Προσεχή Γεγονότα

Καμία εκδήλωση

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 173 guests και κανένα μέλος