«Όταν η επιστήμη δεν υπηρετεί την ανίχνευση της αλήθειας, αλλά τη σκοπημότητα της πολιτικής τότε μεταλλάσσεται σε θεραπαινίδα της – απλή παραδουλεύτρα!»     Κ.Β.

Συνεπίκουρο, όλως συμπτωματικά, στο άρθρο μου του περασμένου Σαββάτου* ήρθε το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της Καθημερινής, της διακεκριμένης δημοσιογράφου Ι. Μάνδρου καθώς και της Μαριάννας Κακαουνάκη, για την πύρινη τραγωδία στο Μάτι. Ρεπορτάζ που αποκαλύπτουν όχι πόσο «κακός» ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ στις πυρκαγιές του 2017 και 2018, αλλά τη «διαχρονικότητα» του φαινομένου τουλάχιστον από το 2000 και το 2007, όταν οι «κακοί» ήταν το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. αντίστοιχα.

Και «κακές» δεν ήταν μόνο οι κυβερνήσεις σύμφωνα με τις καταθέσεις των μαρτύρων, αλλά υψηλόβαθμοι αξιωματικοί και αξιωματούχοι της υπηρεσιακής ιεραρχίας, πολλοί εκ των οποίων συνταξιοδοτούνται σήμερα παχυλώς, για τις «υπηρεσίες τους» προφανώς στη διαβρωμένη ιεραρχία της κρατικής μηχανής.

Το θέμα δεν είναι το ...Μάτι, τα Κύθηρα, η Μάνη, η, ο, το· το θέμα είναι η Ελλάδα! Οι άνθρωποι, ο πολιτισμός.

Πώς παίζεται το... παιχνίδι!

Λέει η Ιωάννα Μάνδρου: «... αποτροπιασμό στην κοινή γνώμη έχει προκαλέσει η αναφορά του (τού τότε αρχηγού της πυροσβεστικής Βασ. Ματθαιόπουλου) σε ... «παιχνίδια» με τις φωτιές και σε μαφιόζικες επαγγελματικές εξοντώσεις υψηλόβαθμων αξιωματούχων» (...)» στην προσπάθειά του (ο αρχηγός της πυροσβεστικής) να εκβιάσει τον πραγματογνώμονα για το Μάτι (Δ. Λιότσιο), του ανέφερε ποια τύχη είχε άλλο υψηλόβαθμο στέλεχος της πυροσβεστικής, όταν αφέθηκε χωρίς εναέρια μέσα (πυρόσβεσης) στις φωτιές στα Κύθηρα και στη Μάνη, με αποτέλεσμα να εκτεθεί και τελικά να εκπαραθυρωθεί από την υπηρεσία».

«Έτσι γίνονται τα παιχνίδια! Έτσι έγιναν πέρυσι τα παιχνίδια με τον Καπέλιο (πρώην αρχηγό του Π.Σ.) και τον Βασιλειάδη (πρώην υπαρχηγό επιχειρήσεων). Για να καθαρίσει ο Καπέλιος τον Βασιλειάδη τον άφησε και στα Κύθηρα χωρίς εναέρια και στη Μάνη. Τόοοσοι είναι οι φάκελοι στους εισαγγελείς του Γυθείου και του Πειραιά...

«Τον πιέζει να γράψει μόνο “πέντε πραματάκια”, σχετικά με τα αίτια της φωτιάς: «άνεμοι, καύσιμος ύλη, μείξη πεύκων με σπίτια, άναρχη δόμηση, αυθαίρετη», τέτοια, τον παροτρύνει ο αρχηγός. «Έχει καεί πολύς κόσμος, να ξέρεις», του λέει ο πραγματογνώμονας αξιωματικός του Π.Σ. Λιότσος. «Ναι; Πάρε με στο κινητό», απαντά ο αρχηγός (για να μην καταγραφούν όσα θα πουν!).

Έτσι παίζεται το παιχνίδι» Αυτά τα λέει ο τότε Αρχηγός της Πυροσβεστικής Βασίλης Ματθαιόπουλος και ο κάθε αρχολίπαρος μανδαρίνος, της κάθε «αρχής», της κάθε «εξουσίας» - που «ξεχνά» πως είναι υπηρεσία!

Υπηρεσία, διακονία, υπουργός (υπηρέτης) του δημόσιου κοινωνικού συμφέροντος, στον πολίτη και όχι ηγεμονία στην ικανοποίηση των προσωπικών επιδιώξεων και συμφερόντων.

Δεν έχουν εξουσία ανεξέλεγκτη. Κι όταν κάνουν – και συνήθως κάνουν – τέτοια χρήση της εξουσίας που τους παρέχει ο νόμος, για να υπηρετήσουν ευχερώς το δημόσιο κοινωνικό συμφέρον, το συμφέρον των πολιτών, κάνουν κατάχρηση εξουσίας και κάποια στιγμή καραδοκεί ο κίνδυνος να πέσει πάνω τους βαρύς ο πέλεκυς της δικαιοσύνης. Κι αν αυτή ολιγωρεί ή εθελοτυφλεί, εκρήγνυται αφεύκτως η οργή της Νέμεσης που οπλίζει το χέρι κάποιου ...γεωργού.

Για τούτο το μάτι μου δεν σταματά στο Μάτι, αλλά επικεντρώνεται με διεσταλμένη κόρη και σμιχτά φρύδια, στη σήψη! Στη σήψη που έχει εξαπλωθεί επικίνδυνα στην κοινωνία είτε ενεργά, είτε παθητικά, σαν μοιραία αποδοχή και γενικής παραδοχής «κανονικότητα», με αποτέλεσμα την έλλειψη αντιδράσεως πανταχώθεν.

Η σήψη όταν έχει εισχωρήσει σε ευαίσθητες υπηρεσίες, όπως του Πυροσβεστικού Σώματος, της Αστυνομίας, της Δικαιοσύνης (με πάρθεια βέλη εκ των έσω κ.λπ.), στο στρατό (δεν ξέρω σε ποιό βαθμό στην παρούσα συγκυρία) στην εφορία, στους Δήμους (ά, εκεί στήνονται κάτι ηγεμονίες, με ηγεμόνες και ηγεμονίσκους, σε αιρετούς και υπηρεσιακούς, στην ...υπηρεσία του οικείου σπουδαρχίδη, που στήνουν βρώμικους πολέμους μα αγνοούν αυτό που λέει ο φιλόσοφος Ν. Μακιαβέλλι, πως ένας πόλεμος δεν ξέρεις πότε θα τελειώσει και πώς, ενώ μια «νίκη» μπορεί να είναι Πύρρεια...) η σήψη, όταν εξαπλούνται σε τέτοιο εύρος και σε τέτοιο βαθμό, οδηγεί αναπόφευκτα στην αλλοίωση του κοινωνικού ιστού, στην αποσύνθεση των στοιχείων ενότητας, στον εκφυλισμό και τέλος στην διάλυση, στην υποταγή, στην ...ιστορία ή στη σωτήρια βίαιη επανάσταση...


* Κοίτα 7η φ.1142 – 25/7 τ.ε. «Η αρχή, το αρχίδιον και το ...τσεκούρι».

 

Κώστας Βενετσάνος

 

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 137 guests και κανένα μέλος