Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν) Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν* (Γερμανίδα) στρέφεται ευθέως, με πρόσφατες δηλώσεις της, κατά του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, που με απόφασή του «θέτει ζητήματα που άπτονται του πυρήνα της Ευρωπαϊκής κυριαρχίας»!!!

Σ.Σ.: Δηλαδή, η Πρόεδρος της Κομισόν της Ε.Ε. διαπιστώνει σύγκρουση δύο κυριαρχιών: Της «κυριαρχίας» της ανεξάρτητης ανώτατης γερμανικής Δικαιοσύνης (Συνταγματικό Δικαστήριο) ενός ισχυρότατου Ευρωπαϊκού Κράτους και εκ των ισχυροτέρων οικονομικώς παγκοσμίως αφενός, και αφετέρου της «ευρωπαϊκής κυριαρχίας»!!

Και η Γερμανίδα Πρόεδρος της Κομισιόν, μέχρι πρότινος Υπουργός Άμυνας της Γερμανίας σε δύο κυβερνήσεις της «κομμουνιστογενούς»... χριστιανοδημοκράτισας Άνγκελας Μέρκελ, συνεχίζει τις ξεκάθαρες διευκρινιστικές επιθέσεις της κατά του «ατάκτου» ανωτάτου γερμανικού δικαστηρίου – και όλων των πιθανών «ατάκτων» δικαστηρίων (και «κοινοβουλίων»), όλων των χωρών της «Ευρωπαϊκής Ενωσης»:

«Η νομισματική πολιτική της Ενωσης αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητά της. Το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης υπερτερεί του εθνικού δικαίου και η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το ίδιο θέμα είναι δεσμευτική για όλα τα εθνικά δικαστήρια» επισημαίνεται στην επιστολή σύμφωνα με το Γερμανικό πρακτορείο ειδήσεως (dpa). «Τον τελευταίο λόγο έχει πάντα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο», γράφει η κυρία φον ντερ Λάιεν, επισημαίνοντας ότι «η ΕΕ είναι μια κοινότητα αξιών και δικαίου, την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πάντα θα υπερασπίζεται!!! Σύμφωνα με το δίκαιο της ΕΕ, η Επιτροπή είναι ο «θεματοφύλακας» των Συνθηκών και πρέπει να τιμωρεί τις παραβάσεις»1. Δηλαδή και τους παραβάτες, βεβαίως - βεβαίως. Καταλάβατε;

Εάν δεν καταλάβατε σημαίνει ή ότι δεν θέλετε να καταλάβετε ή έχετε ήδη υποταχθεί στη μοίρα σας.

«...Σύμφωνα με το «δίκαιο» της Ε.Ε. η Κομισιόν είναι ο θεματοφύλακας των Συνθηκών και πρέπει να τιμωρεί τους παραβάτες». Όπως λέει η Ούρσουλα αυστηρά στους ...Γερμανούς, για να τ’ ακούσουν και κατ’ ακούνε οι αδύναμοι, (αδύναμες οικονομικά, αμυντικά και ψυχολογικά χώρες) και να τρέμουν!

«Όταν κοτζάμ Γερμανία τιμωρείται από την Κομισιόν, τί να κάνει μια Ελλαδίτσα», θα πουν μερικοί.

Αυτοί οι «μερικοί» έχουν δεχθεί ήδη ότι οι «χώρες» της ΕΕ είναι ένα είδος «περιφερειών» της τεκταινόμενης υπούλως Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας.

Δεν έχει σημασία η τελική ονομασία. Η μορφή Ένωσης έχει σημασία. Η επιδιωκόμενη μορφή είναι η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ. Και θα πούμε παρακάτω τί σημαίνει. Aυτό εννούν με την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση!

Μην ξεχνάμε ότι η μορφή και η ονομασία ξεκίνησε πολύ “αθώα” και εποικοδομητικά. Η μακρά πορεία, το μεγάλο «όραμα», ξεκίνησε ως «Ενωση Άνθρακα και Χάλυβα». Ενέργεια και βασική πρώτη ύλη για τη βαριά βιομηχανία. Παράλληλα και η «Ευρατομ» (ατομική ενέργεια και «αμυντική» ισχύς.

Γρήγορα προόδευσε σε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (Ε.Ο.Κ.) και Κοινή Αγορά, για να εξελιχθεί ταχύτατα, μετά την επανένωση με την Ανατολική Γερμανία και τις διάφορες «Συνθήκες», σε Ε.Ε.

― Ιδρυση Ευρωπαϊκής Ενωσης και μετονομασίας της ΕΟΚ σε Ε.Ε. – Μαάστριχτ, Σέγκεν, Λισσαβώνας (που πέρασαν με απάτη, δια της μεθόδου της «εμβαπτίσεως» και μετονομασίας το καταψηφισμένο ευρωσύνταγμα σε ...Συνθήκη).

Με τη συνθήκη του Μάαστριχτ τέθηκαν οι προϋποθέσεις και άρχισαν οι διαδικασίες για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), την έκδοση ενιαίου νομίσματος (ευρώ) και την εφαρμογή κοινής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής (Ο.Ν.Ε.), η οποία βέβαια, είναι στην ουσία μόνον Ν.Ε. (Νομισματική Ενωση).

Ρωτήστε, σας παρακαλώ, ειλικρινά τον εαυτό σας: Ρωτηθήκατε ποτέ από κανέναν για όλες αυτές τις σημαντικότατες αποφάσεις που παίρνονταν και παίρνονται στις Βρυξέλλες, στο Μάαστριχτ, στη Λισσαβώνα και αλλαχού, για Σας, για όλους μας, για τα παιδιά μας, για την πατρίδα μας, για την ιστορία μας, για το μέλλον μας και τη ζωή μας;

Ρωτηθήκατε: Ενημερωθήκατε έντιμα και πλήρως;

Δεν ψηφίσατε, ποτέ, καμμιά κυβέρνηση για να σας δεσμεύσει με τέτοιες διεθνείς Συνθήκες.

Ελάτε, τώρα, μην υποκρινόμαστε. Ψηφίσατε «για να φύγουν οι άλλοι». Ψηφίσατε για να διοριστούν (και να βολευτούν) «τα δικά μας παιδιά», για να βγει «ο δικός μας», να νικήσει η «ομάδα μας»!

Δεν ψηφίσατε για να μετατραπεί η πατρίδα μας, με τη μακραίωνη ιστορία της και τις θυσίες του λαού της, μέχρι πρόσφατα, σε επαρχία της Βόρειας ή λοιπής) Ευρώπης. Δεν ψηφίσατε για να μας κουνάει το δάχτυλο η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, ο ...Νταϊσεμπλούμ, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν! (σαν προσωπικότητα την τιμώ γιατί είναι γιατρός και έχει επτά (7) παιδιά!). Αλλά δεν θέλω, ούτε τα παιδιά της, ούτε τα παιδιά μας να εμπλακούν κάποια στιγμή σ’ έναν πόλεμο, οιασδήποτε μορφής, μεταξύ Βορείων και Νοτίων Ευρωπαίων κατά το πρότυπο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Γιατί αυτό θα γίνει.

Σημείωση: Βέβαια οι νικητές στην Αμερική οφελήθηκαν: «...σε διάστημα τεσσάρων χρόνων προκλήθηκε ραγδαία ανάπτυξη της οικονομίας, που σε κανονικούς καιρούς θα χρειαζόταν περισσότερα από είκοσι χρόνια για να συντελεστεί», λέει ο ακαδημαϊκός Αντρέ Μωρουά2. «...Σύντομα όμως κατεφάνη πως ένα από τα αποτελέσματα της αυξημένης ισχύος των μεγάλων επιχειρήσεων, επρόκειτο να είναι η υποδούλωση του κράτους»! στους «δεινόσαυρους» της οικονομίας, μεταξύ των οποίων γνωστότερος είναι ο Τζον Μ. Ροκφέλερ.

Γι’ αυτό κόπτονται για την παγκοσμιοποίηση.

 


1. Εφημερίδες κλπ. ΜΜΕ 10.5.20

2. Andre Maurois: ΙΣΤΟΡΙΑ των ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ, εκδ. Φυτράκη, 1963, Παράλληλη ιστορία ΗΠΑ – ΕΣΣΔ, τομ. 1, σελ. 29 κ.ε.

 

 

Κράτος και Ομοσπονδία

Κράτος με δυο λόγια, είναι η πολιτική οντότητα οργανωμένης αυτοδύναμης κοινωνίας.

Επομένως, προϋπόθεση ύπαρξης κράτους είναι η ύπαρξη ομοειδούς κοινωνίας ανθρώπων, δηλαδή λαού, που διαβιεί σε συγκεκριμένο τόπο.

Βασικές προϋποθέσεις σύμφωνα με το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο για την ύπαρξη κράτους είναι η ύπαρξη ικανού αριθμού ατόμων ομοψύχως διατεθειμένων, που κατέχουν συγκεκριμένο τόπο, ικανό για την οικονομική και οργανική αυτοτέλειά τους.

Εξωτερικό τυπικό αναγκαίο στοιχείο για την διεθνή κοινότητα, είναι η αναγνώρισή του από τα άλλα κράτη της διεθνούς κοινότητας.

Ομοσπονδία κρατών, πολιτειών είναι η τυπική δια Συνθήκης συνένωση κρατών, ισοτίμων και ομοτίμων. Μειονέκτημα της φαινομενικά θετικής συνένωσης που επιφέρει γενικώς ισχύ, είναι η τάση των ισχυροτέρων κρατών ν’ απορροφήσουν και να επιβληθούν στα μικρότερα και ασθενέστερα και μάλιστα με δημοκρατική και δικαιακή επίφαση, και η αυτονόητη αντίδραση και τάση των ασθενέστερων για αυτοδιάθεση

Είναι φυσικός νόμος. Όπου υπάρχει ισχυρή δράση, αναπτύσσεται αντίστοιχη και ενίοτε εκρηκτική αντίδραση.

Στο Συνταγματικό Δίκαιο, τα λεγόμενα σκληρά Συντάγματα, τα ανελαστικά και μη αναθεωρήσιμα, μη προσαρμοζόμενα στις πραγματικές συνθήκες, ανατρέπονται με επανάσταση.

Το αυτό συμβαίνει στο οικογενειακό δίκαιο κλπ. Όπου και όσο, κατά νόμο και κατά έθιμο οι οικογενειακοί δεσμοί είναι καταπιεστικοί, αφόρητοι και παρά φύση, συνήθως – και είναι η ήπια μορφή – επέρχεται η διάλυση.

Όσο πιο χαλαρά και ανεκτικά είναι τα «δεσμά», τόσο πιο ισχυρά και μακροχρόνια καθίστανται.

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 300 επισκέπτες και κανένα μέλος