«...δε βλέπεις, στις άκρες των χειμάρρων πως σώζονται τα κλαράκια που λυγίζουν ενώ τ’ ακλόνητα κούτσουρα σπάζουν».

ΣΟΦΟΚΛΗΣ: «Αντιγόνη»

Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θέλοντας προφανώς να δείξει πυγμή και αποφασιστικότητα, αποτόλμησε, δίχως ν’ αναλογισθεί τις πιθανές, κι όπως απεδείχθη, βέβαιες συνέπειες, άφησε να εκδηλωθεί ο δικός του και του πλαισίου του, αυταρχισμός. Μέγα ΛΑΘΟΣ!

Ο αυταρχισμός αποτελεί ειδικό κεφάλαιο της κοινωνιολογίας, της παιδαγωγικής και της ψυχολογίας και δεν θα το αναλύσω στο παρόν. Να πούμε μόνο πως ο αυταρχικός χαρακτήρας διαπερνά μεγάλα τμήματα της κοινωνίας μας, ασχέτως κομματικής τοποθετήσεως, και μόνο στην ιδεολογική διαφοροποίηση εντοπίζεται σε μεγαλύτερο ποσοστό στα συντηρητικά στρώματα.

Ο Κυρ. Μητσοτάκης έχει επιδείξει επανειλημμένως τον αυταρχικό του χαρακτήρα, αλλά και την ευελιξία του, ν’ αλλάζει ρότα όταν βρίσκεται μπροστά σε επικίνδυνα εμπόδια. Του το αναγνωρίζουμε.

Δεν είναι ο ...Κρέοντας, στην τραγική ιστορία του Σοφοκλέους, «...των απ’ Οιδίπου κακών...». Είναι το κλωνάρι που λυγίζει στην ορμή του χειμάρρου! Σοφόν, αλλά σοφότερον αν παραδειγματίζει και σωφρονίζει· το πάθημα – μάθημα.

Αλλιώτικα, παραδειγματίζεται από τον πολυμήχανο Οδυσσέα! Μόνο που εκείνος μηχανεύτηκε τον δούρειο ίππο                      κατά των εχθρών του κι όχι κατά των συμπολεμιστών του.

Να λοιπόν πού οδήγησε η απερισκεψία της αλαζονείας της εξουσίας και του αυταρχικού χαρακτήρα της κυβέρνησης και των πραιτοριανών τού Χρυσοχοΐδη που επέπεσαν ως εισβολείς στους ακρίτες των νησιών μας! Της Λέσβου, της Χίου και της Σάμου. Όχι ως τακτικός εχθρικός στρατός, αλλά νύχτα ως καμικάζι και τραμπούκοι. Με εικόνες ντροπής από τους «εκπαιδευμένους» των ΜΑΤ, κατά δήλωση συνδικαλιστικού στελέχους της ΕΛ.ΑΣ., ταγμένους στην... «προστασία του Πολίτη»!

Ποια είναι η εκπαίδευση; Ποια είναι η «προστασία» και από ποιόν;;

Δεν ήταν εικόνες αυτές, «εκπαιδευμένων» αστυνομικών οργάνων που πρέπει πρωτίστως να κρατάνε την αυτοκυριαρχία τους. Κι ακόμη πιο πολύ,  και το λέω για τους συνδικαλιστές, αλλά και τους απλούς αστυνομικούς: τι πάει να πει «εκτελούσαν εντολές», «έκαναν το καθήκον τους»; Μόνο αυτό δεν έκαναν και οι εντολές δεν μπορεί να περιείχαν το σπάσιμο σταθμευμένων αυτοκινήτων. Αυτό λέγεται μανία! Και ο μαινόμενος αστυνομικός δεν κάνει για αστυνομικός. Οι δε «εντολές», που σίγουρα ξεπέρασαν, έχουν όρια. Δηλαδή αν σας πουν να πυροβολήστε εν ψυχρώ τους διαδηλωτές, θα το κάνετε;

Έτσι ξεκίνησαν τα Δεκεμβριανά του 1944 στην πλατεία Συντάγματος και ο εμφύλιος που κράτησε μέχρι το 1949 και υποδούλωσε την πατρίδα μας όχι μόνο στους «συμμάχους» Αγγλο-Αμερικάνους, αλλά και στους ηττημένους Γερμανούς! Και μυαλό δεν βάζουμε, με τις εμμονές μας, τις αδιαλλαξίες μας, τις μισαλλοδοξίες μας, τις μωροφιλοδοξίες μας...

Ε, μωρέ Έλληνες! Είμαστε λοιπόν «έθνος ανάδελφον» τώρα;

Τώρα που βρισκόμαστε σε άτυπο πόλεμο, με χειρότερες προοπτικές ακόμη και τυπικού πολέμου;

Συνετιστείτε!

Ας Συνετιστούμε άπαντες.

Με τα εμφυλιοπολεμικά γεγονότα των τελευταίων ημερών επήλθε πλήρης θρίαμβος του Ερντογάν και της πολιτικής του. Ήδη σήμερα (28/2/20 έχει στείλει χιλιάδες μετανάστες στα σύνορά μας, έτοιμοι να περάσουν απέναντι..). Πρώτη μεγάλη του επιτυχία:

Η αποσύνθεση και ο διχασμός, για μια ακόμη φορά, της ελληνικής κοινωνίας.

Όξυνση ιδεολογικής αντιπαράθεσης με χαρακτηρισμούς και χαρακτηριστικά «ακροδεξιών» και «φασιστών» απ’ τη μια και «εθνομηδενιστών», «εθνοπροδοτών» απ’ την άλλη.

Επίθεση και εισβολή των «αρχών» κατά των ακριτών των ιστορικών νησιών μας, που εποφθαλμιά ο εξ Ανατολών άσπονδος «σύμμαχος»! Και τούτο για την επιβολή των αυθαίρετων επιλογών της κυβέρνησης, για την ικανοποίηση των αξιώσεων των «εταίρων» μας, που αποσπούν όλο και μεγαλύτερο μέρος του εθνικού μας κεφαλαίου, με απατηλούς χρηματογλυφικούς τρόπους «νομίμου», αρπαγής του πλούτου μας, «περιορισμού της ανεξαρτησίας μας της εθνικής μας κυριαρχίας» και της όποιας δημοκρατίας με την «εφαρμογή νέων μορφών διακυβέρνησης» (θυμάστε την πρ. Πρόεδρο της Βουλής Ψαρούδα – Μπενάκη; Τα είπε αλλά κανείς δεν την άκουσε) και εξανδραποδισμού μας. Προδιαγεγραμμένα, δηλαδή, όσα ακολούθησαν.

― Το «εργαλείο» του Ερντογάν και της «παγκοσμιοποίησης», η καταιγιστική παράνομη και αβάσταχτη μετανάστευση ετερόδοξων εξαθλιωμένων – όχι πάντα – μεταναστών που παίρνει τη μορφή ημινομίμου (εισβολής πνίγονται άνθρωποι, γυναικόπαιδα), είναι μια πολύ ύπουλη και επικίνδυνη εχθρική ενέργεια εκ μέρους της γείτονος και άλλων αφανών «δακτύλων».

Η προτεινόμενη λύση

Χωρίς να γνωρίζουμε το ακριβές νομικό πλαίσιο, - το γνωρίζουν, ίσως, μόνον οι ειδικοί – κι αυτό, είναι μια επιπλέον στοχευμένη κατάσταση, δηλαδή η πολυπλοκότητα, όχι μόνο των χρηματο-οικονομικών παιγνίων, πράγμα που έχει διαπιστώσει σε ψήφισμά της, το 2013, και η αρμόδια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου, αλλά και η πολυπλοκότητα του νομικού πλαισίου του Δ.Δ.Δ. (Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου) και των πολυμερών και διμερών διεθνών Συμβάσεων, με βάση και παλαιότερες, επιτυχώς εφαρμοσμένες πρακτικές, προτείνουμε:

1ον Ν’ αναγνωρισθεί από τον ΟΗΕ με πρωτοβουλία της Ελληνικής κυβέρνησης, η αρχή της Ε.Ε. για τη ρύπανση του περιβάλλοντος «ο ρυπαίνων πληρώνει», και για το μεταναστευτικό – προσφυγικό: «ο προκαλών τις αιτίες και τις συνθήκες μετακίνησης πληθυσμών, αναλαμβάνει αναλογικά να επωμισθεί και το βάρος των αναγκαστικά μετακινούμενων πληθυσμών, είτε ως προσφύγων, είτε ως οικονομικών μεταναστών».

2ον Για τις χώρες που λόγω γεωγραφικής θέσης δέχονται μετανάστες τράνζιτ (όπως η Ελλάδα, η Ιταλία κλπ.), την οικονομική επιβάρυνση δημιουργίας και λειτουργίας κέντρων διαμονής, ταυτοποίησης και προώθησης, καθώς και όποιων επιπτώσεων, αναλαμβάνει ο ΟΗΕ (Ύπατη Αρμοστεία για τους πρόσφυγες, UNHCR).

2.1 Κατάργηση των περιορισμών των Συνθηκών «Δουβλίνο 1» και 2 ως αντικείμενες στο σκοπό ίδρυσης της Ύπατης Αρμοστείας το 1950-1951, που εγκρίθηκε από τη Γ.Σ. του ΟΗΕ, σκοπός της Υ.Α. είναι «να διασφαλίζει σε κάθε άτομο το δικαίωμα να ζητήσει άσυλο και να βρει καταφύγιο σε μια άλλη χώρα, με την προοπτική του εθελοντικού επαναπατρισμού, της τοπικής ένταξης στη χώρα ασύλου ή της μετεγκατάστασης σε τρίτη χώρα».

3ον Κέντρα διαμετακίνησης (transit) δημιουργούνται, για να περιοριστούν οι επιπλώσεις των εισροών, στους τοπικούς πληθυσμούς και στην οικονομία σε αραιοκατοικημένα ή μη κατοικημένα αλλά κατοικήσιμα νησιά με όρους αξιοπρεπούς, ασφαλούς και υγιεινής διαβίωσης.

Ιστορικό παράδειγμα η νήσος Έλλις (Ellis) των ΗΠΑ.

Οι ψευδοευαισθησίες είναι άνευ πρακτικού και χρήσιμου αντικρίσματος για όλους. Είναι χρήσιμες μόνον για όσους χρησιμοποιούν το «μεταναστευτικό» και τους μετανάστες – πρόσφυγες, ως εργαλείο άνομων σκοπών.

Κώστας Βενετσάνος

 

Αφήστε σχόλιο...

Προσεχή Γεγονότα

Καμία εκδήλωση

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 751 επισκέπτες και κανένα μέλος