Ανάθεμά σε ξενιτιά, καταραμένη να ’σαι...
Είναι φρικτό ο Άνθρωπος νά ’ναι ξενιτεμένος
Μέσα στους ξένους, ξένος
 
Καζαντζίδης
 
 

Αρχικά οφείλουμε να διαχωρίσουμε το μεταναστευτικό ως πρόβλημα, από τους μετανάστες – μέτοικους παντός τύπου – ως ανθρώπινα όντα.

Είναι σημαντικό να γίνει αυτός ο διαχωρισμός, γιατί με μαστοριά ταυτίζεται το μεταναστευτικό ως πρόβλημα και εργαλείο, με τους μετανάστες-θύματα αυτών που δημιουργούν το πρόβλημα. Η «κοινωνική μηχανική» λειτουργεί κατά τέτοιο τρόπο επηρεασμού και χειραγώγησης της κοινής γνώμης, ώστε αντί να εξεγείρεται ο κοινός πολίτης κατά του υπαίτιου θύτη, να ξεσπά κατά των θυμάτων!

Το πρώτο λοιπόν που πρέπει να σκεφθούμε για το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι τί δημιουργεί το μεταναστευτικό τσουνάμι, παγκοσμίως· ποια είναι η αιτία.

Σε 272 εκατομμύρια ανήλθαν, σύμφωνα με τα στοιχεία των Ηνωμένων εθνών (US), το 2019, οι μετανάστες σ’ όλο τον κόσμο. Πενήντα ένα εκατομμύρια περισσότεροι απ’ ότι το 20101. Όσο περίπου η Ρωσία μαζί με την Ιαπωνία! Περισσότερο κατά 15 εκατομμ. από τη μισή Ε.Ε. μαζί με την Αγγλία. Οι περισσότεροι των μεταναστών επιλέγουν την Ευρώπη. 82 εκατομμύρια· όσο  δηλαδή ο πληθυσμός της Γερμανίας! Εάν δηλαδή, οι μετανάστες που ζουν στην Ευρώπη εκπροσωπούσαν ένα ενιαίο «κράτος μεταναστών» και αντιπροσωπεύονταν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ήταν ισοδύναμο με την Γερμανία!   

«Τα τελευταία χρόνια πολλοί άνθρωποι έχουν βρει καταφύγιο στην Ευρώπη εξαιτίας των συγκρούσεων, της τρομοκρατίας, αλλά κι επειδή διώκονται στις χώρες τους», λέει η Ε.Ε.2

Από τους αιτούντες άσυλο το 2018, «το ένα τέταρτο προέρχεται από τη Συρία, με το Αφγανιστάν και το Ιράκ ν’ ακολουθούν»2, λέει στην ίδια ενημερωτική αναφορά του το Ευρωπαϊκό Κοινοβουλιο.

Συρία και Λιβύη Εμφύλιοι και προσφυγιά

Τι προκάλεσε όμως την «ιδιαίτερη προτίμηση» των Σύρων για την Ε.Ε., ώστε ένας στους τέσσερις συνολικά πρόσφυγες να προέρχονται απ’ αυτή τη χώρα; Μα, η περίφημη «Αραβική Άνοιξη» για... δημοκρατία, που φούντωσε στη Β. Αφρική και την Μέση ανατολή το 2011, με αποκορύφωμα τη Λιβύη και τη Συρία, όπου ξέσπασαν εμφύλιοι πόλεμοι μ’ επακόλουθο την προσφυγιά.

Με τους μισθοφόρους του Κοσσόβου και τους Σύρους αντικαθεστωτικούς να πρωτοστατούν, σε αγαστή συνεργασία με το Ισλαμικό κράτος ISIS και την Τουρκία του Ερντογάν, στη Συρία και τώρα στη Λιβύη.

Ποιοι βρίσκονται πίσω απ’ αυτούς; Ηλίου φαεινότερο, εκείνοι που έχουν γεωπολιτικά, γεωστρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα: Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ) λόγω αντιπαράθεσης – βεντέτας και αρπακτικών βλέψεων στο πετρέλαιο του Ιράν κυρίως και Μ. Ανατολής, αλλά και ανταγωνισμού με τη Ρωσία, ορισμένες χώρες της Ε.Ε. άμεσα ή έμμεσα, και η Τουρκία. Αυτοί φταίνε λοιπόν, για το μεταναστευτικό τσουνάμι, στην Ευρώπη, της διαρεύσασας δεκαετίας, αλλά άλλοι πληρώνουν, και άλλοι κερδίζουν!

Γιατί επιλέγεται η Ευρώπη; Για λόγους γειτνίασης, εύκολης σχετικά προσπέλασης και ελκυστικούς όρους διαβίωσης – τουλάχιστον καταλλήλως διαφημιζόμενους από τους εμπόρους της δυστυχίας και το “μαγικό γυαλί”.

Κι αυτοί όλοι που ευθύνονται – ΗΠΑ, μέρος της Ε.Ε., Τουρκία – είναι μόνον η προμετωπίδα.

Με κίνδυνο να θεωρηθώ «συνωμοσιολόγος», αλλά όχι χωρίς τεκμηρίωση, θα πω ότι πίσω από την προμετωπίδα και με τη συμμετοχή τους και συνενοχή τους, είναι η «παγκοσμιοποίηση» και η παγκόσμια διακυβέρνηση! Υπογραμμίζω την πρώτη, ως την ορατή πλευρά της «Σελήνης», ενώ η δεύτερη είναι ενδεδυμένη με το μαγικό μυστηριώδες πέπλο του «οράματος» και της συνωμοσίας!

Τεκμηριώνω όμως: «...η παράνομη μετανάστευση και οι ευκαιρίες για ανάπτυξη διεθνούς τρομοκρατίας (...) έχουν ως αφετηρία τους προβλήματα στο εξωτερικό. Στους πολέμους και σε αποτυχημένα κράτη που βρίσκονται υπό την ομηρία διεφθαρμένων ή εγκληματικών συμφερόντων. (...)

...»Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι ξένοι καταφθάνουν με βίαιο και απροκάλυπτο τρόπο. Σε περιόδους (εσωτερικής) ειρήνης, η άφιξή τους είναι λιγότερο δραματική και η παρουσία τους όχι τόσο αδιάκριτη, αλλά τα αποτελέσματα μπορεί να είναι το ίδιο μακρόπνοα», λέει ο Ευρωπαίος διπλωμάτης R. Cooper3 και παρακάτω αποκαλύπτεται ο κοινών νους:

«Η ουσία της παγκοσμιοποίησης είναι πως σταδιακά καταργείται ο διαχωρισμός μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών ζητημάτων (...). Σε μια παγκόσμια οικονομία, ο διαχωρισμός ανάμεσα στο “εσωτερικό” και στο (εξωτερικό) “ξένο” έχει καταργηθεί».

Ας μη τα βάζουμε λοιπόν με τους μετανάστες. Αυτοί είναι τα θύματα και υποφέρουν περισσότερο από μας, ξένοι μέσα στους ξένους. Στη χειρότερη περίπτωση, κάποιοι λίγοι είναι υποχείρια των παγκόσμιων γεωπολιτικών, γεωστρατηγικών και οικονομικών συμφερόντων. Είναι τα «βαποράκια». Οι «βαρόνοι» είναι οι κύριοι υπαίτιοι για το μεταναστευτικό και οι λοιποί απλοί συνεργοί.

Οι «βαρόνοι» της παγκοσμιοποίησης, και της παγκόσμιας διακυβέρνησης είναι εκείνοι που υποκινούν και δημιουργούν τους διακρατικούς και εμφυλίους πολέμους, την πείνα, τις διώξεις, τη μετακίνηση των πληθυσμών με στόχο τη διάλυση των Εθνών, την ανάμειξη των πολιτισμών, τη διάβρωση των λαών, τον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας, του πληθυσμού της γης, της κουλτούρας του, της σκέψης του, της ψυχοσύνθεσή τους!... Αυτό λέγεται παγκόσμια διακυβέρνηση!

Το μεταναστευτικό είναι ο μοχλός, το εργαλείο για τη διάσπαση της εθνικής συνοχής και μέσω αυτής, της κάμψης και αποδυνάμωσης των αντιστάσεων.

Το μεταναστευτικό – εισροών και εκροών – η ανέχεια, η ανέχεια που επιτείνεται με την τεχνητή αύξηση των αναγκών, η απαξίωση και διάλυση των οικογενειακών δεσμών και θεσμών πλήττει βαθύτατα τη συνοχή των κοινωνιών. Πλήττει ύπουλα το ανοσοποιητικό τους σύστημα συνοχής και θαλερότητας (ζωηρότητας), ακριβώς όπως ο HIV, το AIDS, τον ανθρώπινο οργανισμό στο ανοσοποιητικό του σύστημα.

Και τούτο γιατί έχουν αποδεδειγμένα διαπιστώσει ότι η συνοχή των οικογενειών, ως κυττάρου των κοινωνιών και η κοινωνίες των εθνών, είναι ισχυρότατοι ανθιστάμενοι οργανισμοί στις επιβουλές ισχυρότατων δυνάμεων.

Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ, Μακναμάρα, ομολόγησε στ’ απομνημονεύματά του («Αναδρομικά») το 1995 πως ένα από τα κύρια αίτια της αμερικανικής ήττας ήταν ότι «υποτιμήσαμε τη δύναμη του εθνικισμού να κινητοποιεί ένα λαό, ώστε να πολεμά και να πεθαίνει για τις πεποιθήσεις και τις αξίες του».

Το ίδιο υποτίμησαν και τους Κουβανέζους με την εισβολή στον κόλπο των χοίρων, και τους Έλληνες οι Γερμανο-Ιταλοί το 1940 κλ.π.

Επέλεξαν λοιπόν να κτυπήσουν το «κακό» στη ρίζα του: Να διαλύσουν με πολλούς τρόπος τα έθνη. Ένας απ’ αυτούς είναι το μεταναστευτικό.


1. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΚΟΣΜΟΣ 17/9/2019.
2. Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», 23/8/2019.
3. Robert Cooper: «Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ», σελ. 163, κ.ε. έως 167.

 

Κώστας Βενετσάνος

Αφήστε σχόλιο...

Προσεχή Γεγονότα

Καμία εκδήλωση

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 470 επισκέπτες και κανένα μέλος