Πέρασαν 10 μέρες αφ’ ότου αναρωτιόμουν απ’ αυτήν εδώ τη στήλη, αν «ελλοχεύει ή έχει δρομολογηθεί ΝΕΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ», και τα γεγονότα έσπευσαν να επιβεβαιώσουν τους φόβους μου. Εξηγούμαι:
Η εν ψυχρώ εκτέλεση στις 6/12/2008 του 15χρονου έφηβου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου εξόργισε το συντριπτικά μεγαλύτερο τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας και ιδιαίτερα τους νέους, με επακόλουθο τις εξεγερσιακές ταραχές – αυθόρμητες ή προβοκατόρικες, συγκρατημένες ή ακραίες – που συντάραξαν επίσης την ελληνική κοινωνία...

ΧΑΣΜΑ...

Προσοχή: Η κοινωνία διχάζεται


Πέρασαν 10 μέρες αφ’ ότου αναρωτιόμουν απ’ αυτήν εδώ τη στήλη, αν «ελλοχεύει ή έχει δρομολογηθεί ΝΕΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ», και τα γεγονότα έσπευσαν να επιβεβαιώσουν τους φόβους μου. Εξηγούμαι:

Η εν ψυχρώ εκτέλεση στις 6/12/2008 του 15χρονου έφηβου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου εξόργισε το συντριπτικά μεγαλύτερο τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας και ιδιαίτερα τους νέους, με επακόλουθο τις εξεγερσιακές ταραχές – αυθόρμητες ή προβοκατόρικες, συγκρατημένες ή ακραίες – που συντάραξαν επίσης την ελληνική κοινωνία.

“Έπρεπε” να εξοργιστεί λοιπόν και η άλλη πλευρά, ώστε να μην κάθεται μουδιασμένη και ενοχοποιημένη, παθητική…

Και να, ξημερώνοντας 5 Ιανουαρίου της νέας χρονιάς, ο 20χρονος αστυνομικός Διαμαντής Μαντζούνης – που χαροπαλεύει - και οι δύο συνάδελφοί του  χτυπιούνται επίσης  άνανδρα στο κέντρο της Αθήνας, εν ονόματι της «λαϊκής αντίδρασης και της ένοπλης πάλης»(;).

Αποτέλεσμα: σφιγμένα χείλη, βλοσυρό, γεμάτο μίσος βλέμμα και ξέσπασμα οργής συγκεντρωμένων αστυνομικών έξω από το νοσοκομείο που νοσηλεύεται ο άτυχος συνάδελφός τους. Ξέσπασμα οργής που φθάνει μέχρι το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου, που πήγαινε να επισκεφθεί τον βαριά τραυματισμένο ειδικό φρουρό.

Υποδέχθηκαν τον Αρχιεπίσκοπο με κραυγές “αίσχος, αίσχος”. Γιατί; Θα υποθέσουμε «γιατί», αφού πούμε πρώτα ότι στο βραδινό δελτίο ειδήσεων τηλεοπτικού σταθμού ο συνδικαλιστής, εκπρόσωπος των αστυνομικών, πήγε να τα στρίψει, ότι δήθεν το «αίσχος» ήταν για τους …δημοσιογράφους που έχουν “στοχοποιήσει” τους αστυνομικούς(!)

Η χωροφυλακή καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στην ΕΛ.ΑΣ, αλλά η χωροφυλακίστικη τακτική του κουκουλώματος των δικών τους ανομιών και παραβάσεων και της κατασκευής ενόχων και ενοχοποιητικών στοιχείων, γι’ αυτόν που στοχοποιούν, παραμένει.

Γιατί όμως ορισμένοι συγκεντρωμένοι αστυνομικοί προπηλάκισαν  τον Αρχιεπίσκοπο; Υποθέτω πως είχαν χολωθεί από την ποιμαντορική στάση του προκαθήμενου της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας, στο σχετικό άρθρο του που δημοσιεύθηκε στον «Κόσμο του Επενδυτή» (13-14/12/08).

Μεταξύ άλλων, πολύ ωραίων και σωστών συμπερασμάτων που εξήγαγε για τις ευθύνες και τα αίτια των γεγονότων που συγκλονίζουν τη χώρα μας, τον τελευταίο, ιδιαίτερα, μήνα, έκανε πρώτα αυτοκριτική για λογαριασμό της εκκλησίας που «από χώρος αγάπης[…], ήθους …και αντιπαράθεσης στην αδικία, την ανομία και τη διαφθορά …δίνουμε δικαιώματα στο λαό του Θεού να φοβάται ότι μετατρέψαμε τον οίκο του Θεού σε οίκο εμπορίου», χωρίς να υιοθετεί τους βανδαλισμούς, στηλιτεύει «την απάνθρωπη καταστολή κάθε διαμαρτυρίας» την οποία χαρακτηρίζει «ανάγκη και δικαίωμα».

Κι ακόμη, στην αρχή του άρθρου του λέει: «…Δεν είναι δυνατόν να θεωρητικολογούμε χωρίς καν αναφορά στο ότι δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για την αφαίρεση μιας ανυπεράσπιστης νεανικής ζωής…» και δικαιώνει τα οργισμένα νιάτα λέγοντας ότι «δεν είναι εξοργισμένα χωρίς λόγο».

Ανέφερα ορισμένα αποσπάσματα του άρθρου αυτού του Αρχιεπισκόπου θεωρώντας ότι αυτή η στάση του χόλωσε τους αστυνομικούς και πιθανά αιτιολογούν (δεν δικαιολογούν) την απαράδεκτη στάση τους απέναντι στο πρόσωπό του.

Όταν έχουμε λοιπόν μια κοινωνία αγανακτισμένη, εν εξεγέρσει ευρισκόμενη, από τη μια, που σε ορισμένες περιπτώσεις εκφράζεται και ενεργεί ακραία, όχι πάντα αυθόρμητα και με το θυμικό, αλλά πρωτοστατούντων των μασκοφόρων προβοκατόρων, είτε αντιεξουσιαστών και ανταρτών πόλεως» και από την άλλη μια όλο και μεγαλύτερη μερίδα αστυνομικών – ιδιαίτερα των ειδικών μονάδων – συνεπικουρούμενη από ακραίους πολιτικούς που επιδιώκουν το όλο και «περισσότερο κράτος» στην καταστολή και στην καταπίεση, ως αντίβαρο στο «λιγότερο κράτος» στην οικονομία, στην εργασία και στην πρόνοια και σ’ αυτούς προστεθεί το αντίστοιχο τμήμα της κοινωνίας, του οποίου τα οικονομικά συμφέροντα, οι πολιτικές επιλογές και η ιδεολογία συμβαδίζουν με το αυταρχικό κράτος, τότε πρέπει ν’ αναησυχούμε.

Όταν δηλαδή έχουμε, «απ’ τη μια» και «από την άλλη» όχι απλά, έντονα αντιπαρατασσόμενες πλευρές, αλλά πλευρές που τις χωρίζουν νεκροί, έχει δημιουργηθεί – ή κατασκευασθεί – το χάσμα. Οι προϋποθέσεις του διχασμού.

Σ’ εκείνο λοιπόν που πρέπει πρώτιστα ν’ αντιδράσουν οι νουνεχείς πολίτες, πολιτικοί, αστυνομικοί και δημοσιογράφοι είναι στην παγίωση, υποδαύλιση και διεύρυνση του κοινωνικού και πολιτικού χάσματος που οδηγεί μαθηματικά σ’ έναν νέο εθνικό διχασμό.


Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι αστυνομικοί, όπως και οι διαδηλωτές και οι εξεγερμένοι νέοι ΔΕΝ είναι απέναντί μας. Είμαστε και ζούμε στην ίδια κοινωνία, στην ίδια πατρίδα. Οι διαφορές μας δεν λύνονται με γκλομπς, πέτρες και σφαίρες. Οι διαφορές μας επιλύονται με το διάλογο, τη συναίνεση και την ανοχή της διαφορετικότητας.

Αυτό πρέπει να το καταλάβουν ΟΛΟΙ. Ιδιαίτερα οι αστυνομικοί και η πολιτική και υπηρεσιακή τους ηγεσία.

Η αστυνομία πρέπει να ενταχθεί κι όχι να αντιπαραταχθεί στην κοινωνία, γιατί είναι μέρος της. Κι αυτό δεν επιτυγχάνεται με την επιβολή και τη χωροφυλακίστικη συμπεριφορά και τακτική. Οι πολίτες, ιδιαίτερα οι νέοι δικαιολογούνται να ενεργούν ενίοτε με το θυμικό. Οι εκπαιδευμένοι αστυνομικοί όχι.

Η κοινωνία οφείλει να σέβεται κι όχι να λοιδωρεί, τον αστυνομικό – όχι τον μπάτσο – γιατί είναι εργαζόμενος και κάνει τη δουλειά του – αν την κάνει σωστά -.

Οι πολίτες οφείλουν ν’ απαιτήσουν να δημιουργηθεί σωστή αστυνομία γιατί η σωστή Αστυνομία, είναι αναγκαία. Και σωστή αστυνομία σημαίνει, εκπαιδευμένοι αστυνομικοί.

Ο αστυνομικός εκτός των φυσικών και υπηρεσιακών του ικανοτήτων, πρέπει να είναι ισορροπημένο άτομο, κοινωνικό, με σεβασμό στον πολίτη και τ’ ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο αστυνομικός που βιαιοπραγεί και συμπεριφέρεται προσβλητικά στον πολίτη – και στον παραβάτη ακόμη – παραβιάζει το Σύνταγμα (άρθρο 7), που απαγορεύει τα βασανιστήρια και την προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

 


Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 123 επισκέπτες και κανένα μέλος