Εκφράζει τις θέσεις της κυβέρνησης ή τις απόψεις της επιστήμης του;


του Θεόδωρου Γεωργίου*


Στο καθεστώς της «καραντίνας» που ζούμε εδώ και ένα μήνα (από τα μέσα του Μαρτίου 2020) βρεθήκαμε όλοι απροετοίμαστοι για πολλά πράγματα στην καθημερινή ζωή μας, στα επαγγελματία μας, στη διασκέδασή μας και πολλά άλλα. Από μακριά ακούστηκε η κραυγή «κλειστείτε όλοι στα σπίτια σας»! Αργότερα και σταδιακά αυτή η απόκοσμη κραυγή έπρεπε να μετατραπεί σε πολιτική απόφαση. Και επειδή η ίδια η πολιτική εδώ και χρόνια δεν διαθέτει μηχανισμούς και διαδικασίες νομιμοποίησης, έπρεπε μπροστά στην επερχόμενη υγειονομική κρίση να επικαλεστεί την επιστήμη, δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση την επιδημιολογική ειδική ιατρική επιστήμη.
Το αποτέλεσμα του πολιτικού πανικού τελικά είναι η «κατασκευή» του Τσιόδρα ως μηχανισμού νομιμοποίησης των πολιτικών αποφάσεων. Ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης «κρύβεται» πίσω από τον ειδικό επιστήμονα Τσιόδρα. Το ερώτημά μας είναι το εξής: Ποιο ρόλο παίζει ο Τσιόδρας ως ειδικός επιστήμονας στην ελληνική πολιτική κοινωνία; Εάν ο πολιτικός αναλυτής Θανάσης Καρτερός έχει δίκιο στην ανάλυσή του, αυτό έχει να κάνει με το εξής: Θα πρέπει ο επιστήμων Τσιόδρας να αποφασίσει: Ποιον εκπροσωπεί στην καθημερινή ενημέρωση, ώρα 18.00, σε πανελλαδική τηλεοπτική μετάδοση;
Εκφράζει τις θέσεις της κυβέρνησης ή τις απόψεις της επιστήμης του; Και εάν αυτές οι απόψεις και οι θέσεις ταυτίζονται, θα πρέπει ο συνάδελφός μου Τσιόδρας στο Πανεπιστήμιο (με κεφαλαίο το Π) να μου το εξηγήσει. Όσο γνωρίζω, ποτέ στην ιστορία της ανθρώπινης κοινωνίας δεν υπήρξε ταύτιση επιστημονικών απόψεων και πολιτικών θέσεων. Ο διαχωρισμός ανάμεσα στην πρακτική πολιτική και την επιστημονική έρευνα είναι μια ανεξαργύρωτη κατάκτηση του Διαφωτισμού.
Τελικά τι συμβαίνει στην «περίπτωση Τσιόδρα;» Ως πολιτικός φιλόσοφος διατυπώνω τις εξής δύο ερευνητικές υποθέσεις εργασίας: πρώτον, ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρήκε στο πρόσωπο του συναδέλφου Τσιόδρα έναν επιστημονικό υπάλληλο για να κάνει τη δουλειά της στη συγκυρία της υγειονομικής κρίση. Αυτή η παρατήρηση από το σκοπιά της πολιτικής.
Δεύτερον, η ίδια η επιστήμη και στη συγκεκριμένη υπόθεση η ιατρική επιστήμη δεν επεδίωξε ευρύτερους αναστοχασμούς και επιστημολογικές συζητήσεις για να καταλήξει τελικά όχι μόνο να εισηγείται, αλλά επιπλέον να αντικαθιστά τους μηχανισμούς πολιτικής νομιμοποίησης. Αυτή η παρατήρησή μου διατυπώνεται από τη σκοπιά της επιστήμης.
Τελικά, στην «περίπτωση Τσιόδρα» ως ελληνική πολιτική κοινωνία ζούμε ένα πολιτικό δράμα αντι-διαφωτισμού. Ο φοβισμένος Έλληνας πολίτης δεν γνωρίζει εάν μιλάει ο πολιτικός ηγεμών ή ο ειδικός επιστήμων. Κάνω, λοιπόν μία έκκληση: να αναλάβουν να ενημερώνουν τον ελληνικό λαό, εκ περιτροπής, όλα τα μέλη της εθνικής επιτροπής δημόσιας υγείας. Η έκκλησή μου αυτή δεν είναι προσωπική, αλλά προετοιμάστηκε εδώ και ένα μήνα (15 Μαρτίου – 15 Απριλίου 2020) και εκφράζει την «αγωνία της ελληνικής πολιτικής κοινωνίας’, η οποία αντιστέκεται μπροστά στο «υπαρκτικό μηδέν». Με τον «Τσιόδρα» η ελληνική πολιτική κοινωνία μετατρέπεται σε φυλετική θρησκευτική κοινότητα. Περιμένω από τον ίδιο την απάντησή του.

 

* Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

 

Αναδημοσιεύση από την “Εφημερίδα των Συντακτών”

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 136 guests και κανένα μέλος