Την 16η Σεπτεμβρίου οι Έλληνες εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη προς την τροφοδότρα μάνα Γη, με μια λαμπρή γιορτή, τα «Μεγάλα Ελευσίνια»

 Οι Έλληνες πριν την ολέθρια υποδούλωσή τους από τη Ρωμαϊκή λαίλαπα, χρησιμοποιούσαν άλλα ονόματα για τους μήνες και τον Σεπτέμβριο τον ονόμαζαν Βοηδρομιώνα.   Την 16η του μήνα εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη και την ευχαρίστησή τους προς την τροφοδότρα μάνα Γη, με μια λαμπρή γιορτή, που την ονόμαζαν «Μεγάλα Ελευσίνια», η οποία είχε διάρκεια εννέα ημερών!!! Η Γη συμβολιζόταν με Θεότητα, που της είχαν δώσει οι Έλληνες, διάφορα ονόματα στην συνεχιζόμενη κατά πολλές δεκάδες χιλιετιών, μεγαλειώδη και ένδοξη ιστορίας τους, όπως Ρέα, Ζέα, Κυβέλη και στο τέλος την αποκάλεσαν Δη+μήτηρ (=Δήμητρα). Το Δη σημαίνει Γη και στη Δωρική προφορά ακουγόταν «Δα», και την ίδια λέξη την χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα, αφού η ελληνική γλώσσα είναι μια «πρωτογένεθλος, αμήτωρα και αθάνατη» με συνεχή ροή, χρήση και σαφήνεια και έτσι λέμε τη λέξη: «δάπεδον» (=δα+πεδίον), ή λέμε: αυτός είναι «τόσος δα», θέλοντας να δείξουμε ότι κάποιος είναι πολύ κοντός και εφάπτεται το ύψος του με την Δα δηλαδή τη Δη που είναι η Γη!!

Με τις προσφορές της η Δήμητρα διατηρούσε τη ζωή πάνω στον πλανήτη, δια μέσου της ζεύξης των ένζωων όντων, ενώ η λέξη ζεύξη προέρχεται από την λέξη Ζεύς που συμβόλιζε τη ζωή, ενώ η διάκριση των ανθρώπων από τα άλλα όντα, ήταν η διανόησή τους, δηλαδή η νόηση του Δία με την οποία είχαν προικιστεί από την Αθηνά οι Έλληνες, όταν φυσούσε ζώσα και σοφή πνοή, στα πήλινα ανθρώπινα ομοιώματα, που έφτιαχνε ο Τιτάνας Προμηθέας με εντολή του Δία, από χώμα και αίμα Τιτάνων (=σύμβολο δύναμης, γνώσης και ηθικών αρχών) και όχι με νερό, γι’ αυτό οι Έλληνες απετέλεσαν το μόνο πολιτισμένο ανθρώπινο γένος, που μεταλαμπάδευσε τον πολιτισμό ταξιδεύοντας και ιδρύοντας αποικίες σε όλο τον πλανήτη!!! Στα Μεγάλα Ελευσίνια Μυστήρια, έπαιρναν μέρος άντρες, γυναίκες, παιδιά και δούλοι, αλλά τα ιερά Μυστήρια της γνώσης και της ηθικής τα γνώριζαν μόνο οι μυημένοι, γιατί αυτοί είχαν την απαιτούμενη γνώση για να τα καταλάβουν, ώστε να μη τα παρερμηνεύσουν!!!

Το ιερό της Δήμητρας λεγόταν Ελευσίνιο και βρισκόταν στους πρόποδες της Ακρόπολης και εκεί θυσίαζαν τα ζώα που θα έφερναν οι ξένοι, που θα παρακολουθούσαν την γιορτή!!

Κάθε μία από τις εννέα ημέρες, που διαρκούσε η μεγάλη γιορτή, είχε το δικό της όνομα και το έπαιρνε από την ιεροτελεστία που θα γινόταν. Το προεόρτιο άρχιζε με τη θυσία ζώων στην εσχάρα (=σχάρα) που προοριζόταν για τους χθόνιους θεούς και γινόταν την 14η του μήνα Βοηδρομιώνα και ακολουθούσε στις 16 του μήνα η πρώτη ημέρα, με μεγαλόπρεπη πομπή στην Ιερά οδό, η οποία είναι η αρχαιότερη οδός της Ευρώπης και της οποίας τα 1.000 μέτρα ήταν στρωμένα με λουλούδια.            

Η πρώτη ημέρα, λεγόταν «Αγυρμός» και οι λευκοντυμένοι συμμετέχοντες, δέχονταν μέσα σε ιερή κατάνυξη την ευλογία. Η δεύτερη ημέρα, λεγόταν «Αλάδαι Μύσται» και όλοι πήγαινα να εξαγνιστούν μέσα στα νερά του Φαλήρου! Την Τρίτη ημέρα νήστευαν για να κοινωνήσουν με άρτους ζυμωμένους με μέλι και σουσάμι. Την Τετάρτη ημέρα, γιόρταζαν τα λεγόμενα Επιδαύρια και συμπεριλαμβάνονταν στη γιορτή όλοι οι καθυστερημένοι στην προσέλευσή τους, ενώ την Πέμπτη ημέρα όλοι κρατούσαν στην πομπή λαμπάδες. Η έκτη ημέρα ήταν η ιερότερη όλων των προηγουμένων και την ονόμαζαν «Ίακχο»,   γιατί ήταν αφιερωμένη στο γιο της Περσεφόνης και εγγονό της Δήμητρας τον Ίακχο, του οποίου το άγαλμα το στόλιζαν με μυρτιές και με φωνές και τραγούδια το μετέφεραν δια μέσου της Ιεράς οδού, για να τελειώσει εκεί η πομπή, στην οποία έπαιρναν μέρος μέχρι 30.000 άνθρωποι, οι οποίοι αφού διασκέδαζαν με τα διάφορα «σκώμματα»,   που τα έλεγαν στη γέφυρα του Κηφισού, γι’ αυτό τα ονόμαζαν «γεφυρισμούς» και αυτά τα αστεία συμβόλιζαν την ημέρα που η θλιμμένη Δήμητρα γέλασε για πρώτη φορά με τα αστεία της Ιάμβης. Τις υπόλοιπες ημέρες συνέχιζαν μόνο οι μυημένοι, οι οποίοι θα ξανάδιναν όρκο μυστικότητας, τον οποίο είχαν δώσει στα Μικρά Ελευσίνια, που γίνονταν την Άνοιξη κοντά στον Ιλισό ποταμό στην Αθήνα και το βράδυ θα κοινωνούσαν όλοι μαζί, με ένα κρασί ανακατεμένο με κριθάρι και βότανα, που το έλεγαν «Κυκεώνα» μετά από αυστηρή νηστεία,   για να πάρουν μέρος στα Μεγάλα και ιερά Μυστήρια της Δήμητρας, για τα οποία δεν γνωρίζουμε τίποτα, γιατί γίνονταν με πλήρη εχεμύθεια. Γνωρίζουμε όμως ότι έκαναν την αναπαράσταση της κλοπής της κόρης της Δήμητρας, της Περσεφόνης από τον θεό του κάτω κόσμου του Πλούτωνα και την επιστροφή της στη Γη, συμβολίζοντας την Ανάσταση, αφού επανήλθε στη ζωή από το θάνατο, για να ξανακατέβει και πάλι να ξανά αναστηθεί, κάτι που συμβόλιζε τη βλάστηση της Γης στη διάρκεια των εποχών του χρόνου!!!

Η ένατη και τελευταία ημέρα λεγόταν «πλημοχόαι» και οι μύστες γέμιζαν δύο μεγάλα αγγεία με αγιασμένο νερό ή κρασί και έκαναν “χοές” προσφέροντάς τες στους νεκρούς, ψάλλοντας μυστικές προσευχές και έτσι τελείωνε η μεγαλειώδης εορτή, με την ψυχική ανακούφιση όλων των συμμετεχόντων, που όλοι διέπονταν από σεβασμό προς τα ιερά και όσια της πατρίδας τους!! Ο Πλούταρχος καυτηρίασε την διαγωγή του ωραίου και πλούσιου νέου, του ανιψιού του Περικλή, του Αλκιβιάδη, που οι πράξεις του χαρακτηρίζονταν από ασέβεια, όπως κατηγορήθηκε για τον αποκεφαλισμό των ιερών στηλών του Ερμή, χάρη αστειότητας και πάλι έδειξε το ήθος του διακωμωδώντας με τους φίλους του, την λαμπρή γιορτή, που κανένας δεν τους υποχρέωνε να την ακολουθήσουν ή να την παραδεχτούν!!!

Το τέλος των εορτών αυτών το επέβαλε βίαια και βάναυσα ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος, ο οποίος τις κατηγόρησε σαν ειδωλολατρικές και παγανιστικές γιορτές, ξεκινώντας ένα τρομερό διωγμό εναντίον κάθε τι ελληνικού!!!

Ολοκληρώνοντας το παρόν κείμενο και πριν το στείλω στην εφημερίδα «ΕΒΔΟΜΗ» στην οποία έχω την τιμή και την ευχαρίστηση να αρθρογραφώ, έπεσε το βλέμμα μου στη τελευταία σελίδα της εφημερίδας, η οποία αναφερόταν στην ημερομηνία «16 Σεπτεμβρίου» κατά την οποία συμπληρώνει την έκδοση του φανταστικού αριθμού των 1.000 φύλλων και αυτόματα σκέφτηκα ότι η εν λόγω ημερομηνία είναι η ίδια με τη ημερομηνία της μεγάλης και υπέρλαμπρης ελληνικής γιορτής, στην οποία είχα προηγουμένως αναφερθεί και έμεινα άναυδη!!!

Ευτυχής σύμπτωση και αλληγορία στην ημερομηνία, άλλα και στην αντιστοιχία των 1.000 φύλλων,   με τα 1.000 μέτρα της Ιεράς οδού, που ήταν στρωμένα με λουλούδια, για να πορευθεί απάνω τους η ιερή πομπή!!!

Αυθόρμητα μου ήρθε μια ευχή στα χείλη, βγαλμένη από τα ενδόμυχα μονοπάτια της ψυχής μου, ότι η πρόοδος της εφημερίδας να ακουμπήσει σε πρόοδο και λαμπρότητα το μεγαλείο της μεγίστης προγονικής μας γιορτής!!!!

Και σκουπίζοντας με την ανάποδη της παλάμης μου την υγρασία των ματιών μου, έτρεξα στην κουζίνα να φτιάξω ένα γλυκό, με το συμβολισμό να είναι πάντα γλυκαμένοι όλοι οι συμμετέχοντες σ’ αυτό το κολοσσιαίο έργο της εφημερίδας, το οποίο εγώ προσωπικά το εκτιμώ σαν «χ ο ρ η γ ί α» προς την παρτίδα!!!

Όταν σκέφτηκα τι γλυκό να φτιάξω, αυθόρμητα ήρθε στο μυαλό το γλυκό που έχει το πιο ταιριαστό για την περίπτωση όνομα και λέγεται «χίλια φύλλα»!!!

Αν αναρωτιέστε πιο γλυκό είναι, το ξέρετε όλοι και ίσως σας αρέσει!!! Είναι το γνωστό μας: “μιλ φέιγ”, το οποίο γράφεται στα γαλλικά «mille-feuille», και ερμηνεύεται στα ελληνικά   “χίλια φύλλα”!!!!

Χίλιες ευχές από καρδιάς στην εφημερίδα ΕΒΔΟΜΗ και φυσικά σε όλο τον …..έμψυχο …..εξοπλισμό της και πάνω απ’ όλα στους δημιουργούς της· Άννα Μπουζιάνη και στο σύζυγό της Κώστα Βενετσάνο!!!

Προτεινόμενο Video

Διαφήμιση

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 102 guests και κανένα μέλος