Προβληματιζόταν με τις διχόνοιες...

 

 

Lord ByronΤελευταία διάβασα μια μελέτη του 1953 γραμμένη από την Μαριέττα Επτανησία, που στηρίζεται στην τότε αλληλογραφία που είχε από το Μεσολόγγι ο Byron, προς τον Αγγλο τραπεζίτη του   Barf, που εκείνη την εποχή είχε σπίτι και μόνιμα διέμενε στην Ζάκυνθο.

Αυτή την αλληλογραφία, μετά τον θάνατο του Byron, ο Βarf τη δημοσίευσε με τον τίτλο “Letter’s written by Lord Byron during his residences at Mesolonghi January- April 1824”.

Στη μελέτη αυτή λοιπόν, γίνεται αναφορά για ένα φυλλάδιο που αριθμεί μόλις 24 σελίδες και εμπεριέχει 14 ιδιόχειρες επιστολές του Βύρωνα από το Μεσολόγγι προς τον Barf, αλλά και τρεις γραμμένες καθ’ υπαγόρευσιν στα ιταλικά από τον γραμματικό του Lega Zambelli. Ακόμη και ένα γράμμα προς τον τραπεζίτη Ranson   στο Λονδίνο σχετιζόμενο για μια αποστολή χρημάτων για τον Ελληνικό αγώνα.

Εκτός όμως από την αποστολή χρημάτων, στην αλληλογραφία θλίβεται κανείς όταν πληροφορείται για την δύσκολη έως κακή ζωή στο Μεσολόγγι, για συνεχείς διενέξεις και φιλονικίες μεταξύ των αρχηγών και των καπεταναίων ως και για πολλά άλλα κακά γεγονότα.

Στο παρόν άρθρο για την οικονομία του χώρου γίνεται μια σκόπιμα ενδεικτική επιλεκτική σταχυολόγηση.

Θα πρέπει ακόμη να σημειωθεί, ότι εκείνη την εποχή στο Μεσολόγγι υπήρχαν πολλοί ξένοι αλλά και φιλέλληνες, οι περισσότεροι οργανωμένοι σε στρατιωτικά σώματα, τα οποία τα μισθοδοτούσαν και γενικότερα συντηρούσαν μαζί με τα ελληνικά, οι Μεσολογγίτες.

Να σημειωθεί επιπροσθέτως, και όπως μας γράφει πληροφορεί ο Σπυρομήλιος στα “Απομνημονεύματά του”, όλοι οι μαχητές, Έλληνες και ξένοι, έδιναν κάθε μέρα θυσιαστικά, τον καλύτερο εαυτό τους.

Προβληματιζόταν με τις διχόνοιες...

Στις19 Φεβρουαρίου λοιπόν, με εντολή του Byron, ο Zambelli   επιστολογραφεί   προς τον Barf στην Ζάκυνθο:

«Σήμερα φιλονίκησαν άσχημα ένας Σουλιώτης και ένας Σουηδός αξιωματικός της φρουράς του Ναυστάθμου, τόσο που ο Σουηδός μετά από μια ώρα υπέκυψε πέθανε, ενώ ο Σουλιώτης βαριά τραυματισμένος, ενδέχεται να χάσει το χέρι του.

Αυτό όμως το συμβάν, ίσως και να έχει άσχημες συνέπειες. Πάντως προς το παρόν υπάρχει σιγή. Αλλά οι ξένοι φαίνεται να έχουν πολύ ψυχρανθεί».

Στις 5 του Μάρτη 1823, ο Βyron γράφει στον Barf.
«Μεγάλο πρόβλημα αυτές οι εσωτερικές διχόνοιες για το μέλλον. Ο πρίγκηπας Μαυροκορδάτος έχει την ίδια γνώμη.
 

Δηλώνει “πως σε όποιον   φέρνεται τίμια, θα του φερθούμε και εμείς τίμια”. Πάντως όμως πρέπει να σβήσουν όλες αυτές οι διχόνοιες και για να το πετύχομε πρέπει όλοι κάπως να ριψοκινδυνέψομε (σε ένα συμβιβασμό)».

Στις 9 του Μάρτη, ο Βύρων γράφει πως ο Μαυροκορδάτος του ζήτησε δάνειο 550 λίρες.

Στις 10 του Μάρτη, γράφει στον Barf, πως έδωσε στον Μαυροκορδάτο το δάνειο που του ζήτησε. Παραπονιέται όμως για το πόσο ακατάστατα λόγω των συνθηκών, φτάνει η αλληλογραφία στο Μεσολόγγι. Το ίδιο επισημαίνει και ο Barf.

«...δεν μπορώ να αφήσω την Ελλάδα για την υγεία μου»

Ο Βύρων ακόμα τον ευχαριστεί για την πρότασή του να φιλοξενηθεί στη βίλλα του στη Ζάκυνθο. «Αλλά δεν μπορώ συμπληρώνει, να αφήσω την Ελλάδα, μ΄ όλο που αυτό για μένα θα ήταν κάτι καλό για τη υγεία μου. Όπως είμαι όμως, αλλά και αν ακόμη ήμουν χειρότερα και δεν μπορούσα καθόλου να σταθώ, θα έπρεπε να μείνω εδώ, κοντά σε αυτές τις δυσκολίες της Ελλάδος. Γνωρίζω πολύ καλά, το τι έχω να αντιμετωπίσω με αυτές τις διχόνοιες των Ελλήνων και τα ελαττώματα που έχουν, αλλά ότι και κάθε λογικός άνθρωπος πρέπει να καταλαβαίνει και να τους συγχωρεί.»  

Στις 19 του Μάρτη του 1824, μιλάει για τα ‘’Χρονικά’’ του Μεσολογγίου: «στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδος, μια ελληνική εφημερίδα θα έφερνε πιο πολύ κακό και παρανοήσεις, εκτός αν έβγαινε με κάποιους περιορισμούς. (Ευτυχώς) που μόνο στην αρχή ήμουν χρηματοδότης τους, πράγμα που δεν μπόρεσα (τότε) να αρνηθώ ύστερα από τη θερμή παράκληση που μου έκαναν οι επιχειρηματίες.

Αλλά ο εκδότης κ. Μάγερ, με την αχαλίνωτη ελευθερία του τύπου, έχει και την ελευθερία να εξασκεί ένα απεριόριστο περιορισμό, μη επιτρέποντας κανένα άλλο άρθρο, ξέχωρα από τα δικά του, και όσα άλλα είναι παρόμοια.

Είναι ο συγγραφέας του άρθρου ενάντια στη μοναρχία. Από αυτό μπορεί να έχει κέρδος και φήμη, αλλά εκείνοι (οι εκδότες) αν δεν προσέξουν μπορεί να βρουν τον μπελά τους. Είμαι ανυπόμονος και θα είμαι πολύ ευχαριστημένος, αν ακούσω ευνοϊκά αποτελέσματα από την πρόσφατη πρόταση ειρήνευσης, ανάμεσα στα διάφορα κόμματα που τρώγονται στην Πελοπόννησο».

Στο γράμμα του της 22ας του Μάρτη, υπάρχει κάποιο κενό στη διευκρίνιση: «αν οι Έλληνες αντιπρόσωποι (εκδότες;) πετύχουν δάνειο σαν τα ποσά που προκατέβαλα, μπορεί και να ξαναεκδοθούν. Αλλά δεν θα ήταν μεγάλη διαφορά(;) γιατί θα τα δαπανήσω και πάλι για την Ελληνική υπόθεση. (Και) θα ωφελήσουν περισσότερο. Πιστεύω να συμφέρει καλύτερα έτσι, από το να πληρώσω καθυστερημένα χρέη(;) για καράβια που ταξιδεύουν μακριά( ;) και για στρατιωτικές παρελάσεις που λένε πως ό,τι περίσσεψε δαπανήθηκε σε αυτές(!!). Αυτό όμως δεν ήταν   δική μου δουλειά, αλλά εκείνων που είχαν την διαχείριση των υποθέσεων και εγώ δεν μπορούσα να τους (το) υποδείξω …..κτλ.»  

Στις 26 του Μάρτη γράφει «….γρήγορα θα μάθετε πως ο Μαυροκορδάτος και εγώ είμαστε καλεσμένοι να συνομιλήσομε με τον Οδυσσέα και τους αρχηγούς της Ανατολικής Ελλάδος και να συμφωνήσομε αν είναι δυνατό ένα ενωτικό σχέδιο μεταξύ ανατολικής και δυτικής Ελλάδος και να λάβομε μέτρα επιθετικά και αμυντικά για την προσεχή εκστρατεία… ακούω και πρέπει να μάθω σχετικά, πως σε περίπτωση αναβολής της πρώτης καταβολής του δανείου, η Γεν. Κυβέρνηση της Ελλάδος σκέφτεται να προσπαθήσει να μαζέψει μερικές χιλιάδες δολάρια προσωρινά από τα Νησιά που θα πληρώσει (ξεπληρώσει;) με τις πρώτες δόσεις που θα φτάσουν. Κατά πόσο μπορεί να πετύχουν και με ποιούς όρους, μπορείτε να το πείτε καλύτερα από μένα. Εδώ όμως χρειάζονται επιτακτικά λίγα εθνικά κεφάλαια, διαφορετικά τι θα γίνει;(!)

Τα βοηθητικά σώματα που αποτελούνται από 200 ανθρώπους το καθένα και τα πληρώνω εγώ, είναι νομίζω τα μόνα που πληρώνονται ταχτικά, είναι καλά εφοδιασμένα με τα χρήματα που δίνω κάθε βδομάδα στους στρατιώτες και κάθε μήνα στους αξιωματικούς. Είναι αλήθεια πως   (και) η Ελληνική Κυβέρνηση τους δίνει τις μερίδες τους. Αλλά είχαμε τρεις στάσεις οφειλόμενες στην αθλιότητα του ψωμιού, που δεν μπορούσαν να φάνε ούτε ΄Ελληνες, ούτε ξένοι, ούτε σκυλιά».

Στις 28 του Μάρτη « …η είδηση για την παράδοση της Ναυπάκτου θα ήταν ευχάριστη αν ήταν αληθινή.

Αλλά οι Σουλιώτες σπρώχνονταν(;) από τον Νότη Μπότσαρη και Στουρνάρα, και δεν σκέφτονταν να βαδίσουν ενάντια στα ‘’πέτρινα τείχη’’   και ούτε συμβιβάζονται όπως λένε από τις προσωπικές τους διχόνοιες…»    

Και από το υστερόγραφο: «...αν πραγματικά χρειάζεται η παρουσία μου στον Μοριά για να μεσολαβήσω και στα δύο μέρη θα το κάνω. Αλλά τότε γιατί δεν μου’ γραψε το κόμμα του Κολοκοτρώνη, όπως έκαμε η Κυβέρνηση του Κρανιδιώτη;»

Σε άλλο δίχως ημερομηνία γράμμα «…καράβια του Τούρκικου στόλου έχουν αρχίσει να αποκλείουν το λιμάνι.. οι πολίτες έχουν αρχίσει να φιλονικούν με τους ανθρώπους του Καραϊσκάκη… ακόμα δεν πάψανε …κρατώ τους δικούς μου ολότελα ουδέτερους σε επιφυλακή».

6 Απριλίου «έγραψα πως εδώ είχαμε ταραχές με τους πολίτες και τους ανθρώπους του Καραϊσκάκη. Όλοι είναι στα όπλα. Παρά λίγο να πυροβολήσουν επάνω σε εμένα και στα 15 παλικάρια μου. Σήμερα προέχει να αποκατασταθεί η ησυχία Συνεδριάζουν ακόμη με τον Μαυροκορδάτο. Έχουν από τα βουνά κατέβει, πολλοί νιόφερτοι για να λάβουν μέρος όπως λένε στις συνεδριάσεις. Όλα είναι έτοιμα, πυροβολαρχίες και κανονιοφόρες. Οι ταραχές είχαν και ένα καλό αποτέλεσμα. Τους ξύπνησε φαίνεται το ενδιαφέρον».  

Αλλού σε υστερόγραφο: «το πάν εξαρτάται από την άφιξη και δη τη γρήγορη μάλιστα άφιξη μέρους του δανείου για να διατηρηθεί η ειρήνη αναμεταξύ τους(!). Αν μονιάσουν, αρκεί νάχουν την φρόνηση να το κάνουν, σκέφτομαι πως θα αποτελέσουν έναν πυρήνα ενάντια σε κάθε δύναμη που θα μπορούσε να τους κάνει τώρα κακό.»

 

Το δάνειο ήρθε μετά θάνατον...

 

Το δάνειο έφτασε μετά τον θάνατο του Βύρωνα. Η πρώτη δόση του δανείου ήταν 40.000 λίρες. Το δάνειο ήρθε με το πλοίο “Φλώριδα”. Και το ίδιο πλοίο ναυλώθηκε, για να φέρει νεκρό τον Βύρωνα στην Αγγλία.

Eπειδή η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν ανώμαλη και οι ταραχές πολλές και ασταμάτητες, είχε αποφασισθεί τα χρήματα να μη δοθούν (αμέσως και απ΄ευθείας) στην Ελληνική Κυβέρνηση χωρίς την έγκριση του Βύρωνα.

Τα χρήματα αυτά, στέλνονταν στον κόντε Καίσαρα Λογοθέτη και στον Barf για να τα δώσουν στους απεσταλμένους της Ελληνικής Κυβέρνησης, Μανώλη Ξένο και Νικόλα Καλλέργη, δια του Βύρωνος ο οποίος όμως τώρα ήταν νεκρός.

Έτσι δεν μπορούσαν να τα δώσουν, ώσπου να πάρουν (καινούργιες) οδηγίες από το Λονδίνο. Στο μεταξύ έφτασε και η δεύτερη δόση του δανείου, αλλά και πάλι περίμεναν να φτάσει ο Γόρδων από την Αγγλία μαζί με τις οδηγίες. Στο μεταξύ η ομάδα των Ελλήνων που ήταν σε ρήξη με την Ελληνική Κυβέρνηση, ενεργούσαν να μη δοθούν σε αυτήν τα χρήματα. Υπάρχει δε επ’ αυτού και η σχετική επιστολή του Κολοκοτρώνη. Από την άλλη μεριά πάλι ο Μαυροκορδάτος με την Κυβέρνησή του, επέμενε να πάρει αυτός τα χρήματα. Αλλά και ο Αρμοστής Αδάμ, το 1824 με διαταγή του στις 24 Ιουλίου δήλωνε ότι δεν τα δίνει μόνο στον Μαυροκορδάτο. Τότε με την παρέμβαση του Φιλελληνικού Κομιτάτου του Λονδίνου νομικά καταλύθηκε η απόφαση του Αρμοστή και το δάνειο δόθηκε στον Μαυροκορδάτο.

Αν δε θυμάμαι καλά, το δάνειο αυτό ποτέ δεν έφτασε στο Μεσολόγγι, αλλά φαγώθηκε από τους ημετέρους. Αυτά για σήμερα.

γιάννης κορναράκης του μάνθου

 

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 131 επισκέπτες και κανένα μέλος