Η Παν-Ελληνικότης των Πελασγών
και η Πελασγικότης των Ελλήνων!
ΚΑΡΕΣ - ΛΕΛΕΓΕΣ - ΛΥΔΟΙ - ΛΥΚΙΟΙ - ΜΥΣΟΙ -
ΕΤΡΟΥΣΚΟΙ - ΤΥΡΡΗΝΟΙ - ΤΥΡΣΗΝΟΙ - ΤΟΥΣΚΟΙ
(ΤΟΣΚΑΝΑ) - ΦΡΥΓΕΣ - ΒΡΥΓΕΣ - ΒΡΙΓΕΣ - ΒΡΥΓΟΙ - ΧΕΤΤΑΙΟΙ - ΧΙΤΤΙΤΕΣ - ΧΙΔΑΙ = ΚΡΗΤΕΣ = Χ-ΕΤΕΟΙ
ΥΠΕΡΒΟΡΕΙΟΙ
ΘΡΑΚΕΣ
ΜΙΝΥΑΙ
ΔΡΑΒΙΔΕΣ
ΠΑΛΑΙΣΤΙΝIΟΙ - ΦΙΛΙΣΤΑΙΟΙ - PLESEΤΗ - PELESATI
 

 

Oλα αυτά τα φύλα είναι πελασγικά και όχι αριο-ευρωπαϊκά!

μεινον, φη, παιτεν παίδευτον εναι, οἱ μέν γάρ χρημάτων (ευρώ), οἱ δ᾽ἀνθρωπισμοῦ δέονται»
(Διογένης Λαέρτιος Β, 70)
 
«Συνεισθισμένον γάρ τό πλθος σθίειν τά λλότρια καί τάς λπίδας χειν το ζν πί τος τν πέλας, /ταν λάβη προστάτην μεγαλόφρονα καί τολμηρόν, κκλειόμενον δέ διά πενίαν τν ν τ πολιτεία τιμίων, τότε δή χειροκρατίαν ποτελε, καί τότε συναθροιζόμενον ποιε σφαγάς, φυγάς, γς ναδασμούς, ἕως ἄν ἀποτεθηριωμένον πάλιν εὕρη δεσπότην καί μόναρχον».
(Πολύβιος, Ιστορίαι, 6,9,9)
 

 

«Διότι ο λαός/πλήθος/δημοκρατία είναι συνηθισμένος να καταναλώνει (καταδαπανά, κατατρώγει) τα ξένα (= δανεικά) και να στηρίζει τις ελπίδες της επιβίωσής του στα υπάρχοντα των άλλων (συμμάχων - εταίρων) όταν βρει αρχηγό γενναίόφρονα (περήφανο) και τολμηρό. Ο λαός όμως λόγω της πενίας του αποκλείεται από τις τιμητικές διακρίσεις της πολιτείας και πλέον αποτελεί οχλο-κρατία (=φαυλοκρατία), τότε συσπειρώνεται και επιδίδεται σε σφαγές, εξορίες, αναδιανομή πλούτου, μέχρις ότου τελείως αποθηριωμένος (= εξαγριωμένος, αποκτηνωμένος) βρει πάλι νέο δεσπότη (κυρίαρχο - κυβερνήτη) και μονάρχη».

 

 

«Διό χρή τοῖς ἀνθρώποις, τούς τήν ψυχήν ρωννύντας λόγους πρό τῆς κακώσεως ἐπιδιδόναι, ἵνα, εἴ ποτε ἐπέλθοι τι φαῦλον, ὁ Νοῦς προωπλισμένος ὀρθῷ τῶ Λογισμῷ τό ἐπενεχθέν ὑποστῆναι δυνηθῇ»

(Κλήμης Ρωμανός, Ομιλίαι Β, 3,2)
 

 

Γι’ αυτό πρέπει οι άνθρωποι να ασχολούνται ένθερμα και εντατικά (καταπιάνονται) με τα λόγια που ενδυναμώνουν, ενισχύουν την ψυχή, προτού αυτή ταλαιπωρηθεί, για να, αν κάποτε της συμβεί κάτι κακό/δυσάρεστο, μπορεί ο Νους εφοδιασμένος/αρματωμένος από πριν με τον ορθό λογισμό (σωστό και καθαρό μυαλό) να αντιμετωπίσει / ανταπεξέλθει στο επερχόμενο κακό/συμφορά.

 

 

Θα ξεκινήσουμε σήμερα με κάποιες διευκρινιστικές παρατηρήσεις που δε συμπεριελήφθησαν στο προηγούμενο φύλλο της 11/7/2015.

Οι Πελασγοί ονομάζονται στον Όμηρο «δοι» προς τιμήν του γεννήτορά τους Δία, έτσι επαληθεύεται ότι η καταγωγή των Πελασγών είναι θεϊκή. Παράγεται από το Δί+ιος, ο καταγόμενος από το Δία. Επομένως «δοι» είναι οι θεϊκοί, έξοχοι, ισχυροί, λαμπροί, άριστοι, ευγενείς, γενναίοι, ενάρετοι, υπεράνθρωποι.
 

 Ο θείος Πλάτων στο έργο του “ΤΙΜΑΙΟΣ” 24d αναφέρει πως οι Ελληνες είναι γεννήματα και θρέμματα θεών.

 «Καθάπερ εκός γεννήματα και παιδεύματα θεν όντας»
Και στο 23b προσθέτει πως οι Έλληνες είναι το ωραιότατο και το άριστο γένος μεταξύ όλων των ανθρώπων.
«τι δέ τό κάλλιστον καί ριστον γένος π᾽ἀνθρώποις ἐν τῇ χώρα τῇ παρ᾽ὑμῖν οὐκ ἴστε γεγονός».
 

 

Από τον Πλάτωνα θα εμπνευστεί και ο ρομαντικός ποιητής και φιλέλλην Πέρσυ Σέλλεϋ (1792-1822) και θα διακηρύξει πως: «Οι Έλληνες είναι οι δάσκαλοι της ανθρωπότητας, είναι Θεοί, που πρέπει να λατρεύουμε».

Ο όρος Μιξοβάρβαροι που αναφέρει ο Πλάτων ως Μισοβάρβαροι, στον Μενέξενο 245d υπονοεί τους μη γνήσιους Έλληνες, τους μιγάδες Έλληνες, τους φέροντες από επιγαμία με βαρβάρους αίμα όχι ευγενές.
 

 

«Οτω δή τοι τό γε τς πόλεως γενναον και λεύθερον βέβαιόν τε και γιές στι και φύσει μισοβάρβαρον διά τό ελικρινς εναι λληνας και μιγες βαρβάρων».

«Ετσι λοιπόν η πόλη μας είναι Γενναία, Ελεύθερη, Ασφαλής και Υγιής και από φυσικού της αισθάνεται απέχθεια κατά των μη Ελλήνων (μισεί τους βαρβάρους) εξαιτίας του ότι είναι καθαροί Έλληνες (άνευ αναμείξεως με άλλους) και δεν έχουν καμμιά συγγένεια με τους βαρβάρους (καθαρό DNA!). Ο Αριστοτέλης ο πανεπιστήμων ορίζει ως θεμέλιον λίθον της πολιτείας “το όμαιμον”.

Μιξοβάρβαροι λοιπόν είναι οι σύγχρονοι Μισ-Ελληνες, αυτοί που μισούν και απεχθάνονται οτιδήποτε ελληνικό, που είναι ελληνόφωνοι, αλλά όχι ελληνόφρονες - ελληνόσκεπτοι.
Είναι όλοι αυτοί που υποστηρίζουν πως τα Αρχαία Ελληνικά είναι “νεκρή γλώσσα” και που χρησιμοποιούν μιξοβάρβαρη γλώσσα, ήτοι τα greeklish.
Μιλήσαμε για την ύπαρξη μιας Πελασγικής Αυτοκρατορίας που απλωνόταν απότον Ατλαντικό Ωκεανό έως το Φάση ποταμό της Κολχίδας.
 

Αφού εξετάσαμε τη Γεωγραφική συνιστώσα θα προσεγγίσουμε στο εγγύς μέλλον τη Γλωσσολογική.

«ομοι τν κακν ς παντες μέν ο λληνες πίστανται τά καλά χρνται δατος μόνοι Λακεδαιμόνιοι».
(Πλούταρχος, Λακωνικά αποφθέγματα 235c).
 

(αλλοίμονο στις συμφορές, γιατί όλοι γενικά οι Έλληνες γνωρίζουν τα καλά, αλλά μόνο οι Λακεδαιμόνιοι τα πράττουν / εφαρμόζουν).

 
Ανεκδιήγητοι, Ασυγχώρητοι και Αδιαπαιδαγώγητοι οι Νεο-Έλληνες, δεν διδάχτηκαν τίποτε από τους ένδοξους προγόνους τους, γι’ αυτό και κατάντησαν ανάξιοι απόγονοι ανταξίων προγόνων!!!
 
Πέτρος Ιωαννίδης
φιλόλογος καθηγητής 2ου ΓΕΛ Βούλας
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 256 επισκέπτες και κανένα μέλος