Για τη δεινή θέση που βρισκόμαστε σήμερα έχουν μεγάλη ευθύνη όλοι οι πολιτικοί της μεταπολίτευσης, αλλά βαρύτατη αυτοί που κυβέρνησαν από το 1995 και μετά. Ενα κομμάτι αυτής της αλαζονικής κυβέρνησης του Σημίτη βρίσκεται και σήμερα στα κέντρα εξουσίας και συνεχίζουν...

«Τρομοκρατείστε τους τρομοκράτες», παρότρυνε τους Έλληνες, πριν 47 χρόνια ο παππούς του σημερινού πρωθυπουργού. Εκβιάστε τους εκβιαστές εταίρους μας,  κύριε Παπανδρέου. Παραδειγματισθείτε από το πολιτικό παράδειγμα και το ηγετικό ανάστημα και σθένος του Ανδρέα Παπανδρέου, αφού σας είναι γνωστό ότι και επί πρωθυπουργίας του η τότε Ε.Ο.Κ. επιχείρησε να μας φορέσει λιτότητες και τα συναφή θατσερικά που ήταν τότε στη μόδα, αλλά βρήκε απέναντί της έναν Έλληνα πρωθυπουργό που δεν μάσαγε...

Χάσαμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας

Δώσαμε ύδωρ

Τώρα μένει να δώσουμε και τη γη, που όπως ακούμε έπεται…

Κι εγώ ως Ελληνας πατριώτης πώς πρέπει να νιώσω αλήθεια!

Εγώ που δεν έχω ζήσει πόλεμο, δεν έχω χάσει δικούς μου ανθρώπους σε πολεμικές συρράξεις φυλάσσοντας Θερμοπύλες.

Τριμερής σύμβαση, γράφει ο Μακρυγιάννης: ζωντανοί, νεκροί και αγέννητοι

Ποιος θα απαντήσει στους νεκρούς που έχυσαν το αίμα τους για την εθνική μας κυριαρχία!

Ποιος θα αφήσει μήνυμα στους αγέννητους ότι γεννιούνται κάτω από υποτέλεια;

Μόνο που την εθνική μας κυριαρχία, δεν τη χάσαμε σήμερα. Τη χάνουμε σταδιακά πάνω από μία δεκαετία τουλάχιστον. Από την ώρα που «ευχαριστούσαμε τους Αμερικάνους», από την ώρα που τον Εθνικό Οργανισμό Τουρισμού τον κάναμε Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα Α.Ε. και προσπαθήσαμε να την εισάγουμε και στο Χρηματιστήριο! Κι άλλα κι άλλα…

Ο Καλλικράτης, που δεν έχει καμία σχέση με τη δημόσια διοίκηση, τη λειτουργία της, την οργάνωσή της και πολύ περισσότερο, με οποιαδήποτε μεταρρύθμισή της, ήταν – όπως αναφέρει ο πρ. έφορος αρχαιοτήτων Χ. Καρούζος¹ – Αρχιτέκτων και εργολήπτης.

Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση γίνεται σεισμός. Την ανεπάρκεια και την σπάταλη αναποτελεσματικότητα του παρόντος συστήματος θα διαδεχθεί η μεγέθυνση (συνενώσεις, κλπ.). Η αλλαγή αυτή μπορεί, με οικονομικούς όρους, να οδηγήσει σε περιστολή δαπανών, πράγμα που πρέπει, όμως, να αποδειχθεί στην πράξη.