Στη πόλη του Ραμσάρ του Ιράν υπογράφηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1971 η ομώνυμη σύμβαση προστασίας των Υγροτόπων. Η σύμβαση ίσχυσε από το 1975 με στόχο την αειφόρο ανάπτυξη σε παγκόσμιο επίπεδο και αποβλέπει στην προστασία και τη συνετή χρήση των υγροτόπων μέσα από εθνικές δράσεις αλλά και με τη διακρατική συνεργασία. Από το 1997, η επέτειος υπογραφής της συνθήκης του Ραμσάρ γιορτάζεται σαν Παγκόσμια ημέρα υγροτόπων. Με αφορμή αυτή την εορτή, οφείλουμε να θυμόμαστε, ότι οι υγρότοποι διατηρούν μια ποικιλία σημαντικών βιολογικών, οικολογικών και γεωμορφολογικών στοιχείων και σημασία τους είναι ανυπολόγιστη τόσο για τη συντήρηση και ρύθμιση του υδροβιολογικού κύκλου, όσο και για το γεγονός ότι αποτελούν παραγωγικά οικοσυστήματα. Η βιοποικιλότητα στην Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις πλουσιότερες της Ευρώπης. Η Σύμβαση Ραμσάρ αναγνωρίζει έντεκα περιοχές στην πατρίδα μας ως υδροβιότοπους διεθνούς σημασίας. Δυστυχώς όμως αυτοί απειλούνται από πολλούς κινδύνους, μεταξύ των οποίων ενδεικτικά μόνο αναφέρω τις καταπατήσεις, την αυθαίρετη δόμηση, τη ρύπανση, τη λαθροθηρία, την υπεράντληση υδάτων για αρδευτικούς λόγους και τις χωρίς περιβαλλοντική μελέτη βιομηχανικές ή άλλου είδους δραστηριότητες.

Ειδικά για τους πολίτες της Αττικής, οι υδροβιότοποι όπως ο Σχοινιάς Μαραθώνα, η λίμνη Κουμουνδούρου, η λίμνη Βουλιαγμένης, το Βουρκάρι, αλλά και λιγότερο γνωστές περιοχές, όπως η λίμνη Μπελέτσι στην Πάρνηθα, αποτελούν ανάσα και πνεύμονα ζωής. Σε μια πόλη, όπου ο κάθε κάτοικός της έχει δικαίωμα σε ελάχιστο πρασίνου και όπου το οξυγόνο και το καθαρό περιβάλλον αποτελούν είδη προς εξαφάνιση, η προστασία των υδροβιότοπων από όλους μας δεν αποτελεί προαιρετική επιλογή, αλλά επιτακτική ανάγκη. Η ήπια και συνετή αξιοποίησή τους εξάλλου μπορεί να συνεισφέρει στην ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών μέσα από τη βελτίωση των υποδομών τους και την καταπολέμηση της ανεργίας. Αυτού του είδους η παρέμβαση μόνο εξασφαλίζει την αειφορική διαχείριση των φυσικών πόρων των υδροβιοτόπων και διασφαλίζει ένα καλύτερο αύριο τόσο για εμάς, όσο και για τα παιδιά μας.

Γράφει ο Νίκος Καντερές Βουλευτής Αττικής - Μετεωρολόγος