Αποδοκιμάστηκε - ιδιαίτερα από τον Υπουργό ΕΘ.Α Ευ. Βενιζέλο, η “λευκή” απεργία των πιλότων της πολεμικής αεροπορίας. Η διαμαρτυρία τους δηλαδή, για τη μείωση των απολαβών τους. Θεωρήθηκαν προφανώς απλώς δημόσιοι υπάλληλοι οι αετοί της Π.Α., που έχουν θυσιαστεί και έχουν χύσει το αίμα τους σε στιγμές που η πατρίδα το καλούσε, χωρίς να σκεφθούν οικογένεια και ζωή.

Δίκαιη λοιπόν και η δική τους αντίδραση στις αμετροέπειες του Βενιζέλου, απαντώντας με μία επιστολή - διαμαρτυρία (defencenet.gr).

Τί γράφουν αλήθεια οι πιλότοι μας στην επιστολή τους. Αξίζουν κάποια σημεία:

«Αυτή τη "δουλειά" δεν ξεκινήσαμε να την κάνουμε για τα χρήματα... Δώσαμε εξετάσεις για να μπούμε στη Σχολή Ικάρων, γνωρίζοντας ότι θα στερηθούμε 4 από τα καλύτερα χρόνια ενός εφήβου (τα φοιτητικά), κλεισμένοι μέσα σε ένα στρατόπεδο..., το τίμημα του να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, αυτό που λατρεύουμε..., να πετάξουμε μια μέρα πάνω από το Αιγαίο.

Δεν περιμένουμε να γίνουμε πλούσιοι από αυτό. Το μόνο που ζητήσαμε είναι να υπάρχει ηρεμία στην προσωπική και οικογενειακή ζωή μας, ώστε να αφοσιωθούμε ψυχή τε και σώματι στην προσφορά στην πατρίδα και το κοινωνικό σύνολο.

Σε μια "δουλειά", που πριν φύγουμε το πρωί φιλάμε την οικογένεια και πάμε για απογείωση.

Σε μια "δουλειά", που στο αεροδρόμιο αφήνουμε τα κλειδιά πάνω στο αυτοκίνητο για να μη χρειαστεί αργότερα να σπάσει κάποιος το παράθυρο του οδηγού για να το γυρίσει στα σπίτια μας.

.....Το να βάλουμε όλοι το χέρι στην τσέπη φαντάζει δίκαιο. Δεν είναι όμως ρεαλιστικό και δυστυχώς δεν είναι εφαρμόσιμο για όλους. Εμείς θα συνεχίσουμε να πετάμε ακόμα και με 100% μείωση μισθού, ακόμα κι αν "κλείσουν" τα σπίτια μας. Ο λόγος; Η εξάρτηση της πτήσης, η υπερηφάνεια της προσφοράς, όχι στο κράτος (αυτό το έχουμε σιχαθεί προ πολλού), μα στις πέτρες αυτού του τόπου, το "πανί" στο οποίο ορκιστήκαμε, και την ευγνωμοσύνη στα μάτια του πατέρα που σώθηκε το παιδί του ή του αγρότη που δεν κάηκε το σπίτι του...

......αύριο το πρωί, σπαταλήστε 2 μόνο λεπτά από το χρόνο σας και φέρτε στο μυαλό σας κάποιους που δεν είναι πλέον μαζί μας..., κάποιους που απογειώθηκαν χωρίς ποτέ να προσγειωθούν..., κάποιους που το κράτος και οι κοινή γνώμη τους θυμήθηκε και τους ονόμασε ΗΡΩΕΣ μετά το θάνατό τους..., αλλά πριν από αυτόν ήταν απλά.... ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ...

Σπαταλήστε 2 λεπτά για να κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Αν δεν καταλάβετε τίποτα.......χαλάλι σας! Έτσι κι αλλιώς από ψηλά δεν φαίνεστε καθόλου...»