Πληγές φαίνεται να έξυσε το δημοσίευμα απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Βουλιαγμένης που αναφέρεται στον σύλλογο Ξυλορακέτας Βουλιαγμένης και συγκεκριμένα το σχόλιο που είχα γράψει.

Εκπρόσωπος των 20 κατοίκων που υπογράφουν την επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Δήμο, μας απέστειλε την παρακάτω επιστολή την οποία δημοσιεύουμε αυτούσια.

Προς «ΕΒΔΟΜΗ»                2 Μαρτίου 2010

Υπ’ όψιν κας Ηλέκτρας Βενετσάνου

Με έκπληξη διαβάσαμε στην ΕΒΔΟΜΗ της 20.2.2010 το σχόλιό σας σχετικά με την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βουλιαγμένης να αποβάλει από την παραλία του Αγίου Νικολάου ξυλορακετίστες οι περισσότεροι από τους οποίους ανήκουν στο «Σύλλογο Ξυλορακέτας», μετά από διαμαρτυρία και αίτημα των κατοίκων που ζουν εκεί.

Κανείς από τους κατοίκους που υπογράφουν την διαμαρτυρία δεν ζήτησαν την αποκλειστική χρήση της παραλίας. Όμως θα έπρεπε να ερευνήσετε το θέμα πριν δημοσιεύσετε το άρθρο σας που σίγουρα δεν συνάδει με την αντικειμενικότητα της έγκριτης εφημερίδα σας.

Θεωρούμε λοιπόν αναγκαίο να σας δώσουμε όλα τα στοιχεία που οδήγησαν εμάς να ενεργήσουμε όπως ενεργήσαμε και το Δημοτικό Συμβούλιο να πάρει «ομόφωνη απόφαση» όπως τονίσατε με έμφαση στο άρθρο σας.

Συναντήσαμε λοιπόν τον επιστολογράφο μας προκειμένου να μας δώσει τα στοιχεία που όπως λέει τους ανάγκασαν να ενεργήσουν κατ’ αυτό τον τρόπο – στέλνοντας δηλαδή επιστολή στον Δήμο που ζητάνε την εκδίωξη των ρακετιστών – και η αλήθεια είναι ότι ενημερωθήκαμε για βασικά θέματα.

Σύμφωνα με την δεοντολογία, επικοινωνήσαμε και με τον Πρόεδρο του Πανελλήνιου Συλλόγου Αντισφαίρισης Ξυλορακέτας Κώστα Βαρδάκη, αλλά και τον υπεύθυνο του Συλλόγου Ξυλορακετιστών Βουλιαγμένης Νίκο Παπανικολάου. Εγώ θα σας παραθέσω τα γεγονότα, τα συμπεράσματα δικά σας…

Σύμφωνα λοιπόν, με τους κατοίκους, όπως τονίζουν στην επιστολή διαμαρτυρίας που απέστειλαν στο Δημοτικό Συμβούλιο, «μια ομάδα 10-14 ατόμων κατέλαβαν την αμμουδιά δίπλα στο Μύθο στον Άγιο Νικόλαο, παίζοντας ρακέτες για ώρες επί καθημερινής βάσεως […] το μείγμα του θορύβου από τις ρακέτες και των κραυγών των παικτών δημιουργεί απαράδεκτες καταστάσεις και απόγνωση στους κατοίκους της περιοχής και στους λουόμενους» και συνεχίζει αποκαλύπτοντας: «το πρόβλημα το γνωστοποιήσαμε στον Δήμαρχο και προτείναμε ότι με την τοποθέτηση ομπρελών πιθανώς θα αντιμετωπίζετο με επιτυχία».

Οπότε ο Δήμος, μίσθωσε χώρο στην παραλία προκειμένου ιδιώτης να τοποθετήσει ομπρέλες, ξαπλώστρες κτλ. Έτσι λοιπόν αντί η αμμουδιά να καταλαμβάνεται από 10 – 14 ρακετίστες, όπως λένε στην επιστολή τους οι κάτοικοι, καταλαμβάνετο από ομπρέλες και ξαπλώστρες.

Η «μάστιγα των… ρακετιστών»

Παρακάτω στην ίδια επιστολή σημειώνουν ότι μετά από «συνεχή κρούσματα βανδαλισμών, δηλαδή σπάσιμο ομπρελών, εξαφάνιση ξαπλωστρών, ο ιδιώτης απεσύρθη και παρέδωσε την παραλία στο Δήμο».

Και κλείνουν την επιστολή τους προς το Δ.Σ., λέγοντας «ο Δήμος μας, έχει αποτρέψει με επιτυχία διαφημιστές, επιχειρήσεις που ενοχλούν και ζητούμε πάλι την δυναμική παρέμβασή σας, ώστε να εξαλειφθεί η απαράδεκτη αυτή μάστιγα των ρακετιστών, που ταλαιπωρούν αφάνταστα την περιοχή μας».

Τι λέει η άλλη πλευρά

Ο πρόεδρος του ΠΣΑΞ (Πανελλήνιου Συλλόγου Αντισφαίρισης Ξυλορακέτας) Κώστας Βαρδάκης σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε, μας είπε ότι υπεύθυνος για το συγκεκριμένο σημείο δεν είναι ο ίδιος αλλά παρ’ όλα αυτά γνωρίζει το πρόβλημα, το θεωρεί υπαρκτό λόγο των σπιτιών που είναι κοντά στην θάλασσα και ακούνε τον ήχο της ρακέτας, αλλά επισημαίνει ότι με καλή θέληση κι από τις δύο μεριές μπορεί να βρεθεί λύση, αφού είναι αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών να παίζουν σε οποιαδήποτε ελεύθερη παραλία. Μάλιστα όταν είχε πρωτοεμφανιστεί το πρόβλημα είχε μιλήσει με τους κατοίκους και τους είχε προτείνει μια συνάντηση μεταξύ αυτών, του Συλλόγου και του Δήμου προκειμένου να βρεθεί μια λύση που να εξυπηρετεί όλους. Η συνάντηση απ’ ότι μας είπε δεν έγινε ποτέ.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι νομοθετική ρύθμιση όσον αφορά το συγκεκριμένο ζήτημα δεν υπάρχει, αλλά για λόγους καλής θέλησης με τους λουόμενους και τους κατοίκους των περιοχών, συμβουλεύουν στο site  τους τους ρακετίστες, όπου υπάρχει οργανωμένος χώρος να τον επιλέγουν, για να αποφεύγουν τις συγκρούσεις, αλλιώς – όπως στην περίπτωσή μας – το παιχνίδι να διεξάγεται μακριά από τους λουόμενους ενώ επισημαίνει «σημαντικό είναι όταν κάποιος από τους λουόμενους ενοχλείται να απομακρύνονται από αυτόν».

Εμείς κατανοούμε την ηχητική ενόχληση που προκαλείται από τις ρακέτες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να μιλήσουμε για αποκλεισμό των ρακετιστών από την αμμουδιά, αφού η παραλία βάση του συντάγματος ανήκει σε όλους και βέβαια δεν είναι μόνο γι’ αυτούς που θέλουν να απολαύσουν την ηλιοθεραπεία τους, αλλά και γι’ αυτούς που θέλουν να χαρούν τα παιχνίδια της θάλασσας.

Ένα θέμα που θα πρέπει να σεβαστούν οι ρακετίστες – κι αυτό τους χειμερινούς μήνες, γιατί το καλοκαίρι γίνεται έτσι κι αλλιώς «χαμός» – είναι οι ώρες κοινής ησυχίας, αφού φυσικό είναι και οι κάτοικοι να αποζητούν κάποιες ώρες χαλάρωσης.

Κι από ότι μας είπε τηλεφωνικά ο Νίκος Παπανικολάλου, υπεύθυνος του Συλλόγου ρακετιστών Βουλιαγμένης, είναι ένα θέμα που μεταξύ τους τα μέλη το έχουν συζητήσει και προσπαθούν να το εφαρμόζουν. Τώρα, όπως χαρακτηριστικά μας είπε, «δεν είναι όλοι οι ρακετίστες μέλη του συλλόγου κι εκείνος δεν έχει καμία δικαιοδοσία να παρατηρεί τον κόσμο εάν παίζουν τις ώρες κοινής ησυχίας ή όχι». Αυτό είναι θέμα αγωγής.

Εντύπωση μας έκανε ότι λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν καθημερινά με τους κατοίκους όπως μας είπε, έχουν μετρήσει με ντεσιμπελόμετρο τον ήχο την ώρα που παίζουν και διαφέρει κατά 5 ντεσιμπέλ από τον συνήθη ήχο της περιοχής.

Τέλος μας ανέφερε ένα περιστατικό που έχει καταγράψει και η αστυνομία, το οποίο δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι έγινε με δόλο.

Κάποιοι ρίξανε τα σκουπίδια από τον κάδο απορριμμάτων στην αμμουδιά, με αποτέλεσμα να πέσουν και γυαλιά, λίαν επικίνδυνα για όλους τους λουόμενους κι όχι μόνο για τους ρακετίστες.

Κλείνω με τη βασική αρχή της ελευθερίας: «η ελευθερία μας τελειώνει εκεί που ξεκινάει η ελευθερία του άλλου», άρα ας ψάξουν να βρουν το σημείο της “χρυσής τομής”.