Ανακύκλωση στα νησιά; Τι είναι αυτό!

Όπως όλοι γνωρίζουμε, κάθε  χρόνο, στα νησιά μας μεταφέρεται ο …μισός πληθυσμός της Ελλάδας και ένα κομμάτι από τον υπόλοιπό πλανήτη.

Η κατανάλωση επομένως του πλαστικού μπουκαλιού με νερό και του αλουμίνιου με μπύρα και αναψυκτικό είναι απίστευτα μεγάλη. Δεν αναφέρομαι και σε πολλά άλλα είδη, γιατί είναι πιο σύνθετα.

Η ανακύκλωση στα νησιά μας όμως είναι ανύπαρκτη.

Βρίσκομαι σε ένα από τα όμορφα νησιά των Κυκλάδων και κάθε φορά που ανοίγω τον κάδο των σκουπιδιών να πετάξω μέσα ένα ανακυκλούμενο υλικό, δεν πάει το χέρι μου, κάτι παθαίνω.

Αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία να ανακυκλώσεις όλα τα προϊόντα που ανακυκλώνει η πρωτεύουσα, αλλά τουλάχιστον το αλουμίνιο και το πλαστικό μπουκάλι, θεωρώ ότι είναι εφικτό και επιβεβλημένο.

Με το μηχανισμό συμπίεσης που θα έπρεπε να προμηθεύει η εταιρία ανακύκλωσης ή οι βιομηχανίες που παράγουν αυτές τις συσκευασίες, ο όγκος θα γινόταν πολλαπλάσια μικρότερος και θα μπορούσαν να μεταφερθούν με ένα κοντέινερ στον χώρο της ανακύκλωσης.

Είναι κρίμα να γεμίζουν όλοι οι κόλποι και οι ακτές πλαστικά μπουκάλια και κουτάκια.

Και είναι δύο φορές κρίμα γιατί γεμίζουν οι πλαγιές με τις χωματερές. Χωματερές που θα ήταν μεγατόνοι μικρότερες, γιατί όπως έχει πλέον διαπιστωθεί, οι κάδοι της ανακύκλωσης γεμίζουν πιο γρήγορα από τους κάδους απορριμμάτων και πιο συχνά.

Αυτό δείχνει ότι ο απλός πολίτης έχει εμπεδώσει την ανακύκλωση, την έκανε τρόπο ζωής. Μένει να την ενστερνιστούν και οι κυβερνώντες και στο μεγάλο γκουβέρνο αλλά και στους ΟΤΑ (Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης) για να την αντιμετωπίσουν με σοβαρότητα και όχι «πασαλείμματα» για να φαινόμαστε «καλά παδιά» στην Ευρωπαϊκή Ενωση.