Αυτόπτης μάρτυς της ωμής τρομοκρατίας στο Σύνταγμα.

Σήμερα βρέθηκα κι εγώ στο Σύνταγμα, να διαδηλώσω ειρηνικά, κατά των μέτρων που ψήφισαν σήμερα ως αγέλη κατευθυνόμενη η πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό που έζησα δεν περιγράφεται. Δεν είμαι άσχετη από διαδηλώσεις. Εχω ζήσει τις ημέρες της Χούντας του Παπαδόπουλου και του Ιωαννίδη. Ημουν κι εγώ στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, όπως και ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη!!!  Τέτοια Χούντα όμως δεν  έχω ζήσει.

Απρόκλητα, κατευθυνόμενα και επιδεικτικά, επιτίθονταν διμοιρίες των ΜΑΤ στους πολίτες, που είχαν πλημμυρίσει τους δρόμους, ως ακρίδες και έριχναν τα καρκινογόνα χημικά τους, πάνω μας.

Τις πρώτες ώρες με κάθε χημικό που έσκαγε ο κόσμος τους χειροκροτούσε επιδεικτικά.

Με οργανωμένο σχέδιο περιμετρικά εγκλώβισαν τους πολίτες σε ορισμένα τετράγωνα και χτυπούσαν ανελέητα. Είδα γέροντες να λιποθυμούν, νέους ανθρώπους να είναι πεσμένοι μπρούμυτα και να ξερνάνε χολή... Ανθρωποι που έχαναν το φως τους από τα χημικά. Δεν ήξερες πώς να προφυλαχθείς!

Και ενώ γίνονταν όλα αυτά 2 με 4 περίπου το μεσημέρι, στους δρόμους προσπαθώντας να μας εξοντώσουν, οι "βουλευτές" μέσα στη Βουλή ψήφιζαν την οικονομική μας εξόντωση.

Και δεν σηκώθηκαν, έστω οι άλλες δυνάμεις που θα καταψήφιζαν, να φωνάξουν, να καταγγείλουν, να ταρακουνήσουν τη Βουλή. Πώς είναι δυνατόν να εξοντώνονται οι πολίτες απέξω και μέσα να ψηφίζουν ως να μη συμβαίνει τίποτα! Ντροπή τους.

Ανερυθρίαστα, χωρίς αιδώ, στήσανε τείχη για να περάσουν; Για να προστατευθούν; Πνίξανε την Αθήνα με τόννους χημικά. 

Και να σκεφθεί κανείς ότι ονομάζονται σοσιαλιστές! Και να σκεφθεί κανείς ότι πολλοί απ' αυτούς ανήκουν στη γενιά του Πολυτεχνείου. Πόσο πραγματικό ηχεί πλέον στ' αφτιά μου το σύνθημα: "Ψωμί, παιδεία, ελευθερία. Η χούντα δεν σταμάτησε το 73". Ναι η Χούντα είναι εδώ με σοσιαλιστικό μανδύα.