Η οικονομική κρίση που βιώνουμε είναι μία πολύ πικρή αλήθεια. Και για να την αντιμετωπίσουμε πρέπει να βάλουμε άλλους κανόνες στη ζωής μας· στο νοικοκυριό μας και στον εαυτό μας.

Μέχρι σήμερα ψωνίζουμε αδιαφορώντας για την ετικέτα του προϊόντος. Είναι εγχώριο (ελληνικό) ή εισαγόμενο (ξένο);

Μέχρι χτες δεν είχε ιδιαίτερη σημασία. Σήμερα όμως αποκτά μεγάλη βαρύτητα η απόφασή μας αυτή.

Οπως γνωρίζουμε το χρήμα ανακυκλώνεται.

Ψωνίζω ένα ελληνικό προϊόν, το χρήμα μένει στην Ελλάδα. Ανακυκλώνεται· θα πάει σε κάποιο άλλο κατάστημα για μία νέα αγορά. Και τέλος στην τσέπη μας. Ως έσοδο από την επιχείρησή μας ή ως μισθός από την επιχείρηση που εργάζομαι ή από το κράτος.

Ετσι αν κάθε Έλληνας καταφέρει μέσα στο 2012 να αγοράσει ελληνικά προϊόντα αξίας 1.000 ευρώ στη θέση ξένων προϊόντων που αγόρασε πέρυσι, τότε θα προστεθεί στην προβληματική ελληνική οικονομία το αστρονομικό ποσό των 12 δις ευρώ!

Σκεφθείτε ότι ολόκληρο το περιβόητο ΕΣΠΑ που υποτίθεται ότι θα αναζωογονούσε τη χώρα, είναι 18 δισεκατομμύρια για τέσσερα χρόνια.

Αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει η είσοδος 12 δις ευρώ τον χρόνο στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα;

Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει και οι παραγωγοί, αλλά ιδιαίτερα οι μεσάζοντες και οι καταστηματάρχες να ρίξουν τις τιμές τους, που σήμερα είναι οι ακριβότερες στην Ευρώπη. Οχι μόνο στα ελληνικά προϊόντα.

Με έρευνα σε τιμοληψίες που διενήργησε το Υπ. Ανάπτυξης,  για 70 προϊόντα στη Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Βουλγαρία, Ηνωμένο Βασίλειο και την Ελλάδα, διαπίστωσε πως 1 στα 4 βασικά αγαθά νοικοκυριού πωλείται από ξένες εταιρείες leaders της ελληνικής και παγκόσμιας αγοράς ακόμη και σε διπλάσιες τιμές!

Σκεφθείτε καλά λοιπόν όταν βρεθείτε μπροστά στο ράφι, τι θα προτιμήσετε.