Δημοσιεύουμε εκτεταμένο απόσπασμα επιστολής του Αντιδημάρχου Λαυρεωτικής Βασίλη Θηβαίου, που αναφέρεται σε συγκεκριμένο blog δημοσιογράφου της Ανατ. Αττικής, που βεβαίως έχει γενικό ενδιαφέρον, στη διασταλτική του αναφορά, όσον αφορά την αμετροέπεια ορισμένων blogers.

Δημοσιεύουμε εκτεταμένο απόσπασμα επιστολής του Αντιδημάρχου Λαυρεωτικής Βασίλη Θηβαίου, που αναφέρεται σε συγκεκριμένο blog δημοσιογράφου της Ανατ. Αττικής, που βεβαίως έχει γενικό ενδιαφέρον, στη διασταλτική του αναφορά, όσον αφορά την αμετροέπεια ορισμένων blogersΠαραλείπουμε επίσης την πλήρη αναφορά του ονόματος της δημοσιογράφου που αναφέρεται ο Βασ. Θηβαίος, λόγω της γενικής αρχής της εφημερίδας μας να μη δημοσιοποιεί προσωπικές διαμάχες μεταξύ συμπολιτών μας, ασχέτως φιλικών ή μη σχέσεών μας προς αυτούς.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Ζούμε στην εποχή της τσουβαλοποίησης. Όλα σ’ ένα τσουβάλι. Αξίες, ήθη, πληρωμένες απόψεις, συκοφαντίες, ανειδίκευτοι, ανίδεοι και αναιδείς που κρύβονται πίσω από ταμπέλες…επαγγελματικές.

Για παράδειγμα ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να σηκώσει ένα ιντερνετικό  blog να αυτοβαπτιστεί δημοσιογράφος και να αρχίσει να γράφει ως άλλο φερέφωνο. Γιατί ειλικρινά, δεν ξέρω αν είναι δημοσιογραφία να κάθεσαι πίσω από μια οθόνη και να γράφεις κάτω από ένα «Ανώνυμος είπε…».

Δεν ξέρω αν είναι δημοσιογραφία το να τραβάς θέματα από τα μαλλιά για να γεμίσεις σελίδες έχοντας και διάφορες -μη αδιάφορες- σκέψεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου.

Πείτε μου πως αλλιώς να εξηγήσω την εμμονή σε θέματα που μόνο «περσινά ξινά σταφύλια» μπορεί να τα χαρακτηρίσει κανείς και που θα πάψει να τα διαβάζει ο ανυποψίαστος αναγνώστης αν και εφόσον πέσουν τα μπικικίνια…

Ξέρετε αυτά τα μπικικίνια στα οποία είναι μαθημένος ο ανθρώπινος αχόρταγος νους. Και όχι μόνο…διότι μαθημένη είναι και η τσέπη που αν μείνει άδεια, αρχίζουν τα χέρια και γράφουν αηδίες εκβιάζοντας ζωές.

Ας μιλήσουμε όμως με ονόματα.

Αξιότιμη κ. Π.Σ.

Πριν από καιρό όταν ξεκίνησα να διαβάζω ανοησίες πότε με υπογραφή (στα ενυπόγραφα κείμενα, η γραφή ομολογουμένως ήταν προσεκτική) και πότε στο κρεσέντο επάνω με την ταμπέλα «Ανώνυμος»… είπα να μην απαντήσω γιατί αν μή τι άλλο σε αυτή την ηλικία έχω πια μάθει να μην τα βάζω με τη βλακεία.

Όταν όμως άρχισαν τις αηδίες να τις διαβάζουν και τα παιδιά μου ομολογώ ότι ενοχλήθηκα.

Βλέπετε υπάρχουν και άνθρωποι που έχουν όρια και ήθος.

Σε αντίθεση με άλλους που μέσα από τη συμπεριφορά τους δείχνουν περίτρανα πως δεν έχουν κανενός είδους φραγμό και χρησιμοποιούν τα πάντα κι όταν λέω τα πάντα, εννοώ ΤΑ ΠΑΝΤΑ και προς όφελος παντός είδους.

Κυρία Σ., αλήθεια, συντηρείτε θέματα και καταστάσεις μόνο και μόνο για να γεμίζουν οι σελίδες ενός blog;

Επανέρχεστε και επαναλαμβάνεστε μόνο και μόνο για  να σηκώνετε σκόνη επισκεψιμότητας;

Γνωρίζετε ποια η διαφορά μεταξύ «αναμόχλευσης» και «είδησης»;

Ξέρετε ότι με τα κείμενά σας, τα ανυπόστατα, τα βρώμικα ...  δημιουργείτε εντυπώσεις;

Αυτός είναι ο σκοπός σας;

Αυτή είναι η δημοσιογραφία που υπηρετείτε;

Κι όλα αυτά τα κάνετε αγνοώντας επιδεικτικά τις συνέπειες που έχει η λάσπη την οποία ρίχνετε στην ήδη ταλαιπωρημένη κοινωνία της Κερατέας;

Εύγε και μπράβο σας!!!

Αυτή είναι δυστυχώς μια διαπίστωση που ισχύει όχι μόνο για την Π.Σ. και τις μικρόψυχες τακτικές της, αλλά και για πρώην και επόμενους εραστές της αναμπουμπούλας.

Εραστές της ανωνυμίας και της κινδυνολογίας…

Για όλους εκείνους που έχουν λόγους να υπάρχουμε ως θέμα στην επικαιρότητα.

Για όλους εκείνους που με δόλιους τρόπους και  πίσω σκέψεις καραδοκούν να αρπάξουν ένα κομμάτι ύπαρξης στην τοπική κοινωνία μας.

Τι σας φταίει όμως μια πόλη ολόκληρη αν εσείς δε θα έχετε λόγο ύπαρξης όταν λυθεί το θέμα των στερεών αποβλήτων;

Τι σας φταίμε που ξαναγυρίσατε στη μίζερη καθημερινότητά σας και ψάχνετε για επανάσταση χωρίς αιτία;

.........